FIFA International Soccer

Een nieuwe visie voor voetbalspellen

FIFA International Soccer arriveerde op een markt die werd gedomineerd door spellen met een bovenaanzicht zoals Sensible Soccer en Kick Off. Het ontwikkelteam, onder leiding van Bruce McMillan en werkend met een bescheiden budget, koos bewust voor een andere aanpak. Ze implementeerden een isometrisch perspectief, wat zorgde voor meer gedetailleerde speler-sprites en animaties die beter de look van een televisie-uitzending simuleerden. Deze focus op presentatie en realisme was een belangrijk onderdeel van EA's strategie om een voetbalspel te maken dat Europese spelers zou aanspreken.

Het verkrijgen van een officiële licentie van de wereldwijde voetbalbond was een andere strategische zet, hoewel de deal met FIFA beperkt was. Het verleende het gebruik van de FIFA-naam maar omvatte geen licenties voor echte spelersnamen, teamlogo's of stadions. Daarom bevatte het spel 48 nationale teams die alleen werden geïdentificeerd door landnamen en vlaggen, waarbij alle 20 spelers in elke selectie fictief waren. Velen waren vernoemd naar leden van het ontwikkelteam, zoals Tim Ansell voor Engeland.

Gameplay en kenmerken

De gameplay van FIFA International Soccer draaide om internationale wedstrijden. Spelers bestuurden een van de elf voetballers tegelijk, met de mogelijkheid om op commando van speler te wisselen. Het spel ondersteunde tot vier menselijke spelers tegelijkertijd, die in hetzelfde team of in tegenovergestelde teams konden staan. Er waren vier hoofdmodi beschikbaar: een enkele Exhibition-wedstrijd, een Tournament-modus die het FIFA Wereldkampioenschap-formaat nabootste met groeps- en knock-outfases, een Playoffs-modus die direct begon in de knock-outfase, en een League-modus met een acht teams dubbel rondomgaande competitie.

Het isometrische aanzicht was zowel een gevierde innovatie als een punt van kritiek. Hoewel geprezen om zijn visuele detail, resulteerde het in een spel dat langzamer was dan zijn rivalen met bovenaanzicht. Recensenten merkten ook problemen op met de responsiviteit van de input. Een beruchte fout in de AI maakte een makkelijke doelpunten-exploit mogelijk. Als een speler zich voor de tegenstander-doelman positioneerde terwijl deze de bal uit zijn handen wilde trappen, zou de keeper de bal gewoon rechtstreeks naar hen trappen.

Kritische en commerciële ontvangst

Bij uitgave werd FIFA International Soccer grotendeels positief ontvangen door critici. Ze prezen de geavanceerde presentatie, inclusief gedetailleerde speleranimaties en reactieve geluidseffecten van het publiek. Mean Machines Sega noemde het het beste voetbalspel tot dan toe en gaf een score van 94%. Computer Gaming World prees het als een complete simulatie. De gebruikelijke kritiek richtte zich op de snelheid van het spel en de occasionele niet-responsiviteit op controller-inputs.

Commercieel was het spel een grote hit, die de initiële Europese verkoopprognose van EA van 300.000 stuks ver overtrof. De Sega Mega Drive-versie verkocht meer dan 500.000 exemplaren in Europa en werd het bestverkopende videospel van 1993 in die regio. In het Verenigd Koninkrijk alleen al verkocht het 400.000 exemplaren in de laatste twee weken van december, waarmee het eindigde als het vijfde bestverkopende thuisvideospel van het jaar. Het stond ook bovenaan de verkooplijsten in de Verenigde Staten voor de Super NES in midden 1994.

Ports en de 3DO-hoogtepunten

Het spel werd in de loop van 4 naar tal van systemen geporteerd, waaronder de Super NES, Sega CD en Amiga. Deze versies werden over het algemeen goed ontvangen als getrouwe aanpassingen van het origineel, hoewel de Amiga-port werd bekritiseerd vanwege het vereisen van excessief veel diskwisselingen en gemengde reacties kreeg op zijn besturingsschema aangepast voor joysticks met één knop.

De 3DO-versie stond echter apart als een significante verbetering. Het bevatte meerdere camerahoeken, een roterend cameraeffect en meer gedetailleerde graphics. Next Generation magazine kende het een perfecte vijfsterrenscore toe en noemde het de killer-app-graphics-showpony voor de 3DO-console. Deze versie was zo invloedrijk dat het hielp de worstelende 3DO op de kaart te zetten en later prijzen won zoals Best 3DO Game of 1994 van VideoGames magazine.

Ontwikkeling en uitgave-strategie

De ontwikkeling begon onder de werktitel EA Soccer bij EA's Canadese studio. Omdat de licentie voor het FIFA Wereldkampioenschap 1994 in handen was van een concurrent, U.S. Gold, nam EA een strategische beslissing om de ontwikkeling te versnellen en te mikken op een kerst 1993-release om het spel van hun rivaal voor te zijn. Intern was er debat over de titel, met een voorstel om het Team USA Soccer te noemen voor de Noord-Amerikaanse markt vanwege zorgen over de herkenbaarheid van het FIFA-merk daar. Dit werd uiteindelijk teruggedraaid, en het spel kwam wereldwijd uit als FIFA International Soccer, een beslissing die ook flexibiliteit bood om onverkochte voorraad tussen regio's te verplaatsen.

De ontwikkeling werd voltooid in november 1993. Een geplande port voor de Atari Jaguar CD werd aangekondigd in 1995 maar nooit uitgebracht vanwege het commerciële falen van het Jaguar-platform.

Blijvende nalatenschap

FIFA International Soccer legde de basis voor een van de meest succesvolle videospelfranchises in de geschiedenis. De directe opvolger, FIFA Soccer 95, werd slechts zeven maanden later uitgebracht in juli 1994, exclusief voor de Mega Drive, waarmee het patroon van jaarlijkse releases werd gevestigd dat tot op de dag van vandaag voortduurt. De hoofd-FIFA-reeks passeerde in 2010 de 100 miljoen totale verkopen.

De invloed van het originele spel werd jaren later formeel erkend toen de Sega Genesis-versie werd opgenomen als extra functie in de zesde-generatie-console-releases van FIFA 06, waar het werd aangeduid als FIFA 94. De combinatie van officiële licenties, een nieuw isometrisch perspectief en sterke presentatie van het spel zette een nieuwe sjabloon neer voor sportvideospellen en ontketende een cultureel fenomeen.