ESL One Cologne 2016

Format turnieju i kontrowersje dotyczące rozstawienia

Struktura turnieju opierała się na systemie Legend, w którym osiem najlepszych drużyn z poprzedniego Majora, MLG Columbus, otrzymało automatyczne zaproszenia. Pozostałe osiem miejsc zostało wyłonionych w globalnym procesie kwalifikacyjnym, kończącym się szesnastodrużynowym Main Qualifier. W fazie grupowej 16 drużyn podzielono na cztery grupy po cztery, rywalizujące w formacie GSL. Większość meczów rozgrywano w formacie best-of-one, z wyjątkiem ostatniego meczu decydującego w każdej grupie, który był serią best-of-three i decydował o drugim kwalifikancie do play-off. Wszystkie mecze play-off były best-of-three w systemie pojedynczej eliminacji.

Sposób rozstawienia drużyn w grupach stał się głównym punktem sporu. ESL użyło generatora liczb losowych do przydzielenia drużyn z czterech wcześniej określonych poziomów rozstawienia. Najwyżej rozstawione były cztery najlepsze drużyny z Columbus: SK Gaming, Natus Vincere, Astralis i Team Liquid. Drugi poziom rozstawienia stanowiły drużyny z miejsc 5-8 z Columbus: Fnatic, Virtus.pro, Counter Logic Gaming i Ninjas in Pyjamas. To losowe przydzielenie zaowocowało Grupą D, w której znalazły się SK Gaming (światowy nr 1), G2 Esports (światowy nr 2) i Fnatic (światowy nr 4). Analitycy, wśród nich Duncan 'Thorin' Shields, krytykowali ten system, nazywając Grupę D najtrudniejszą grupą wszech czasów i argumentując, że jedna z trzech najlepszych drużyn zostanie wyeliminowana, podczas gdy słabsza drużyna z innej grupy awansuje.

Ścieżka kwalifikacji i system szwajcarski

Kwalifikacje do Majora były wieloetapowym, globalnym procesem. Rozegrano cztery regionalne minory: Asia Minor, Europe Minor, CIS Minor i Americas Minor. Każdy minor wysyłał dwie najlepsze drużyny do Main Qualifier. Dołączyło do nich osiem drużyn, które zajęły miejsca 9-16 na poprzednim Majorze, otrzymując automatyczne miejsca w tym kwalifikatorze.

Sam Main Qualifier zadebiutował w nowym formacie szesnastodrużynowego systemu szwajcarskiego. W tym formacie drużyny były dobierane w pary z przeciwnikami o tym samym bilansie zwycięstw i porażek po każdej rundzie, a żadna drużyna nie mogła zmierzyć się z tym samym przeciwnikiem dwa razy. Mecze były best-of-one. Pierwsza runda była rozstawiona na podstawie wcześniejszego miejsca na Majorze i wyników regionalnych minorów. Trzy zwycięstwa kwalifikowały drużynę do Majora, podczas gdy trzy porażki oznaczały eliminację. System ten miał na celu stworzenie bardziej zrównoważonych meczów w trakcie całego turnieju kwalifikacyjnego.

Faza grupowa i zmiana Legend

Faza grupowa rozegrała się w cieniu debaty o rozstawieniu. Grupa D, tak zwana Grupa Śmierci, spełniła swoją nazwę, ale ostatecznie awansowały z niej najwyżej rozstawione SK Gaming i czwarte Fnatic, eliminując wysoko notowane G2 Esports i FaZe Clan. W pozostałych grupach wyniki były bardziej przewidywalne, z drużynami takimi jak Virtus.pro, Natus Vincere i Astralis zapewniającymi sobie miejsca w play-offach.

Ważnym wątkiem był koniec passy Ninjas in Pyjamas. Szwedzka drużyna, która była Legendą przez osiem kolejnych majorów, nie zdołała awansować ze swojej grupy. Otworzyło to drzwi dla nowej Legendy. FlipSid3 Tactics, który awansował z Grupy C, został jedyną nową drużyną, która zdobyła status Legendy na kolejny major, dołączając do siedmiu innych drużyn z play-offów, które zachowały swoje miejsca.

Drabinka play-off i historyczna passa Team Liquid

Drabinka play-off obejmowała osiem drużyn, a wszystkie mecze były best-of-three. Ćwierćfinały przygotowały grunt pod nieoczekiwaną narrację. W jednym z meczów Team Liquid, północnoamerykańska drużyna, zmierzyła się z ukraińską drużyną Natus Vincere. Team Liquid wygrał, awansując do półfinałów. Tam spotkał szwedzką dynastię Fnatic, drużynę z wieloma tytułami Majora. W kolejnej niespodziance Team Liquid pokonał Fnatic, zapewniając sobie miejsce w wielkim finale.

To osiągnięcie sprawiło, że Team Liquid został pierwszą w historii drużyną z Ameryki Północnej, która dotarła do wielkiego finału Majora CS:GO. Po drugiej stronie drabinki obrońcy tytułu, SK Gaming, mieli bardziej konwencjonalną ścieżkę, najpierw pokonując nową Legendę FlipSid3 Tactics, a następnie pokonując Virtus.pro w półfinale, aby zapewnić sobie miejsce w finale.

Wielki finał i dynastia SK Gaming

Wielki finał na Lanxess Arenie przedstawił starcie między utytułowanymi brazylijskimi mistrzami a północnoamerykańskimi pretendentami. SK Gaming, grające pod nową nazwą organizacji po transferze składu po Columbus, wchodziło jako zdecydowany faworyt. Team Liquid, pomimo zwycięstw nad Natus Vincere i Fnatic, nie zdołał przezwyciężyć umiejętności taktycznych i doświadczenia SK.

SK Gaming wygrało serię 2-0, skutecznie broniąc tytułu Majora, który wywalczyło miesiące wcześniej na MLG Columbus. To zwycięstwo dało SK Gaming drugi tytuł Majora, czyniąc ich dopiero drugą drużyną po Fnatic, która wygrała wiele Majorów. Co więcej, pozostali jedyną drużyną spoza Europy, która wygrała Majora, co było wyróżnieniem, które zachowali do kolejnego Majora PGL w Krakowie, gdzie wygrało Gambit Esports z Kazachstanu.

Zmiany w puli map i procedury w grze

Aktywna pula map na turnieju przeszła znaczącą zmianę między Majorami Columbus i Cologne. Klasyczna mapa Inferno została usunięta z rotacji turniejowej, a odnowiona wersja Nuke została ponownie wprowadzona przez zespół deweloperski CS:GO, zwiększając całkowitą pulę map do siedmiu.

Proces wyboru map różnił się między fazą grupową a play-offami. W meczach grupowych best-of-one drużyny na przemian banowały mapy, aż zostały tylko dwie. Jedna z tych dwóch była następnie losowo wybierana do rozegrania. We wszystkich seriach best-of-three, w tym w play-offach, każda drużyna banowała jedną mapę, a następnie wybierała jedną mapę z pozostałych pięciu do rozegrania. Przeciwnik wybierał stronę startową na wybranej mapie. Jeśli potrzebna była trzecia mapa, była ona losowo wybierana z trzech map, które nie zostały jeszcze wybrane ani zbanowane.

Transmisja i trwały wpływ

Wydarzenie było prezentowane przez duży zespół talentów transmisyjnych esportu. Prowadzenie dzielili między sobą Paul 'ReDeYe' Chaloner, Alex 'Machine' Richardson i Mitch 'Uber' Leslie. Analizy dostarczali Duncan 'Thorin' Shields, Jason 'moses' O'Toole i Janko 'YNk' Paunović. Zespół komentatorski obejmował prominentne głosy, takie jak Anders Blume, Semmler, HenryG, Sadokist, ddk, James Bardolph, Pansy i BLU. Cała relacja była transmitowana na żywo na Twitchu w wielu językach.

ESL One Cologne 2016 jest pamiętane za potwierdzenie statusu SK Gaming jako drużyny dominującej na świecie, za przełomowy występ Team Liquid, który zmienił postrzeganie północnoamerykańskiego CS:GO, oraz za intensywną krytykę, jaką wywołało wobec metod rozstawiania drużyn na Majorach. Wydarzenie to oznaczało również symboliczne przekazanie pałeczki, gdy era Ninjas in Pyjamas z konsekwentnymi miejscami w pierwszej ósemce dobiegła końca.