Super Smash Bros. for Nintendo 3DS and Wii U

Rozgrywka i podstawowe mechaniki

Jako platformowa bijatyka, głównym celem jest wybicie przeciwników z areny. Ataki zwiększają procent obrażeń postaci, przez co lecą one dalej po trafieniu, aż do momentu wybicia poza ekran. Pole walki wypełniają przedmioty z różnych franczyz gier wideo, w tym potężne ataki Final Smash uruchamiane przez Smash Balle oraz Assist Trophies przywołujące postacie pomocnicze. Gry są crossoverami, zawierającymi postacie, przedmioty, muzykę i areny z licznych franczyz Nintendo oraz firm zewnętrznych.

Ważną cechą dla rozgrywki turniejowej jest forma Omega dla aren. Przekształca ona dowolną arenę w płaski, pozbawiony zagrożeń układ z krawędziami po obu stronach, podobny do klasycznej areny Final Destination, tworząc ustandaryzowane środowisko dla poważnych pojedynków. Gra wprowadziła rozbudowaną personalizację postaci, pozwalając graczom modyfikować specjalne ataki i wyposażać wzmacniające statystyki przedmioty dla istniejących postaci oraz własnych Mii Fighterów. Te własne zestawy można było przenosić między wersjami na 3DS i Wii U, podobnie jak niektóre przedmioty zdobywane w określonych trybach. Gracze mogli też używać figurek Amiibo do trenowania sterowanych przez komputer postaci.

Tryb wieloosobowy online był zorganizowany wokół dwóch głównych trybów do gry z nieznajomymi. Tryb For Fun oferował losowe areny i przedmioty, wyłącznie w pojedynkach na czas, i pomijał areny Omega. Tryb For Glory był zaprojektowany do rywalizacji, oferując pojedynki na stoczki bez przedmiotów, wyłącznie na arenach Omega. For Glory zawierał zarówno standardowe bitwy Smash, jak i pojedynki 1 na 1, z rejestrowaniem zwycięstw i porażek gracza. Spersonalizowane postacie, Mii Fighterzy i Amiibo nie mogli być używani w meczach online z nieznajomymi. Online zawierał też tryb Spectator, w którym widzowie mogli obstawiać mecze, by wygrać złoto, oraz tryb Conquest, w którym gracze wspierali wybrane postacie, grając nimi online, by zdobyć nagrody.

Tryby dla jednego gracza i gry lokalnej

Rozgrywka jednoosobowa zawierała powracający tryb Classic, który miał ustawienie intensywności inspirowane poprzednim projektem reżysera Masahiro Sakuraiego, Kid Icarus: Uprising. Gracze mogli wydać walutę gry, by zwiększyć trudność dla większych nagród. Powrócił też konkurs Home-Run Contest z Melee z nową wariacją dla do czterech graczy. Obie wersje miały dwa nowe wspólne tryby. Target Blast polegał na trafieniu bombą w cele, by wywołać reakcję łańcuchową i zdobyć punkty. Trophy Rush polegał na rozbijaniu spadających skrzyń, by zbudować miernik Fever i szybko zdobyć trofea oraz przedmioty do personalizacji.

Gra zawierała system rankingowy Global Smash Power dla wyników w trybie jednoosobowym, który pokazywał, ilu innych graczy dana osoba wyprzedziła, zamiast pozycji w rankingu. Chociaż mecze online nie miały formalnego systemu rankingowego, system dobierania przeciwników starał się łączyć graczy o podobnym poziomie umiejętności. Do gry lokalnej i online ze znajomymi wszystkie zasady były w pełni konfigurowalne.

Różnice między wersjami i funkcje ekskluzywne

Wersje na Nintendo 3DS i Wii U były odrębnymi doświadczeniami z własną zawartością i specyfikacjami technicznymi. Wersja na 3DS oferowała stereoskopową grafikę 3D z opcjonalnymi cel-shadingowymi konturami dla lepszej widoczności postaci. Jej flagowym ekskluzywnym trybem był Smash Run, oparty na City Trial z Kirby Air Ride. W nim gracze eksplorowali otwarte środowisko, pokonując wrogów i zbierając wzmocnienia, przed finałową walką w losowo wybranym trybie. 3DS miał też StreetSmash, prostą bijatykę z widokiem z góry, aktywowaną przez funkcję StreetPass konsoli. Obsługiwał C-Stick z New Nintendo 3DS do wykonywania ataków Smash, ale był niekompatybilny z kontrolerem Circle Pad Pro.

Wersja na Wii U oferowała grafikę wysokiej rozdzielczości 1080p i swój flagowy ekskluzywny tryb, 8-Player Smash, pozwalający na chaotyczne bitwy na wybranych dużych arenach, choć tryb ten nie był dostępny online. Zawierała trzy nowe ekskluzywne tryby. Smash Tour był trybem w stylu gry planszowej, w którym do czterech graczy tworzyło drużynę postaci. Special Orders przedstawiało serię narastających wyzwań od Master Hand i Crazy Hand, gdzie gracze ryzykowali utratę zgromadzonych nagród po porażce. Tryb Event oferował tematyczne wyzwania dla jednego lub dwóch graczy. Wersja na Wii U miała obsługę wielu kontrolerów, w tym Wii U GamePad, Wii Remote, Classic Controller, Wii U Pro Controller oraz kontroler GameCube przez specjalny adapter. Zawierała też narzędzia kreatywne, takie jak Edytor Aren i tryb Photo do tworzenia dioram z kartą SD, oraz galerię Masterpieces z demo klasycznych gier.

Rozwijana lista postaci i DLC

Gra miała premierę z 51 postaciami, wprowadzając 17 nowych. Wśród nich byli Wii Fit Trainer, Villager z Animal Crossing, Rosalina & Luma i Bowser Jr. z Mario, Little Mac, Greninja, Palutena i Dark Pit z Kid Icarus, Lucina i Robin z Fire Emblem, Shulk, duet Duck Hunt, Mega Man, Pac-Man oraz personalizowalny Mii Fighter ze stylami Brawler, Swordfighter i Gunner. Niektóre postacie, jak Wii Fit Trainer, miały warianty płci. Powracające postacie, które wcześniej były transformacjami, jak Zelda i Sheik czy Samus i Zero Suit Samus, stały się oddzielnymi postaciami. Charizard powrócił jako samodzielna postać, podczas gdy Ice Climbers zostali wycięci z powodu ograniczeń technicznych 3DS. Nieobecni byli też Wolf i Solid Snake z Brawl.

Siedem dodatkowych postaci zostało wydanych jako zawartość do pobrania między 2015 a 2016 rokiem. Wśród nich byli powracający weterani: Mewtwo, Roy i Lucas. DLC wprowadziło też ważne postacie zewnętrzne: Ryu z Street Fighter, Cloud Strife z Final Fantasy VII i Bayonetta. Dodano też Corrin z Fire Emblem Fates. Bayonetta została wybrana jako ogólny zwycięzca światowego głosowania na postać, które odbyło się między kwietniem a październikiem 2015 roku, zajmując pierwsze miejsce w Europie i miejsce w pierwszej piątce w Ameryce Północnej. Wyniki głosowania dla najbardziej pożądanych postaci, w tym Sory i Banjo & Kazooie, nie zostały wtedy ujawnione, by nie komplikować negocjacji. DLC nie jest już dostępne do zakupu po zamknięciu sklepów eShop na Nintendo 3DS i Wii U w marcu 2023 roku.

Produkcja i wsparcie po premierze

Produkcja rozpoczęła się w marcu 2012 roku po tym, jak reżyser serii Masahiro Sakurai ukończył Kid Icarus: Uprising. Projekt był współpracą między Sora Ltd. Sakuraiego a Bandai Namco Studios, z udziałem pracowników z franczyz takich jak Tekken i Soulcalibur. Gra została po raz pierwszy zapowiedziana przez byłego prezesa Nintendo Satoru Iwatę na E3 2011 i w pełni ujawniona na E3 2013.

Sakurai dążył do dostrojenia rozgrywki tak, by znalazła się między szybką, nastawioną na rywalizację Super Smash Bros. Melee a wolniejszą, bardziej przyjazną dla graczy okazjonalnych Super Smash Bros. Brawl. Gra była jedną z pierwszych obsługujących figurki Amiibo Nintendo. Niektóre funkcje z poprzednich gier zostały usunięte, jak tryb fabularny z Brawl.

Wsparcie po premierze obejmowało kilka aktualizacji. Aktualizacja z 15 kwietnia 2015 dodała funkcje udostępniania treści online. Darmowa arena Miiverse została dodana 14 czerwca 2015. Tryb turniejów online został wprowadzony w aktualizacji z 31 lipca 2015. Usługi online dla gry, w tym tryb wieloosobowy, zostały wyłączone 8 kwietnia 2024. Późniejszy problem uniemożliwiający ponowną instalację zakupionego DLC na 3DS został naprawiony do 17 kwietnia 2024.

Dziedzictwo i wpływ na rywalizację

Super Smash Bros. for Wii U szybko stał się centralnym punktem sceny turniejowej serii po premierze. Jego zrównoważona rozgrywka, ustandaryzowane formy Omega oraz dedykowany tryb online For Glory zapewniły ustrukturyzowane podstawy dla gry turniejowej. Zróżnicowana lista postaci, dodatkowo rozszerzona przez DLC, zapewniała dużą różnorodność starć i głębię strategiczną. Mechaniki gry, umiejscowione między Melee a Brawl, przemawiały do szerokiego spektrum graczy.

Żywotność gry w rywalizacji była podtrzymywana przez główne turnieje, na których była wydarzeniem głównym. Jej meta-gra ewoluowała znacząco, gdy gracze opanowali techniki i zgłębiali potencjał każdej postaci, od wczesnych top tierów po późniejsze odkrycia dotyczących postaci z DLC, takich jak Bayonetta i Cloud. Możliwość personalizacji specjalnych ataków, choć ograniczona w oficjalnej grze online, dodała kolejną warstwę teoretyzowania i personalizacji dla społeczności.

Chociaż wydanie Super Smash Bros. Ultimate w 2018 roku w dużej mierze zastąpiło ją jako główny tytuł turniejowy, Smash 4 pozostawił trwały ślad. Połączył społeczność między Brawl a Ultimate, wprowadził do serii postacie zewnętrzne, takie jak Cloud, Ryu i Bayonetta, i udowodnił żywotność bardziej zrównoważonej, post-Melee gry Smash na najwyższym poziomie esportu. Jej oddana baza graczy kontynuowała organizację turniejów przez lata, potwierdzając jej miejsce w historii gier fightingowych.