Pro Evolution Soccer 5
Pro Evolution Soccer 5, znany w Japonii i Ameryce Północnej jako Winning Eleven 9, to piłkarski symulator z 2005 roku od Konami, który znacząco poszerzył zasięg serii. Gra jest znana z wprowadzenia serii do trybu online po raz pierwszy na konsoli PlayStation 2 na Zachodzie oraz z pozyskania licencji na ważne kluby, co zaowocowało powszechnym uznaniem krytyków i silnymi wynikami sprzedaży w wielu regionach.

| Deweloper | Konami |
|---|---|
| Data wydania | 2005 |
| Platformy | PlayStation 2, Xbox, PC, PSP |
| Tytuł japoński | World Soccer: Winning Eleven 9 |
| Tytuł północnoamerykański | World Soccer: Winning Eleven 9 |
| Kluczowe licencje | Arsenal, Chelsea, Serie A, La Liga, Eredivisie |
| Kluczowa funkcja | Pierwsza gra online na PS2 poza Japonią |
| Struktura online | Pięciodziałowy ranking z zapisywanymi statystykami |
| Ostatnia z serii z | Niemiecką Bundesligą (jako 'German League') |
| Następca | Pro Evolution Soccer 6 (2006) |
Krok naprzód w licencjonowaniu i autentyczności
Pro Evolution Soccer 5 celowo dążył do większej autentyczności w przedstawieniu światowej piłki nożnej. Głównym osiągnięciem było włączenie w pełni licencjonowanych klubów z angielskiej Premier League, konkretnie Arsenalu i Chelsea. Było to pierwsze wejście serii w oficjalne licencjonowanie klubów Premier League, choć sama liga pozostała jedną z trzech nielicencjonowanych rozgrywek w grze. Pozostałe dwie nielicencjonowane ligi nie są wymienione w notatkach, ale te licencjonowane są jasno określone.
Gra zawierała trzy w pełni licencjonowane ligi, co było liczbą równą poprzednikowi, Pro Evolution Soccer 4. Były to hiszpańska Liga Española, holenderska Eredivisie i włoska Serie A, z wyjątkiem Cagliari w Serie A. Podobnie jak wcześniejsze wersje, licencja japońskiej J.League pozostała wyłączna dla wersji krajowej, zatytułowanej World Soccer: Winning Eleven 9. Ta japońska wersja zawierała również piłkarzy Zico i Shunsuke Nakamurę.
PES 5 zajmuje również miejsce w historii serii jako ostatnia część, która zawierała niemiecką Bundesligę, przedstawioną pod ogólną nazwą 'German League'. Konami straciło tę licencję po 2005 roku, co doprowadziło do jej zastąpienia całkowicie generyczną ligą w kolejnych wydaniach. Ta strata uwydatniła ciągłe wyzwania związane z zabezpieczaniem i utrzymywaniem licencji ligowych w gatunku piłkarskich symulatorów.
Pionierska gra online i debiut na wielu platformach
Wprowadzenie trybu wieloosobowego online dla wersji na PlayStation 2 poza Japonią było najważniejszą nową funkcją PES 5. Ta funkcjonalność przekształciła grę z lokalnego doświadczenia wieloosobowego w trwałą platformę rywalizacji. Konami wdrożyło system oparty na serwerach, który przechowywał statystyki i punkty ligowe z każdego rozegranego meczu online. Nagromadzone punkty decydowały o pozycji gracza w ustrukturyzowanej hierarchii pięciu dywizji online, tworząc wyraźną drabinkę rywalizacji.
Poza grą online, PES 5 był kamieniem milowym w ekspansji na platformy. Oznaczał pierwsze w historii serii pojawienie się na PlayStation Portable, przenosząc jej ceniony rozgrywkę na publiczność użytkowników przenośnych konsoli. Istniejąca infrastruktura online na Xboxie, za pośrednictwem Xbox Live, również była obsługiwana. Ta usługa pozostawała aktywna dla graczy do czasu, gdy Konami oficjalnie ją wyłączyło 15 kwietnia 2010 roku. Dziedzictwo gry online zostało zachowane przez oddane społeczności, a zastępcze serwery, takie jak Insignia, pozwalają teraz graczom ponownie doświadczyć oryginalnego środowiska rywalizacji.
Uznanie krytyków i szczegółowa analiza rozgrywki
Pro Evolution Soccer 5 spotkał się z pochwałami krytyków po premierze. Według agregatora recenzji Metacritic, amerykańska wersja na PC i europejska na PlayStation 2 otrzymały 'powszechne uznanie', podczas gdy wszystkie inne wersje platformowe w obu regionach otrzymały recenzje 'ogólnie pozytywne'. Ten konsensus podkreślał wysoką jakość gry na wszystkich frontach.
Recenzenci konsekwentnie chwalili głębię i autentyczność symulacji. USA Today przyznało wersjom na PS2, Xbox i PC wynik dziewięć i pół na dziesięć, stwierdzając, że jest to nie tylko idealny symulator piłki nożnej, ale być może jedna z najlepszych dostępnych gier sportowych, chwaląc jej dostępność i autentyczną rozgrywkę przyciągającą zarówno starych, jak i nowych fanów. The Sydney Morning Herald, przyznając cztery i pół gwiazdki na pięć, szczególnie pochwalił ulepszoną sztuczną inteligencję, zauważając, że wymaga ona bardziej przemyślanego podawania, aby otworzyć przeciwników, nagradzając strategiczną grę.
Maxim przyznał dziewięć na dziesięć, podkreślając jego powrót, by potwierdzić dominację w kopaniu piłki i świętując nowy tryb online. Wersja na PSP otrzymała nieco bardziej powściągliwe pochwały, przy czym USA Today zauważyło, że straciła kilka kluczowych funkcji, ale zachowała zabawę i ducha, przyznając jej osiem i pół gwiazdek. Detroit Free Press był bardziej krytyczny wobec portu na konsolę przenośną, przyznając dwie gwiazdki na cztery i stwierdzając, że z mniejszą liczbą przycisków i jednym analogowym drążkiem PSP, głębokie i precyzyjne sterowanie gry wydawało się nieco stłumione.
Sukces komercyjny na kluczowych rynkach globalnych
Wyniki komercyjne gry pokazały jej ogromną popularność. W Japonii, gdzie nosiła tytuł Winning Eleven 9, wersja na PlayStation 2 sprzedała się w 1 125 464 egzemplarzach, zapewniając sobie miejsce wśród pięciu najlepiej sprzedających się gier w kraju w 2005 roku. Łączna sprzedaż wersji na PS2 w Japonii osiągnęła 1 206 483 egzemplarze. Sukces gry nie ograniczał się do Azji, ponieważ stała się najlepiej sprzedającą się grą całego roku we Francji.
W Wielkiej Brytanii wersja Pro Evolution Soccer 5 na PlayStation 2 była fenomenem. Sprzedała się w ponad 800 000 kopii, co przyniosło jej 'Podwójną Platynę' od Entertainment and Leisure Software Publishers Association, nagrodę oznaczającą sprzedaż co najmniej 600 000 kopii w Wielkiej Brytanii. To sprawiło, że była to druga najlepiej sprzedająca się gra w Wielkiej Brytanii w 2005 roku, ustępując jedynie bezpośredniemu rywalowi, FIFA 06. Łącząc same dane sprzedaży z Japonii i Wielkiej Brytanii, łączna liczba przekracza 2 006 483 egzemplarze, podkreślając jej status jako głównego hitu komercyjnego.
Główne tryby gry i personalizacja zawodników
Poza funkcjami rywalizacyjnymi, PES 5 oferował bogatą i angażującą treść dla jednego gracza. Tryb Master League służył jako flagowe doświadczenie kariery od Konami, wielosezonowa kampania, w której gracz przejmował pełną kontrolę nad zarządzaniem klubem. Ten tryb pozwalał graczom określać poziomy treningu, przygotowywać zawodników przed meczami, wymieniać lub kupować piłkarzy, rozwijać nowych rekrutów i zarządzać przejściem na emeryturę starszych członków składu, zapewniając kompleksową symulację menedżerską.
Stałym elementem serii Pro Evolution Soccer, tryb edycji, był w pełni obecny. Ta funkcja pozwalała graczom edytować pewne elementy gry, co było szczególnie cenne dla dostosowywania wielu nielicencjonowanych drużyn i lig, aby lepiej odzwierciedlały realną piłkę nożną. Ten poziom personalizacji dawał graczom znaczną kontrolę nad ich doświadczeniem, przedłużając żywotność gry i jej atrakcyjność dla oddanych fanów poszukujących pełnej autentyczności.
Kontekst historyczny i trwałe dziedzictwo
Wydany w 2005 roku i zastąpiony przez Pro Evolution Soccer 6 w 2006, PES 5 pojawił się w okresie wysokiej konkurencji dla piłkarskich symulatorów. Jego udana integracja struktur rywalizacji online na PlayStation 2 dostarczyła wzorca na przyszłość. Ramy rankingowych dywizji online z przechowywanymi statystykami bezpośrednio zapowiadały zorganizowane ekosystemy esportowe, które później rozwinęły się wokół serii, w tym oficjalne PES League World Finals i coroczny turniej eFootball.Open organizowany przez Konami od 2010 roku.
Gra jest pamiętana jako punkt szczytowy, który zrównoważył uznanie krytyków, sukces komercyjny i innowacje technologiczne. Zabezpieczając kluczowe licencje klubów Premier League, wprowadzając stabilny tryb online i debiutując na PSP, PES 5 poszerzył publiczność serii i utwierdził jej reputację dostarczania głębokiej, autentycznej i bardzo grywalnej symulacji piłki nożnej, którą można było cieszyć się zarówno okazjonalnie, jak i rywalizacyjnie.
FAQ
Czym PES 5 różnił się od poprzednich gier z serii Pro Evolution Soccer?
PES 5 wprowadził dwie ważne nowości dla serii. Był pierwszy, który oferował w pełni licencjonowane kluby z angielskiej Premier League, Arsenal i Chelsea. Był również pierwszy, który umożliwił grę wieloosobową online na PlayStation 2 dla graczy poza Japonią, wraz z systemem rankingowych dywizji.
Które ligi były w pełni licencjonowane w Pro Evolution Soccer 5?
Gra zawierała trzy w pełni licencjonowane ligi. Były to hiszpańska Liga Española, holenderska Eredivisie i włoska Serie A, choć Cagliari było wyjątkiem w Serie A. Niemiecka Bundesliga również była zawarta, ale jako nielicencjonowana 'German League', i był to ostatni tytuł PES, który ją zawierał.
Jakim sukcesem komercyjnym był PES 5?
Gra była bestsellerem w wielu regionach. Sprzedała się w ponad 1,2 miliona kopii na PS2 w Japonii, była najlepiej sprzedającą się grą 2005 roku we Francji i sprzedała się w ponad 800 000 kopii w Wielkiej Brytanii, gdzie była drugą najlepiej sprzedającą się grą roku. Otrzymała nagrodę Podwójna Platyna w Wielkiej Brytanii za sprzedaż ponad 600 000 egzemplarzy.
Co krytycy mówili o rozgrywce w PES 5?
Krytycy powszechnie chwalili jej głębię i autentyczność. Recenzje podkreślały ulepszoną SI wymagającą strategicznego podawania, jej dostępną, a jednocześnie autentyczną rozgrywkę i precyzyjne sterowanie na konsolach. Wersje na PC i PS2 otrzymały 'powszechne uznanie' na Metacritic, a USA Today nazwało ją jedną z najlepszych dostępnych gier sportowych.
Czym był tryb Master League w PES 5?
Master League był dogłębnym trybem kariery menedżerskiej od Konami. Gracze kontrolowali klub przez wiele sezonów, zarządzając wszystkimi aspektami, takimi jak trening, przygotowanie zawodników, transfery, rozwój młodzieży i finanse. Był to centralny tryb dla jednego gracza, oferujący kompleksową symulację zarządzania piłką nożną.
Źródło: Angielska Wikipedia (CC BY-SA), przetłumaczone i opracowane przez zespół Redington Cybersport.





