FIFA International Soccer

Nowa wizja gier piłkarskich

FIFA International Soccer pojawiła się na rynku zdominowanym przez gry z perspektywą z góry, takie jak Sensible Soccer i Kick Off. Zespół deweloperski, pod kierownictwem Bruce'a McMillana i działający przy skromnym budżecie, celowo wybrał inną drogę. Wdrożyli widok izometryczny, który pozwolił na bardziej szczegółowe sprite'y postaci i animacje lepiej imitujące wygląd transmisji telewizyjnej. Ten nacisk na prezentację i realizm był kluczową częścią strategii EA, mającej na celu stworzenie gry piłkarskiej, która trafi do europejskiej publiczności.

Zabezpieczenie oficjalnej licencji od światowej federacji piłkarskiej było kolejnym strategicznym posunięciem, choć umowa z FIFA była ograniczona. Przyznawała ona prawo do używania nazwy FIFA, ale nie obejmowała licencji na prawdziwe nazwiska piłkarzy, loga drużyn ani stadionów. W rezultacie gra zawierała 48 reprezentacji narodowych identyfikowanych jedynie nazwami krajów i flagami, a wszyscy 20 zawodników w każdej kadrze byli fikcyjni. Wielu z nich nosiło imiona członków zespołu deweloperskiego, jak na przykład Tim Ansell w kadrze Anglii.

Rozgrywka i funkcje

Rozgrywka w FIFA International Soccer koncentrowała się na meczach międzynarodowych. Gracz kontrolował jednego z jedenastu piłkarzy na raz, z możliwością zmiany kontrolowanego zawodnika na komendę. Gra obsługiwała do czterech graczy jednocześnie, którzy mogli być w tej samej drużynie lub po przeciwnych stronach. Oferowano cztery główne tryby: pojedynczy mecz towarzyski (Exhibition), tryb Turniej naśladujący format Mistrzostw Świata FIFA z fazą grupową i pucharową, tryb Playoffs rozpoczynający się bezpośrednio od fazy pucharowej oraz tryb Ligi z ośmiodrużynowym dwurundowym systemem każdy z każdym.

Widok izometryczny był zarówno chwaloną innowacją, jak i punktem krytyki. Choć chwalony za szczegółowość wizualną, skutkował grą o wolniejszym tempie niż jej konkurenci z perspektywą z góry. Recenzenci zauważali również problemy z responsywnością sterowania. Powszechnie znanym przeoczeniem w sztucznej inteligencji był łatwy sposób na zdobycie gola. Jeśli gracz ustawił się przed bramkarzem przeciwnika, gdy ten przygotowywał się do wykopania piłki z rąk, bramkarz po prostu wykopywał piłkę prosto do niego.

Recepcja krytyczna i komercyjna

Po premierze FIFA International Soccer spotkała się z w większości pozytywnymi recenzjami. Krytycy chwalili jej zaawansowaną prezentację, w tym szczegółowe animacje piłkarzy i reaktywne efekty dźwiękowe tłumu. Mean Machines Sega nazwało ją najwspanialszą dotąd widzianą grą piłkarską, przyznając ocenę 94%. Computer Gaming World okrzyknęło ją kompletną symulacją. Powszechne krytyki dotyczyły prędkości gry i sporadycznego braku reakcji na komendy z kontrolera.

Komercyjnie gra odniosła ogromny sukces, znacznie przekraczając początkową prognozę sprzedaży EA w Europie wynoszącą 300 000 egzemplarzy. Wersja na Sega Mega Drive sprzedała się w Europie w ponad 500 000 kopiach i stała się najlepiej sprzedającą się grą wideo 1993 roku w tym regionie. Tylko w Wielkiej Brytanii sprzedano 400 000 kopii w ostatnich dwóch tygodniach grudnia, kończąc rok jako piąta najlepiej sprzedająca się gra domowa. Prowadziła również listy sprzedaży w Stanach Zjednoczonych dla Super NES w połowie 1994 roku.

Porty i wersja na 3DO

Gra została przeniesiona na liczne systemy w ciągu 1994 roku, w tym Super NES, Sega CD i Amigę. Te wersje były generalnie dobrze przyjmowane jako wierne adaptacje oryginału, choć port na Amigę krytykowano za wymaganie nadmiernej ilości podmian dyskietek i mieszane reakcje na jego schemat sterowania dostosowany do dżojstików z jednym przyciskiem.

Wersja na 3DO wyróżniała się jednak jako znaczące ulepszenie. Zawierała wiele kamer, efekt obracającej się kamery i bardziej szczegółową grafikę. Magazyn Next Generation przyznał jej idealną ocenę pięciu gwiazdek, nazywając ją aplikacją zabójcą i wizytówką graficzną konsoli 3DO. Ta wersja była tak wpływowa, że pomogła wypromować zmagający się system 3DO i później zdobyła nagrody, takie jak Best 3DO Game of 1994 od VideoGames magazine.

Rozwój i strategia wydania

Rozwój rozpoczął się pod roboczym tytułem EA Soccer w kanadyjskim studiu EA. Ponieważ licencję na Mistrzostwa Świata FIFA 1994 posiadał konkurent, U.S. Gold, EA podjęło strategiczną decyzję o przyspieszeniu prac i skierowaniu premiery na święta 1993 roku, aby wyprzedzić grę rywala na rynku. Wewnętrznie toczyła się debata na temat tytułu, z propozycją nazwania jej Team USA Soccer na rynek północnoamerykański z obawy o rozpoznawalność marki FIFA tamże. Ostatecznie decyzję odwrócono i gra ukazała się na całym świecie jako FIFA International Soccer, co zapewniało również elastyczność w przenoszeniu niesprzedanych zapasów między regionami.

Rozwój został ukończony w listopadzie 1993 roku. Planowany port na Atari Jaguar CD został zapowiedziany w 1995 roku, ale nigdy nie wydany z powodu komercyjnej porażki platformy Jaguar.

Trwałe dziedzictwo

FIFA International Soccer położyła fundamenty pod jedną z najbardziej udanych franczyz gier wideo w historii. Jej bezpośredni następca, FIFA Soccer 95, został wydany zaledwie siedem miesięcy później, w lipcu 1994 roku, wyłącznie na Mega Drive, ustalając wzór corocznych wydań, który trwa do dziś. Główna seria FIFA przekroczyła łączną sprzedaż 100 milionów kopii do 2010 roku.

Wpływ oryginalnej gry został formalnie uznany lata później, gdy wersja na Sega Genesis została dołączona jako dodatkowa funkcja w wydaniach FIFA 06 na konsolach szóstej generacji, gdzie określano ją mianem FIFA 94. Połączenie oficjalnego licencjonowania, nowatorskiej perspektywy izometrycznej i mocnej prezentacji w grze ustanowiło nowy wzorzec dla sportowych gier wideo i zapoczątkowało kulturowe zjawisko.