StarCraft: Brood War

Ewolucja rozgrywki i balans

Brood War buduje na podstawowych mechanikach StarCrafta, gdzie trzy odrębne rasy – psychiczni Protossi, adaptacyjni Terrans i owadokształtni Zergi – rywalizują o dominację poprzez zbieranie surowców, budowę baz i podboje militarne. Podstawowa rozgrywka dodatku pozostaje zasadniczo taka sama, ale jest udoskonalona poprzez drobne zmiany kosztów i umiejętności jednostek. Te precyzyjne zmiany miały na celu ograniczenie taktyk szybkiego ataku, które były krytykowane w oryginalnej grze, oraz zachęcenie do bardziej przemyślanej, strategicznej gry we wszystkich konfrontacjach.

Dodatek wprowadza siedem nowych jednostek, które znacząco zmieniły głębię strategiczną. Każda rasa otrzymała własną jednostkę naziemną: Zergowie zyskali jednostkę obronną zdolną do ataku z ukrycia w stanie zakopanym, Terrans mogli szkolić medyków bojowych do leczenia, a Protossi otrzymali pełny dostęp do potężnych, zakamuflowanych mrocznych templariuszy – jednostki walczącej wręcz, wcześniej dostępnej tylko w specjalnych misjach. Ponadto, dwóch mrocznych templariuszy można było połączyć, tworząc specjalną jednostkę rzucającą zaklęcia. Każda rasa otrzymała także dedykowaną jednostkę powietrzną do walki powietrze-powietrze, rozszerzając opcje taktyczne kontroli przestworzy i reagowania na siły powietrzne przeciwnika.

Dla graczy samotnych kampania przedstawiała wyraźny wzrost trudności. Misje odeszły od struktury linearnej, wymagając od graczy podejmowania strategicznych decyzji o tym, które cele realizować. Sztuczna inteligencja została rozbudowana, dzięki czemu przeciwnicy komputerowi stali się bardziej inteligentni i skuteczni w stosowaniu taktyk, co wymagało większego skupienia na strategii, aby pomyślnie ukończyć misje.

Struktura narracji i fabuła

Historia Brood War jest przedstawiona w instrukcji, briefach misji, rozmowach w grze oraz filmowych przerywnikach na końcu każdej kampanii. Akcja rozgrywa się na początku XXVI wieku w Sektorze Koprulu i rozpoczyna się dwa dni po zakończeniu StarCrafta, po śmierci Zergowego Nadumysłu na rodzimej planecie Protossów, Aiur. Gra podzielona jest na trzy nowe epizody, każdy skupiający się na jednej z ras i ich anonimowym dowódcy.

W epizodzie Protossów gracz, jako Egzekutor, współpracuje z Aldarisem, Zeratulem i pretorem Artanisem, aby ewakuować ocalałych z Aiur na rodzimą planetę mrocznych templariuszy, Shakuras. Zawierają sojusz z zainfekowaną Terranką Sarah Kerrigan, aby odzyskać dwa kryształy potrzebne do aktywacji świątyni Xel'Naga, która może oczyścić planetę z Zergów. Ten sojusz prowadzi do buntu Aldarisa przeciwko przywództwu mrocznych templariuszy, który zostaje stłumiony. Kerrigan ujawnia, że jej celem jest wyeliminowanie rywalizujących cerebratów Zergów, aby przejąć kontrolę nad Rojem, po czym odchodzi. Mimo świadomości, że to jej pomaga, Protossi aktywują świątynię, oczyszczając Shakuras z Zergów.

Epizod Terran obsadza gracza w roli kapitana sił ekspedycyjnych Dyrektoratu Ziemi, podlegającego admirałowi Gerardowi DuGalle'owi. Przy wsparciu tajemniczego agenta Samira Durana, UED ma na celu obalenie Dominium Terran. Kampania obejmuje odkrycie i polityczne intrygi wokół urządzenia psi-disrupter na Tarsonis, zdobycie świata-tronu Dominium oraz śledzenie zbiegów na Aiur. Wiceadmirał Aleksiej Stukow odkrywa zdradę Durana, co prowadzi do śmierci Stukowa z rąk gracza. Używając psi-disruptera, UED atakuje Char i przejmuje kontrolę nad nowym Zergowym Nadumysłem.

Ostatni epizod Zergów ma gracza w roli cerebrata służącego Sarah Kerrigan. Aby przełamać kontrolę UED, Kerrigan zawiera tymczasowy sojusz z Jimem Raynorem, pretorem Protossów Fenixem i Arcturusem Mengskiem. Po zniszczeniu psi-disruptera i przełamaniu kontroli UED nad Korhalem, Kerrigan zdradza swoich sojuszników, zabijając Fenixa i Edmunda Duke'a. Następnie szantażuje Zeratula, by zabił kontrolowanego przez UED Nadumysła na Char, przejmując pod swoje dowództwo wszystkie Zergi. Historia kończy się, gdy Kerrigan pokonuje połączony atak Dominium, UED i floty Protossów, wyłaniając się jako dominująca siła w sektorze, podczas gdy admirał DuGalle popełnia samobójstwo.

Proces rozwoju i wyzwania

Prace nad Brood War rozpoczęły się krótko po wydaniu StarCrafta w 1998 roku i zostały ogłoszone po wydaniu dwóch innych autoryzowanych dodatków, Insurrection i Retribution. Większość oryginalnego zespołu Blizzarda powróciła, przy wsparciu firmy Saffire w zakresie programowania, projektowania poziomów i efektów dźwiękowych. Producent Shane Dabiri stwierdził, że zespół dążył do radykalnego zwiększenia roli fabuły w rozgrywce, dodając skrypty dla złożonych wydarzeń podczas misji, podobnych do tych z Final Fantasy, oraz projektując cele, które oferowały graczom decyzje taktyczne wykraczające poza proste unicestwienie.

Projekt napotkał poważne wyzwania w ostatnich miesiącach. Latem 1998 roku liderzy James Phinney i Jesse McReynolds zrezygnowali, aby założyć Fugitive Studios, powołując się na frustrację zarządzaniem. Stało się to w trakcie skandalu księgowego w firmie macierzystej Blizzarda, Cendant, co stworzyło środowisko presji, aby dokończyć grę. Fugitive Studios rozpadło się w następnym roku, a wielu pracowników wróciło do Blizzarda. Wydanie zostało opóźnione w stosunku do pierwotnego celu z października 1998 roku, ostatecznie trafiając na rynek amerykański 18 grudnia 1998 roku.

Po wydaniu Blizzard udostępnił przykładową kampanię zatytułowaną Enslavers: Dark Vengeance, która opowiadała o zbuntowanym mrocznym templariuszu o imieniu Ulrezaj. Kampania ta była dostępna do osobnego pobrania z Battle.net, aby zilustrować metody tworzenia własnych treści do dodatku.

Recepcja krytyczna i komercyjna

StarCraft: Brood War spotkał się z powszechnym uznaniem krytyków. PC Zone dał mu pochlebną recenzję, opisując, że zdecydowanie było warto czekać. Magazyn pochwalił nowe jednostki i poprawki balansowe za przekształcenie StarCrafta z dobrej gry w coś wybitnego i zauważył, że filmowe przerywniki wydają się częścią historii, a nie dodatkiem.

IGN nazwał go starannie zaprojektowanym dodatkiem z nadmiarem nowych funkcji. Chwaląc wciągającą fabułę i opisując rozszerzony tryb wieloosobowy jako jedną z najlepszych cech, recenzja wyraziła obawy dotyczące znacznie wyższej trudności gry, zauważając, że gracze ledwo będą mieli czas nauczyć się nowych jednostek, zanim staną przed intensywnymi atakami wroga. Recenzja GameSpot również była pozytywna, stwierdzając, że projekt zawierał całą troskę, szczegółowość i pomysłowość pełnego sequela, który całkowicie ożywił oryginał. Recenzent podkreślił pozornie drobne, ale strasznie znaczące modyfikacje balansu, nazywając rezultaty wybitnymi.

Komercyjnie gra odniosła wielki sukces. Stan na 31 maja 2007 roku, StarCraft i Brood War sprzedały łącznie prawie dziesięć milionów kopii. Jego popularność była szczególnie widoczna w Korei Południowej, gdzie profesjonalni gracze i drużyny brali udział w meczach, zdobywali sponsorów i rywalizowali w telewizyjnych wydarzeniach, tworząc trwałą scenę profesjonalną.

Trwały wpływ i współczesna dostępność

Precyzyjny balans i dodana głębia strategiczna dodatku były kluczowe w ustanowieniu StarCrafta jako czołowego tytułu do profesjonalnej rywalizacji. Jego rola w zorganizowanych rozgrywkach, szczególnie w Korei Południowej, jest definiującą częścią jego historii. Gra utrzymywała aktywną i oddaną społeczność rywalizacyjną przez dziesięciolecia, z graczami i drużynami działającymi na najwyższym poziomie.

Blizzard aktywnie wspierał długowieczność gry. 19 kwietnia 2017 roku StarCraft i jego dodatek Brood War, pakowane jako Anthology, stały się darmowe do pobrania i grania ze strony Blizzarda. Nastąpiło to po wydaniu StarCraft: Remastered 14 sierpnia 2017 roku. To wydanie remastered zaktualizowało oryginalną grę i dodatek o wizualizacje w wysokiej rozdzielczości i nowoczesne funkcje online, jednocześnie skrupulatnie zachowując oryginalny balans rozgrywki, który uczynił go standardem rywalizacji.