League of Legends in esports

Lata formowania (2011–2012)

Rywalizacja w League of Legends na poważnie rozpoczęła się w 2010 roku, kiedy gra była tytułem promocyjnym na World Cyber Games w Los Angeles, wygranym przez Counter Logic Gaming. Budując na tym wczesnym zainteresowaniu, Riot Games zorganizowało pierwsze Mistrzostwa Świata League of Legends w 2011 roku na DreamHack w Szwecji. Inauguracyjne wydarzenie było skromną imprezą, na której gracze przynosili własne komputery, jednak przyciągnęło ponad 1,6 miliona widzów łącznie. Wzięło w nim udział osiem drużyn z Ameryki Północnej, Europy, Singapuru i Filipin, a pierwszy tytuł zdobyła europejska Fnatic.

Infrastruktura rywalizacji szybko rozrosła się w 2012 roku wraz z utworzeniem pierwszych lig regionalnych, North American i European League Championship Series (LCS), które rozpoczęły rozgrywki w 2013 roku. Inne fundamentalne ligi, takie jak brazylijski CBLOL i południowokoreański LCK, również powstały w tym roku. Mistrzostwa Świata 2012 przyniosły wielką niespodziankę, gdy tajwańska Taipei Assassins została pierwszą i jedyną drużyną spoza Chin, Europy lub Korei Południowej, która zdobyła tytuł. Oglądalność finału wzrosła do 1,1 miliona widzów jednocześnie, a Riot Games wprowadziło specjalnego klienta LAN, aby zwalczyć problemy z siecią podczas playoffów, narzędzie, które stało się standardem na dużych turniejach.

Rozkwit lig i dominacja Korei (2013–2017)

Rok 2013 był znaczący z powodu startu chińskiej League of Legends Pro League (LPL) i początku ery supremacji Korei Południowej na Mistrzostwach Świata. SK Telecom T1, z debiutującym środkowym Lee 'Faker' Sang-hyeokiem, wygrało tytuł w 2013 roku w Staples Center w Los Angeles, rozpoczynając pięcioletnią passę koreańskich mistrzów świata. W tym samym roku rząd Stanów Zjednoczonych uznał profesjonalnych graczy League of Legends za sportowców zawodowych, upraszczając procesy wizowe.

Struktura turniejowa ewoluowała znacznie. Mistrzostwa Świata 2014 były pierwszymi organizowanymi w wielu krajach, model ten został później przyjęty przez inne regiony. Riot Games wprowadziło Championship Points do kwalifikacji i stworzyło Mid-Season Invitational (MSI) w 2015 roku, wygrany przez chińskie Edward Gaming. Między 2014 a 2017 rokiem SK Telecom T1 wygrało jeszcze dwa tytuły mistrzowskie świata, a pozostałe zdobyły drużyny Samsung Galaxy. Duża zmiana nastąpiła w 2017 roku, kiedy LPL stało się pierwszą ligą przyjmującą model franczyzowy, usuwając awanse i spadki. North American LCS poszło w jego ślady w 2018 roku, gwarantując miejsca drużynom, podnosząc minimalne wynagrodzenie graczy do 75 000 USD i nakazując tworzenie drużyn akademickich dla rozwoju talentów.

Globalny wzrost i wyzwania pandemii (2018–2021)

Chińska LPL przerwała passę Korei w 2018 roku, kiedy Invictus Gaming wygrało Mistrzostwa Świata, które oferowały rekordową pulę nagród w wysokości 6,45 miliona dolarów. Zunifikowano branding regionalny, a Liga Latinoamérica (LLA) powstała z połączenia obwodów latynoamerykańskich. W 2019 roku europejski LEC również sfranczyzowano, zastępując jego ligę drugą turniejem European Masters dla mistrzów regionalnych. Tego roku G2 Esports wygrało MSI i dotarło do finału Worlds, ale przegrało z chińskim FunPlus Phoenix, zapewniając LPL drugi z rzędu tytuł.

Pandemia COVID-19 zakłóciła scenę w 2020 i 2021 roku. MSI 2020 zostało odwołane, zastąpione charytatywnym streamathonem, a Mistrzostwa Świata odbyły się w bańce izolacyjnej w Szanghaju. Ligi regionalne przeniosły się do sieci i grały bez publiczności na żywo. Pomimo tych wyzwań finał Worlds 2020 odbył się z ograniczoną liczbą fanów w Szanghaju, gdzie Damwon Gaming wygrało dla LCK. W 2021 roku zarówno MSI, jak i Worlds odbyły się w jednym miejscu w Reykjavíku na Islandii, bez widzów, ponieważ podróże międzynarodowe pozostawały ograniczone.

Nowa era rywalizacji i struktury (2022–2024)

Publiczność na żywo powróciła w 2022 roku. Mistrzostwa Świata tego roku, współorganizowane przez Meksyk i USA, przyniosły godny uwagi finał, w którym DRX, drużyna z czwartego rozstawienia, która zaczęła od etapu play-in, pokonała zdecydowanie faworyzowane T1. Uznano to za jeden z największych finałów w historii. Odrodzenie Korei Południowej trwało, gdy T1 wygrało Mistrzostwa Świata 2023 na rodzimej ziemi, a Gen.G wygrało MSI 2024. T1 następnie zapewniło sobie kolejne tytuły mistrzowskie świata w 2024 roku, a Faker zdobył swój piąty mistrzowski tytuł.

W tym okresie pojawiły się również drużyny tworzone przez internetowych influencerów, takie jak drużyna NACL Disguised Toasta i Los Ratones Caedrela w regionie EMEA. League of Legends został włączony do inauguracyjnego Esports World Cup w Rijadzie w 2024 roku, wygranego przez T1. Najważniejsze, że Riot Games ogłosiło głęboką restrukturyzację na 2025 rok, wprowadzając kalendarz z trzema splitami, nowy międzynarodowy turniej o nazwie First Stand oraz połączenie kilku lig regionalnych w dwie nowe ligi panamerykańską i pacyficzną.

Ekosystem rywalizacji

Sercem esportów League of Legends jest ich zhierarchizowany system lig regionalnych, z których każda ma swoją tożsamość. Ligi najwyższego szczebla, znane jako Tier 1, obejmują południowokoreański LCK, chiński LPL, europejski LEC (obecnie EMEA Championship) i północnoamerykański LCS, który ma zostać włączony do panamerykańskiego LTA. Inne główne regiony, takie jak brazylijski CBLOL i nowo utworzona liga pacyficzna (LCP), dopełniają globalny krajobraz. Ligi te zasilają trzy główne turnieje międzynarodowe: Mid-Season Invitational, Mistrzostwa Świata i nowo ogłoszony First Stand Tournament.

Mistrzostwa Świata pozostają najważniejszym wydarzeniem. Ewoluowały z turnieju w jednym miejscu w globalną imprezę objazdową organizowaną w wielu miastach i krajach, z etapem play-in dla regionów rozwijających się oraz główną fazą grupową i pucharową. Turniej konsekwentnie przyciąga dziesiątki milionów widzów, potwierdzając swój status jako jedno z największych corocznych wydarzeń sportowych na świecie.