Tetris

Het spel en zijn competitieve kern

De competitieve versie van Tetris is de Nintendo Entertainment System-port uit 1989. Het heeft twee hoofdmodi. A-Type is de primaire competitieve modus, waarbij het doel is de hoogste score te behalen voordat het spel onspeelbaar wordt. B-Type draait om het vrijmaken van 25 lijnen van een veld met willekeurige obstakels. In A-Type neemt de snelheid van het spel toe naarmate spelers lijnen wissen, waarbij ze door levels gaan. De kernuitdaging is efficiënt scoren, want het wissen van vier lijnen tegelijk met het lange staafblokje, bekend als een Tetris, levert aanzienlijk meer punten op dan het afzonderlijk wissen van hetzelfde aantal lijnen.

Het spel was ontworpen met een eindpunt. Na level 10 worden snelheidsverhogingen minder frequent, wat culmineert op level 29 waar blokjes met één rastercel per frame vallen. Dit werd oorspronkelijk beschouwd als een onoverkomelijke muur, een kill screen bedoeld om het spel te beëindigen. Het scoresysteem moedigt agressief spel aan, want punten voor het wissen van lijnen worden vermenigvuldigd met het huidige level plus één. Dit maakt het scoren van Tetrises op hoge levels veel waardevoller, wat de hele strategie van hoogwaardige competitie vormgeeft.

Spelers kunnen een startlevel kiezen van 0 tot 9, of van 0 tot 19 door de A-knop ingedrukt te houden tijdens de selectie. Starten op een hoger level betekent dat het level niet zal stijgen totdat de speler evenveel lijnen heeft gewist als het zou hebben gekost om dat level vanaf nul te bereiken, hoewel een bug ervoor zorgt dat levels eerder stijgen dan de bedoeling was bij starten op level 10 of hoger. Het spel kent ook punten toe voor het zacht laten vallen van blokjes, wat 1 punt per cel oplevert, ongeacht het level.

De evolutie van het spel: van hypertapping tot rolling

Decennialang beperkte de ingebouwde vertraging voor het zijwaarts bewegen van blokjes hoe snel spelers konden reageren op hoge snelheden. Op de NTSC-versie veroorzaakt het ingedrukt houden van een richting een eerste beweging, een pauze van 16 frames, en daarna volgende bewegingen elke 6 frames. De eerste techniek om dit te overwinnen was hypertapping, geïntroduceerd door Thor Aackerlund. Dit hield in het snel tappen op de D-pad meer dan tien keer per seconde door de arm te spannen om een trilling in de duim te creëren. De techniek was zeldzaam, met de Japanse speler Koji Nishio als een andere vroege gebruiker, totdat Joseph Saelee hem populariseerde door het wereldkampioenschap van 2018 ermee te winnen.

Een revolutionaire verschuiving vond plaats in 2020 met de ontwikkeling van de rolling-techniek door Chris Martinez. In plaats van te tappen met de duim, plaatst een speler een vaste vinger op de D-pad en trommelt met de vingers van de andere hand over de achterkant van de controller. Om wrijving te verminderen kan een handschoen worden gedragen aan de trommelende hand. Deze methode is sneller en minder fysiek belastend, waardoor horizontale verschuivingen tot 30 keer per seconde mogelijk zijn. Rolling maakte consistent spel ver voorbij level 29 mogelijk en is sinds 2021 de standaardtechniek voor topspelers geworden, wat de recordboeken en toernooispel heeft hervormd.

De fysieke eisen van deze technieken zijn intens. Hypertapping werd omschreven als het veranderen van de duim in een drilboor. Rolling, hoewel minder belastend, vereist precieze coördinatie. Deze methoden transformeerden het spel van een test van efficiëntie vóór level 29 naar een test van volgehouden hoogwaardige snelheidscontrole, waardoor spelers in feite onbeperkt konden spelen op de oude kill screen-snelheid.

Het onmogelijke herdefiniëren: voorbij de kill screen

Het concept van het verslaan van NES Tetris is meerdere keren herschreven. Aanvankelijk was het bereiken van de maximale weergegeven score van 999.999 punten, of een maxout, de hoogste prestatie. Nintendo Power vermeldde Scott Anderson met deze score in 1992, en de eerste onafhankelijk geverifieerde opname was van Harry Hong in 2009. Eerdere niet-geverifieerde claims kwamen van Thor Aackerlund rond 1990 en Jonas Neubauer rond 2002. De kill screen op level 29 werd beschouwd als de ultieme barrière. Hypertappers bewezen echter dat hij gepasseerd kon worden, waarbij Aackerlund level 30 bereikte in 2011 en Joseph Saelee level 31 in 2018.

De rolling-techniek verpulverde de vorige grenzen. Tegen 2020 hadden hypertappers level 38 bereikt, maar rollers overtroffen dat al snel. De finale van het Classic Tetris World Championship 2022 zag Eric Tolt en Justin Yu levels 73 en 69 bereiken met scores boven de twee miljoen punten. Dit dwong toernooien om een nieuwe super killscreen te implementeren op level 39, waar blokjes twee blokken per frame vallen, om excessief lange wedstrijden te voorkomen. De ultieme overwinning werd het veroorzaken van een crash in de code van het spel, wat gebeurt na het wissen van ongeveer 1550 lijnen. De dertienjarige Willis Gibson bereikte dit als eerste op 21 december 2023, waarbij hij level 157 haalde en werd geprezen als de eerste persoon die het spel versloeg.

Voorbij de crash ligt nog een grens, het rebirth game. Dit houdt in het bereiken van level 255, wat ervoor zorgt dat de levelteller terugvloeit naar nul. Deze prestatie vereist het omgaan met meerdere ernstige grafische bugs en een integer underflow die de levelprogressie stopt bij 2190 gewiste lijnen. Met een aangepaste crash-resistente versie bereikte Michael Artiaga de eerste rebirth op 6 oktober 2024, waarbij hij effectief bereikte wat level 347 zou zijn. De ontwikkelaars van het spel hadden nooit spel voorbij level 29 bedoeld, aangezien de levelteller daarna niet meer correct werkt, wat verder blijkt uit het feit dat levels na 29 niet goed worden weergegeven.

Technische eigenaardigheden en visuele uitdagingen

Naarmate spelers dieper in het spel doordringen, komen ze onbedoeld gedrag tegen dat voortkomt uit de originele programmering. Een integer overflow-bug verschijnt voor het eerst op level 138, waardoor het spel kleurenpaletten laadt uit verkeerde delen van het geheugen, wat bizarre blokkleuren creëert. Levels 146 en 148, bijgenaamd dusk en charcoal, renderen blokjes in bijna zwarte kleuren die opgaan in de zwarte achtergrond, wat een ernstige visuele uitdaging vormt die Willis Gibson als eerste voltooide in december 2023.

De meest bekende bug is de spelcrashende conditie die wordt geactiveerd na het wissen van ongeveer 1550 lijnen, wat overeenkomt met level 155. Dit wordt veroorzaakt door een inefficiënte vermenigvuldigingsoperatie in de score-tellende code. Het succesvol veroorzaken van deze crash wordt beschouwd als het verslaan van het spel. Om een rebirth game na dit punt na te streven, moeten spelers een aangepaste versie van de software gebruiken die de crash voorkomt, zoals Michael Artiaga deed voor zijn prestatie in 2024. Als de crash wordt vermeden, moeten spelers ook de levelteller underflow-bug op 2190 lijnen het hoofd bieden voordat ze verder kunnen richting level 255.

De competitieve scène en toernooistructuur

De moderne esportscène voor NES Tetris is verankerd door het Classic Tetris World Championship (CTWC), een jaarlijks toernooi dat sinds 2010 loopt. Het heeft een één-tegen-één-formaat waarbij spelers strijden om de meeste punten te scoren in A-Type. Gespecialiseerde cartridges zorgen ervoor dat beide deelnemers dezelfde volgorde van blokjes krijgen, waardoor geluk uit de vergelijking wordt gehaald. Om de nieuwe extremen van spel mogelijk gemaakt door rolling te beheersen, beperkt het CTWC nu de competitie tot level 39, hetzij door het spel te stoppen of door een mod te gebruiken die een super killscreen op dat level implementeert.

Als aanvulling op het CTWC is er Classic Tetris Monthly (CTM), een toegankelijker online toernooiserie die in 2017 begon. Het gebruikt een vergelijkbaar één-tegen-één-formaat maar staat het gebruik van emulators en hardware van derden toe, met regels die soepeler zijn dan die van het CTWC. Beide toernooien zijn centraal geweest in de hernieuwde populariteit van het spel en hebben een platform geboden voor de nieuwe generatie spelers.

De competitieve geschiedenis van het spel omvat de Nintendo World Championships van 1990, waar Tetris een sleutelonderdeel was naast Super Mario Bros. en Rad Racer. Deelnemers hadden in totaal zes minuten, en omdat de Tetris-score met 25 werd vermenigvuldigd in de eindtotaal, was de dominante strategie om de andere twee spellen snel te doen om de tijd voor Tetris te maximaliseren. Dit vroege evenement benadrukte het scoringspotentieel van het spel als een competitief brandpunt.

Ontwikkeling en blijvende erfenis

De NES-versie ontstond uit een complexe juridische strijd. Nintendo verkreeg exclusieve rechten voor thuisconsoles van de Sovjetautoriteiten, terwijl Atari Games, opererend onder een andere licentie, hun eigen NES-port uitbracht. De rechtszaak van Nintendo dwong Atari om hun versie terug te roepen, die volgens sommige recensenten superieur was. Nintendo's versie, met zijn opzettelijke kill screen, werd de definitieve competitieve editie.

De eindes van het spel weerspiegelen zijn tijdperk. Een hoge score in A-Type activeert een geanimeerde sequentie van een raketlancering voor de Sint-Basiliuskathedraal, waarbij de grootte van de raket gebaseerd is op de score. Het beste einde toont een UFO. Hoogwaardige B-Type-spellen tonen Nintendo-personages die optreden voor de kathedraal. Deze charmante beloningen waren ontworpen voor prestaties die sindsdien ver zijn overtroffen.

De hernieuwde populariteit sinds 2018, gedreven door jonge spelers en nieuwe technieken, heeft hernieuwde media-aandacht en erkenning van de makers van het spel gebracht. Na de crash-prestatie van Willis Gibson feliciteerde Tetris Company CEO Maya Rogers hem voor een prestatie die alle vooropgezette grenzen tart. Medeoprichters Alexey Pajitnov en Henk Rogers ontmoetten Gibson later en noemden zijn playthrough een geweldige prestatie. Het spel blijft een platform voor menselijke vaardigheid die de grenzen van vintage software uitdaagt.