Counter-Strike Major Championships

Narodziny oficjalnego cyklu

Przed oficjalnym sponsoringiem Valve społeczność Counter-Strike uznawała turnieje takie jak mistrzostwa Cyberathlete Professional League (CPL), World Cyber Games i Electronic Sports World Cup za oryginalne Majors. Te wydarzenia, sięgające 2001 roku, były zdominowane przez drużyny takie jak szwedzkie SK Gaming i polski skład Golden Five, a mistrzowie pochodzili ze Stanów Zjednoczonych, Norwegii, Brazylii i Korei Południowej. Krajobraz zmienił się we wrześniu 2013 roku, kiedy Valve ogłosiło pierwszy oficjalny Major, sfinansowany przez społeczność dzięki sprzedaży skinów z aktualizacji Arms Deal, z pulą nagród 250 000 dolarów. Zorganizowany przez DreamHack w Szwecji, ten inauguracyjny turniej wygrała Fnatic, która pokonała w finale Ninjas in Pyjamas.

Po tym sukcesie Valve ustanowiło model partnerstwa z organizatorami turniejów, początkowo planując trzy Majors rocznie. Wczesne lata zdefiniowała szwedzka dominacja, ponieważ Fnatic i Ninjas in Pyjamas wygrały cztery z pierwszych sześciu tytułów. Fnatic przeszło do historii w 2015 roku, stając się pierwszą drużyną, która wygrała dwa Majors z rzędu i trzeciego ogółem, co później powtórzyły Astralis i Team Vitality, choć Vitality dokonało tego z różnymi składami. Ninjas in Pyjamas wykazało się dużą konsekwencją, docierając do pięciu z pierwszych sześciu wielkich finałów.

Globalna ekspansja i ewolucja formatu

Cykl Majorów rozszerzył się poza Europę w 2016 roku, kiedy MLG zorganizowało pierwszy północnoamerykański Major w Columbus. Jednocześnie Valve trwale zwiększyło pulę nagród do 1 000 000 dolarów i zmniejszyło roczny harmonogram do dwóch Majorów. Na tym turnieju brazylijska Luminosity Gaming została pierwszym nieeuropejskim mistrzem, a ten skład później wygrał drugiego z rzędu Majora pod szyldem SK Gaming na ESL One Cologne 2016. Nastąpiły dalsze globalne kamienie milowe, gdy Gambit Esports z Kazachstanu wygrał PGL Major Kraków 2017 jako pierwszy mistrz z Azji i WNP, a północnoamerykańskie Cloud9 wygrało ELEAGUE Major: Boston 2018.

Major w Bostonie 2018 wprowadził również znaczącą zmianę formatu, rozszerzając turniej z 16 do 24 drużyn i dzieląc go na trzy etapy: etap Challengers, etap Legends i etap Champions. Był to pierwszy Major rozgrywany w wielu miastach, z etapami grupowymi w Atlancie. Ta struktura utrzymała się do 2025 roku, kiedy pole ponownie rozszerzono do 32 drużyn, dodając czwarty etap do rywalizacji, zaczynając od BLAST Austin Major.

Era Astralis i zakłócenia przez pandemię

Od 2018 do 2019 roku duńska drużyna Astralis wspięła się na szczyt, stając się jedną z największych drużyn w historii Counter-Strike. Wygrawszy kolejno Majors w Londynie 2018, Katowicach 2019 i Berlinie 2019, stała się pierwszą i jedyną drużyną, która wygrała trzy Majors z rzędu, zdobywając swój rekordowy czwarty tytuł ogółem. Ich era dominacji została zastąpiona globalnymi zakłóceniami, ponieważ pandemia COVID-19 doprowadziła do przełożenia i ostatecznego odwołania planowanego ESL One Rio 2020 Major, który miał być pierwszym w Ameryce Południowej. Pula nagród dla odwołanego wydarzenia została ustalona na 2 000 000 dolarów, łącząc kwoty przeznaczone na dwa Majors.

Rywalizacja wznowiła się ponad dwa lata później z PGL Major Stockholm 2021, gdzie Natus Vincere wygrało bez przegrania ani jednej mapy, co było pierwszym takim przypadkiem w historii Majorów CS:GO, i ustanowiło nowy rekord oglądalności z 2,75 miliona widzów jednocześnie. Odwołane wydarzenie w Rio zostało w końcu rozegrane w 2022 roku jako IEM Rio Major i wygrane przez Outsiders, neutralną nazwę dla Virtus.pro. Ostatnim Majorem CS:GO był BLAST Paris Major 2023, wygrany przez francuską drużynę Team Vitality pod wodzą Mathieu 'ZywOo' Herbauta, zanim scena zawodowa przeszła na Counter-Strike 2.

Początek ery Counter-Strike 2

Pierwszym Majorem w Counter-Strike 2 był PGL Major Copenhagen 2024, rozegrany w marcu. Kolejny Perfect World Shanghai Major w grudniu 2024 roku wygrał Team Spirit, którego gwiazdowy gracz donk został najmłodszym mistrzem Majora i MVP w wieku 17 lat i 324 dni. W 2025 roku ekspansja Valve do 32 drużyn rozpoczęła się od BLAST Austin Major, wygranego przez Team Vitality dla ich drugiego tytułu po pokonaniu The MongolZ. Team Vitality wygrał następnie trzeciego Majora na StarLadder Budapest Major, który miał pierwszy w historii Majorów wielki finał do pięciu wygranych map, gdzie pokonali FaZe Clan 3-1.

Systemy kwalifikacji na przestrzeni lat

System kwalifikacji na Majors przeszedł wiele zmian. Początkowo osiem najlepszych drużyn z Majora otrzymywało automatyczny status 'Legend' na następne wydarzenie, podczas gdy osiem miejsc 'Challenger' było wypełnianych poprzez regionalne kwalifikacje. Ewoluowało to w 2016 roku wraz z wprowadzeniem systemu Minor dla MLG Columbus, obejmującego cztery regionalne kwalifikacje i kwalifikacje ostatniej szansy, później uproszczone do czterech Minorów zasilających jeden 16-drużynowy kwalifikator Majora.

Duża zmiana nastąpiła wraz z formatem 24 drużyn w 2018 roku, integrującym kwalifikator jako etap Challengers. Automatyczne zaproszenia zostały później zmniejszone z 16 do 14 drużyn, zaczynając od FACEIT Major: London 2018. Dla Majorów od Sztokholmu 2021 do Szanghaju 2024 Valve używało systemu Regional Major Ranking (RMR), gdzie drużyny zdobywały miejsca poprzez regionalne turnieje kwalifikacyjne. Później uzupełniono to systemem Valve Regional Standings (VRS), rankingiem używanym do określania zaproszeń. Kluczową zasadą jest to, że miejsca na Major są przypisane do graczy w drużynie, a nie do organizacji, co oznacza, że miejsca mogą być przenoszone wraz ze zmianami składu, jak to się stało, gdy gracze przenieśli się z Team EnVyUs do G2 Esports po Majorze 2017.

Format 32 drużyn wprowadzony w 2025 roku dodał Major Regional Qualifiers dla pierwszego etapu, choć szybko zmieniono to na przydzielanie wszystkich miejsc w Etapie 1 poprzez VRS. Regiony mogą zyskać lub stracić zaproszenia do późniejszych etapów w oparciu o wyniki z poprzedniego Majora, z bazą 6 drużyn z każdego z Ameryk i Europy oraz 4 z regionu Azji i Pacyfiku rozpoczynających w Etapie 1.

Struktura turnieju i wpływ na rywalizację

Etap play-off Majorów konsekwentnie jest 8-drużynową drabinką pojedynczej eliminacji. Format etapu grupowego zmieniał się jednak z czasem, pierwotnie używając stylu GSL w czterech grupach od 2013 do 2016 roku. Wraz z ekspansją do 24 drużyn turniej został podzielony na trzy odrębne etapy, model, który przetrwał do ekspansji w 2025 roku do 32 drużyn i czterech etapów. Majors są najwyższym poziomem rywalizacji w Counter-Strike, gdzie kariery zawodowych graczy są często oceniane na podstawie ich występów.

Wydarzenia stworzyły wiele historycznych pierwszych, w tym pierwszego międzynarodowego mistrza drużynowego (FaZe Clan w Antwerpii 2022), pierwszą drużynę, która wygrała Majora bez przegranej mapy (Natus Vincere w Sztokholmie 2021) i pierwszych mistrzów z rzędu. Pule nagród wzrosły od początkowych 250 000 dolarów do 1 250 000 dolarów, a oglądalność sięgała milionów widzów jednocześnie. Przejście na Counter-Strike 2 w 2024 roku otworzyło nowy rozdział, kontynuując rolę Majora jako ostatecznego sprawdzianu dla najlepszych drużyn świata.