Evil Geniuses

Skromne początki w kafejce internetowej

Evil Geniuses wywodzi się z klanu Quake utworzonego w 1997 roku w Victorii w Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie. Oryginalny skład, w którym grali tacy zawodnicy jak Dakine, MikeJ i Killboy, grał z lokalu Underground Onramp, pierwszej kafejki internetowej w Victorii. To miejsce zapewniało kluczową przewagę – połączenie T1, podczas gdy większość świata korzystała jeszcze z modemu, co uczyniło klan popularnym ośrodkiem na rodzącej się scenie gamingowej Zachodniego Wybrzeża. Członkowie klanu, w tym dziewczyny z EG – Jasp i Mystique, które trafiły do magazynu Wired, toczyli potyczki z graczami z innych klanów, jak DR, w którym grał pierwszy na świecie profesjonalny gracz, Thresh.

Gdy Underground Onramp zamknął się wkrótce po pojawieniu się domowego szerokopasmowego internetu, większość kanadyjskiego składu przeszła do nowych zawodów, część w branży gier. Amerykańscy członkowie klanu kontynuowali jednak budowanie organizacji. Oficjalne założenie organizacji Evil Geniuses datuje się na 1999 rok. Alex Garfield, rodowity Filadelfijczyk, który został długoletnim CEO organizacji, zaczął pracować dla drużyny w 2004 roku.

Strategiczna ekspansja w główne tytuły esportowe

Pod przywództwem Garfielda Evil Geniuses rozpoczęło planową ekspansję w nowe tytuły. W 2007 roku weszło do areny World of Warcraft, przejmując drużynę, i odniosło sukcesy, w tym zwycięstwo w mistrzostwach USA Arena w 2007 roku i trzecie miejsce na światowych mistrzostwach na BlizzConie. 12 kwietnia 2008 roku EG przejęło swój pierwszy skład Defense of the Ancients od drużyny eMg. Rok później, 25 kwietnia 2009 roku, weszło do StarCraft: Brood War, rekrutując czołowych amerykańskich graczy, takich jak Geoff iNcontroL Robinson.

Premiera StarCraft II w 2010 roku wywołała kolejną falę podpisów, gdy EG 9 września ściągnęło znanego amerykańskiego gracza Gregory'ego IdrA Fieldsa i komentatora Nicka Tastelessa Plotta. W kontrowersyjnym ruchu w październiku tego samego roku EG przejęło markę konkurencyjnej organizacji Loaded, choć umowa dotyczyła głównie sponsorów i składu Heroes of Newerth. Również w 2010 roku EG rozszerzyło działalność na gry fightingowe, podpisując kontrakty z Justinem Wongiem i Martinem Marnem, wkrótce dodając innych gwiazdorów, takich jak Ricki Ortiz oraz japońskich graczy Yusuke Momochi i Yukę Chocoblankę Kusachi.

Ruch kadrowy i kluczowe przejęcia

Wczesne lata 2010. to okres ciągłych zmian w składach. W marcu 2011 roku odeszli długoletni członek Manuel Grubby Schenkhuizen i menedżer dywizji Tasteless. Skład Heroes of Newerth przeszedł do SK Gaming w lipcu z powodu problemów sponsorskich. W tym samym miesiącu EG podpisało kontrakt z koreańskim mistrzem StarCraft, Ho Joon PuMa Lee, a wkrótce potem czołowy kanadyjski gracz Chris HuK Loranger opuścił Team Liquid, by dołączyć do EG. Do października ci gracze StarCraft przenieśli się do partnerskiej koreańskiej drużyny SlayerS.

EG powróciło do Dota 2 w październiku 2011 roku, podpisując kontrakt ze składem, w którym grali Clinton Fear Loomis i Jimmy DeMoN Ho. 5 grudnia 2012 roku dokonało ważnego transferu w StarCraft: Brood War, ściągając znanego gracza rasy Zerg, Lee Jae-Donga. W styczniu 2013 roku EG rozszerzyło działalność na League of Legends, podpisując kontrakt z byłym europejskim zespołem, ale skład rozpadł się z powodu wyjątkowo słabych wyników. Organizacja zwolniła również swój długoletni skład Counter-Strike w styczniu 2012 roku, choć gracz Jordan n0thing Gilbert pozostał, by tworzyć treści.

Era mistrzostw i zmiany korporacyjne

Evil Geniuses weszło w okres znaczących sukcesów sportowych i korporacyjnych przemian. W grudniu 2014 roku jego firma macierzysta, GoodGame Agency, została przejęta przez platformę streamingową Twitch, co postawiło EG pod kontrolą Amazona. W tym czasie jego zawodnicy wygrywali główne tytuły. Zwycięstwo drużyny Dota 2 na The International 2015 przyniosło nagrodę ponad 6,6 miliona dolarów, największą w historii esportu w tamtym czasie. Drużyna Call of Duty wygrała 2018 Call of Duty Championship.

W grach fightingowych Yusuke Momochi wygrał Capcom Cup 2014 i, w kontrowersyjnym finale na Evolution 2015, zdobył tytuł pomimo awarii sprzętowej swojego pada arcade. Organizacja wystawiała też drużyny w innych tytułach, uruchamiając skład Halo w listopadzie 2014 roku i wchodząc do Tom Clancy's Rainbow Six Siege w listopadzie 2017 roku, podpisując kontrakt z byłym składem Continuum.

W grudniu 2016 roku EG i Alliance stały się organizacjami należącymi do graczy, a amerykański gracz Dota 2, Peter ppd Dager, został mianowany CEO Evil Geniuses. Na początku 2017 roku ppd ogłosił zmiany, rozwiązując dywizję StarCraft II i odświeżając drużynę fightingową, co obejmowało dodanie NYChrisG, podczas gdy tacy gracze jak Justin Wong i Momochi odeszli.

Przejęcie przez PEAK6 i nowe przedsięwzięcia

W maju 2019 roku chicagowska firma inwestycyjna PEAK6 przejęła Evil Geniuses. Wokół tego przejęcia organizacja podjęła kilka strategicznych ruchów w nowych grach. Weszła do Fortnite Battle Royale w kwietniu 2019 roku, podpisując kontrakty z dwoma graczami. W znaczącym powrocie EG ponownie weszło do Counter-Strike we wrześniu 2019 roku, podpisując cały skład NRG Esports, który ku zaskoczeniu wygrał swój pierwszy duży turniej razem, ESL One New York 2019.

EG weszło również na scenę Smash Bros. w marcu 2017 roku i powróciło do Rocket League we wrześniu 2021 roku, podpisując europejski skład German Amigos. Jednak organizacja opuściła Rainbow Six Siege w kwietniu 2020 roku, zwalniając swoją drużynę, i odeszła z Rocket League w styczniu 2023 roku. Te wejścia i wyjścia pokazywały ciągłą strategiczną ocenę swojego portfolio rywalizacyjnego.

Niespodziewany bieg po Valorant Champions

Evil Geniuses weszło do Valorant 27 stycznia 2021 roku z pierwszym składem. We wrześniu 2022 roku zostało wybrane jako drużyna partnerska dla Valorant Champions Tour Americas League. Sezon 2023 rozpoczął się katastrofalnie, z bilansem 1-4 i nawet historyczną porażką 0-13 na mapie z LOUD. W obliczu eliminacji EG gruntownie przebudowało skład, przenosząc gracza Brendana BcJ Jensena do drużyny rezerwowej i awansując Maxa Demon1 Mazanova do podstawowego składu.

Ta zmiana wywołała wielki zwrot. Drużyna z trudem zapewniła sobie miejsce w play-offach, a następnie zagrała na tyle dobrze, by zakwalifikować się zarówno do turnieju Masters Tokyo, jak i do mistrzostw 2023 Valorant Champions. Na Masters Tokyo EG pokonało mistrzów lig amerykańskiej i pacyficznej, LOUD i Paper Rex, osiągając drugie miejsce. Na mistrzostwach Champions EG rozpoczęło bezbłędną passę aż do finału górnej drabinki, gdzie przegrało bliską mapę w dogrywce z Paper Rex. Zesłane do dolnej drabinki, EG zapewniło sobie wąskie zwycięstwo 3-2 z broniącymi tytułu mistrzowskiego LOUD, by awansować do wielkiego finału i rewanżu z Paper Rex. Tam Evil Geniuses wygrało serię 3-1, kończąc niespodziewany bieg i stając się pierwszą północnoamerykańską drużyną, która wygrała Valorant Champions.

Po zwycięstwie większość mistrzowskiego składu rozpadła się po otrzymaniu ofert obniżki wynagrodzeń lub możliwości poszukiwania opcji. Pozostali tylko gracz jawgemo i trenerka Potter. Organizacja odbudowała się na 2024 rok, ale po niezakwalifikowaniu się na międzynarodowe turnieje w 2024 roku, podpisała kontrakt z gwiazdorskim graczem Jaccobem yay Whiteakerem na 2025 rok. Na sezon 2026 EG przeszło kolejną przebudowę, sprowadzając mistrza z 2023 roku Corbina C0M Lee i podpisując nowe talenty na nowy początek.

Partnerstwa i trwała spuścizna

Evil Geniuses zabezpieczyło komercyjne partnerstwa odzwierciedlające jego pozycję w branży. W marcu 2021 roku nawiązało partnerstwo z amerykańską firmą odzieżową POINT3. W następnym miesiącu ogłosiło partnerstwo z firmą kryptowalutową Coinbase. W maju 2023 roku nawiązało partnerstwo z kasynem kryptowalutowym Thunderpick.

Od początków w kanadyjskiej kafejce internetowej po status wielodyscyplinarnego mistrza świata należącego do dużej firmy inwestycyjnej, Evil Geniuses wykazało się znaczną długowiecznością. Jego historia jest zdefiniowana przez strategiczną ekspansję w nowe gry, pozyskiwanie czołowych graczy oraz umiejętność zdobywania największych trofeów pod presją, co potwierdza jego miejsce jako fundamentalnego filaru współczesnego esportu.