Pro Evolution Soccer 2

Een bepalende uitgave

Pro Evolution Soccer 2 arriveerde in 2002 als een belangrijke stap in de ontwikkeling van de serie. Het was de laatste game in de serie die uitkwam voor de originele PlayStation en de enige die verscheen op de Nintendo GameCube, hoewel die versie een Japan-exclusieve update was genaamd Final Evolution. De game bouwde voort op zijn voorganger met verfijnde mechanica, zette een nieuwe standaard voor voetbalsimulaties en begon EA's FIFA-serie uit te dagen voor marktdominantie, vooral in Europa.

De impact was onmiddellijk. In Japan verkocht de PlayStation 2-versie meer dan een miljoen exemplaren in slechts acht weken. In Europa verkocht het aanvankelijk beter dan zijn directe concurrent, FIFA Football 2003, met meer dan een miljoen verkochte exemplaren in de eerste 40 dagen en een toppositie in de UK all-formats chart. Dit succes werd erkend met een Platinum verkoopaward van ELSPA in het VK en de titel Best Console Game op de European Computer Trade Show in 2002.

Gameplay en kenmerken

PES 2 bood een uitgebreide voetbalervaring gebouwd rond zijn geavanceerde simulatie op het veld. Critici en spelers prezen de realistische spelerbewegingen, animaties en schietfysica, wat hielp de kernidentiteit van de Pro Evolution Soccer-serie voor de komende jaren vorm te geven. De game werd geprezen als de beste voetbaltitel beschikbaar op de originele PlayStation en is vandaag de dag nog steeds zeer speelbaar.

De game bevatte zes hoofdmodi, waaronder enkele wedstrijden, training, diverse bekertoernooien en de diepgaande Master League. In Master League konden spelers een team selecteren, meedoen aan meerdere competities en transfers beheren. In totaal waren er 40 niet-gelicentieerde clubteams en 56 niet-gelicentieerde nationale teams beschikbaar, waarbij het Japanse nationale team het enige volledig gelicentieerde team was. Het Engelse commentaar werd verzorgd door Peter Brackley en Trevor Brooking, die de commentatoren van de eerste game vervingen.

Kritische en commerciële ontvangst

De PlayStation 2-versie van PES 2 kreeg universele lof van critici. In Japan kende het invloedrijke tijdschrift Famitsu de originele en Final Evolution-versies een hoge score toe van 36 uit de 40. Eind 2002 hadden de gecombineerde verkoopcijfers van de twee PS2-versies in Japan meer dan 1,5 miljoen exemplaren bereikt.

Wereldwijd was de game een groot succes. Hoewel FIFA 2003 het uiteindelijk in Europese verkoopcijfers inhaalde tegen het einde van het jaar, toonde de sterke lancering van PES 2 zijn groeiende populariteit aan. In de Verenigde Staten, waar het werd verkocht als Winning Eleven 6, werden bijna 60.000 exemplaren verkocht. Wereldwijde verkoopcijfers zijn bevestigd op meer dan 2,85 miljoen exemplaren. De status van de game werd bevestigd in 2019 toen een peiling van SPORTbible het verkoos tot de beste voetbalvideogame aller tijden.

Erfenis en invloed

Pro Evolution Soccer 2 wordt herinnerd als een fundamentele titel die de reputatie van de serie voor superieure gameplay boven zijn rivaal bevestigde. Het succes bewees dat een op simulatie gerichte voetbalgame mainstream populariteit en kritische erkenning kon bereiken. De game werd zelfs genomineerd voor Console Sports Simulation Game of the Year op de 7th Annual Interactive Achievement Awards.

De titel heeft ook een plaats in de bredere esportgeschiedenis. Hoewel PES 2 zelf geen onderdeel was van een formeel esportcircuit, werd de Pro Evolution Soccer-serie die het hielp vestigen later een platform voor officiële competitie. Konami organiseert sinds 2010 een jaarlijks esportwereldkampioenschap voor de serie, bekend als de PES League of eFootball.Open, voortbouwend op de competitieve gemeenschap die games als PES 2 hielpen te koesteren.

Culturele voetafdruk

Naast zijn verkoopcijfers en recensies liet PES 2 een duidelijke culturele indruk achter. Het thema van de openingsvideo was het Queen-nummer We Will Rock You, een keuze zo memorabel dat Konami het meer dan een decennium later hergebruikte in Pro Evolution Soccer 2016. De Japanse versie had voetballer Masashi Nakayama op de cover, wat het verbond met de lokale voetbalcultuur.

Voor veel spelers creëerde de ervaring van het opbouwen van een team in Master League of het beheersen van de genuanceerde besturing blijvende herinneringen. De ontwerpfilosofie van de game, die responsieve en realistische gameplay prioriteit gaf boven officiële licenties, bepaalde de aantrekkingskracht van de serie voor een generatie fans en beïnvloedde het ontwerp van voetbalgames die volgden.