FIFA 12

Rewolucja w rozgrywce

FIFA 12 została zbudowana na trzech filarach rozgrywki, mających stworzyć bardziej autentyczne i wymagające doświadczenie piłkarskie. Najważniejszym był Impact Engine, nowy system fizyki rządzący kolizjami zawodników. Odszedł od odgrywanych animacji, tworząc własne i czasem nieprzewidywalne interakcje oparte na pędzie i pozycjonowaniu graczy. Ten silnik wpływał także bezpośrednio na występowanie kontuzji podczas meczów. Producent David Rutter nazwał go największą technologiczną zmianą w serii od czasu przejścia na obecną generację konsol, sprawiającą, że gra wydaje się mniej ustrukturyzowana i sztuczna.

Obrona została gruntownie przebudowana dzięki wprowadzeniu Tactical Defending. Ten system przeniósł nacisk z prostego podejścia 'naciśnij i odbierz' na takie, które kładzie nacisk na pozycjonowanie, zawężanie przestrzeni i przechwytywanie podań. Wymagał on większego manualnego wkładu i precyzyjnego wyczucia czasu od gracza, odchodząc od systemu defensywnego pressingu z poprzednich gier. Stary system, przemianowany na legacy defending, pozostał dostępny do gry offline i w nierankingowych meczach online.

Trzecią kluczową cechą było Precision Dribbling. Pozwalało ono napastnikom skuteczniej osłaniać piłkę w ruchu, umożliwiając odepchnięcie obrońców i utrzymanie posiadania w ciasnych przestrzeniach. Nowy mechanizm bliskiej kontroli pozwalał graczom na mniejsze, częstsze dotknięcia piłki poniżej prędkości truchtu. W połączeniu z ulepszonym systemem AI o nazwie Pro Player Intelligence, który sprawiał, że sterowani przez komputer partnerzy reagowali bardziej realistycznie na umiejętności tych wokół nich, te zmiany sprawiły, że FIFA 12 wydawała się mniej przewidywalna i bardziej dynamiczna niż jej poprzedniczki. Na przykład, skrzydłowy częściej podawałby dośrodkowanie, gdyby w polu karnym znajdował się silny zawodnik w grze głową.

Głębia trybu kariery i menedżerskiego

Tryb Kariery w FIFA 12 otrzymał znaczące aktualizacje, które dodały warstwy strategii menedżerskiej. Relacja między menedżerem, zawodnikami i mediami stała się bardziej konsekwencjonalna. Morale zawodników było uzależnione od składu drużyny, sukcesów i zarobków, co z kolei wpływało na ich wydajność na boisku. Nieszczęśliwi gracze mogli przemawiać do prasy, przyciągając zainteresowanie innych klubów i tworząc niepokój.

System transferowy stał się bardziej inteligentny i wymagający. Kluby sterowane przez AI otrzymały określone mentalności transferowe, gdzie bogate kluby celowały w gwiazdorskich zawodników, a mniejsze skupiały się na młodzieży, starszych graczach lub wypożyczeniach. AI została dostrojona, aby zapobiec zbytniej przewidywalności. Gracze mogli żądać nadmiernych zarobków, a kluby rywale próbowały zawierać okazyjne transakcje. Okienko transferowe, zwłaszcza dzień zamknięcia, zostało udramatyzowane poprzez spowolniony zegar i zawieranie transakcji w ostatniej chwili, z szefem klubu oferującym sugestie potencjalnych późnych transferów. Gracze mogli także opóźniać własne transfery do dnia zamknięcia, aby zobaczyć, jak rozwiną się inne transakcje.

Inne ulepszenia obejmowały odświeżony system kalendarza i kanału informacyjnego, aby nadchodzące wydarzenia, transfery i plotki były bardziej dostępne. Gra zintegrowała się także z Facebookiem, umożliwiając większą łączność społeczną w ramach doświadczenia trybu kariery.

Budowanie ekosystemu online

FIFA 12 dokonała dużych postępów w swojej ofercie online, a EA twierdziła, że znacząco zmieniła tę stronę gry. Głównym dodatkiem był Head to Head Seasons, rankingowy tryb, w którym gracze rywalizowali w dziesięciomeczowych sezonach w dziesięciu dywizjach, zdobywając punkty za zwycięstwa i remisy, aby osiągnąć awans lub uniknąć spadku. Wszyscy gracze zaczynali w dziesiątej dywizji, zapewniając jasny, ustrukturyzowany system progresji dla gry konkurencyjnej.

Dopasowywanie przeciwników zostało ulepszone trybem flow, pozwalającym graczom wybrać preferowaną drużynę i skład przed sparowaniem z podobnie myślącym przeciwnikiem. Miało to na celu zmniejszenie częstotliwości meczów między tymi samymi elitarnymi klubami, co było częstą skargą w poprzednich wersjach. Dodano także opcje dopasowania graczy używających wyłącznie pełnego manualnego schematu sterowania oraz filtrowania przeciwników na podstawie ich historii ukończonych meczów, pomagając graczom unikać tych, którzy często przerywają grę.

Premiera zbiegła się z uruchomieniem EA Sports Football Club, stałej usługi online, która śledziła działania gracza i przyznawała punkty doświadczenia (XP). Gracze mogli przysięgać swoje XP na rzecz rzeczywistego klubu, przyczyniając się do globalnej tabeli ligowej kibiców, gdzie kluby były promowane i spadały co tydzień w oparciu o wsparcie fanów. Ta usługa została zaprojektowana, aby łączyć doświadczenia w przyszłych tytułach piłkarskich EA Sports, zaczynając od FIFA Street, pozwalając, aby XP zdobyte w jednej grze przenosiło się do drugiej.

Zawartość, oprawa i partnerstwa

Główną treścią po premierze był dodatek rozszerzający UEFA Euro 2012, wydany 24 kwietnia 2012 roku. W przeciwieństwie do poprzednich samodzielnych gier turniejowych, był to dodatek do pobrania wymagający podstawowej gry FIFA 12 i połączenia internetowego. Zawierał wszystkie 53 reprezentacje UEFA, osiem oficjalnych stadionów turniejowych oraz nowy tryb Expedition podobny do trybu World Tour z FIFA Street, w którym gracze tworzyli własną drużynę, aby rzucić wyzwanie europejskim zespołom. Zawierał także tryb scenariuszy oparty na finałach turnieju. Później wydano aktualizację, aby naprawić problemy, takie jak zawieszanie się gry.

Oprawa wizualna i dźwiękowa odnotowała zauważalne zmiany. Zespół komentatorski został zaktualizowany, z Alanem Smithem zastępującym Andy'ego Graya jako komentatora współpracującego z Martinem Tylerem. Drugi zespół, Clive Tyldesley i Andy Townsend, został dołączony do trybów turniejowych i mógł być ustawiony jako domyślny. FIFA 12 była także pierwszą w serii oferującą pełny komentarz arabski. Gra zawierała 56 stadionów, w tym nowe dodatki, takie jak Etihad Stadium Manchesteru City, Juventus Stadium i BC Place Stadium, dom Vancouver Whitecaps.

Marketing obejmował szeroką gamę sportowców na okładkach dostosowanych do różnych regionów. Wayne Rooney i Kaká byli najczęstszymi twarzami, dołączali do nich lokalni gwiazdorzy. EA Sports stwierdziła, że ci zawodnicy zostali wybrani, ponieważ pasjonują się grą. Promocje obejmowały bezprecedensowe partnerstwo z Manchesterem City, obejmujące treści cyfrowe, symulacje meczów, wirtualne premiery strojów i skany głów w 360 stopniach całej kadry dla dokładnych modeli w grze. EA kontynuowała także umowę sponsorską na koszulkach ze Swindon Town, z logo FIFA 12 na ich strojach.

Szczegóły wydania i przyjęcie krytyków

FIFA 12 została wydana na całym świecie we wrześniu 2011 roku na ogromną liczbę platform. Demo zostało udostępnione 13 września 2011 roku przez Xbox Live Marketplace i sklep EA Origin na PC. Gracze, którzy zakupili EA Sports Season Ticket, otrzymali dostęp do gry trzy dni wcześniej. Dostępne były specjalne edycje, takie jak brytyjska Ultimate Edition, która zawierała miesięczne złote paczki do trybu Ultimate Team, każda zawierająca 12 przedmiotów, takich jak zawodnicy, kontrakty i stadiony.

Gra była także znana ze swojego składu reprezentacji narodowych, zawierając 42 drużyny w swojej międzynarodowej dywizji. Chociaż dodała pięć nowych drużyn, usunęła także inne, takie jak Czechy i Chiny. Ukraina była nieobecna w podstawowej grze, ale została dodana później jako część dodatku Euro 2012.

Po premierze FIFA 12 spotkała się z powszechnym uznaniem krytyków, zdobywając wynik 90 na Metacritic dla wersji na PlayStation 3 i Xbox 360. Główne serwisy, takie jak IGN, przyznały jej ocenę 9,5 na 10, chwaląc jej udoskonalenia i nowe funkcje. Eurogamer nazwał ją mile widzianą edycją i krokiem naprzód dla serii. Krytycy podkreślali Impact Engine jako główną innowację, choć niektórzy zauważyli błędy w trybie kariery, takie jak znikający zawodnicy między sezonami. Dodatek UEFA Euro 2012 otrzymał bardziej mieszane lub przeciętne recenzje według agregatorów.