Battlefield 2

De kern van Conquest

Battlefield 2 is in de kern een multiplayerervaring gebouwd rond de Conquest-modus, waarin twee tegenovergestelde teams strijden om de controle over strategische vlaggen op een slagveld. De facties worden bepaald door de kaart, waarbij het altijd aanwezige United States Marine Corps het opneemt tegen hetzij het Chinese People's Liberation Army, hetzij de fictieve Middle Eastern Coalition. Het hoofddoel is het verminderen van de tickets van het vijandelijke team, een bron die hun capaciteit tot versterking vertegenwoordigt. Tickets gaan verloren bij elke soldatendood, maar een team lijdt ook een geleidelijke ticketvermindering als het een minderheid van de controlepunten op de kaart bezit. Deze punten, gemarkeerd door vlaggen, zijn cruciaal omdat ze ook dienen als spawnlocaties voor soldaten. Een ronde eindigt wanneer de tickets van een team volledig op zijn, een timer afloopt, of een team wordt uitgeroeid terwijl het geen controlepunten bezit. De game werd uitgebracht met 12 kaarten, later uitgebreid naar 15, elk met een unieke omgeving, van het stedelijke Strike at Karkand tot het moerassige Songhua Stalemate. Elke kaart heeft drie groottevarianten voor 16, 32 en 64 spelers, die het speelbare gebied, het aantal en de positie van controlepunten en de beschikbaarheid van voertuigen veranderen, wat verschillende tactische scenario's creëert voor elke schaal.

Het infanterieklassensysteem

Spelers kiezen uit zeven verschillende infanterieklassen, elk met een gespecialiseerde rol en uitrusting ontworpen voor gecombineerde oorlogsvoering. De Assault-klasse dient als algemene infanterie, uitgerust met granaatwerpers en extra pantser. Medics dragen defibrillatoren om gevallen teamgenoten te reanimeren en genezing te bieden. Engineers repareren of vernietigen voertuigen met behulp van sleutels en explosieven, terwijl Support-troepen onderdrukkend vuur leveren en bondgenoten bevoorraden met munitiezakken. De Anti-Tank-klasse is gespecialiseerd in het vernietigen van gepantserde voertuigen met geleide raketten. Special Forces zijn gericht op stealth en sabotage, en Snipers vallen doelen aan op lange afstand. Spelers kunnen tijdens een wedstrijd van klasse veranderen door een uitrusting van een gevallen soldaat op te pakken, ongeacht de factie. Klassen worden ook gecategoriseerd als Zwaar of Licht, wat uithoudingsvermogen en schadeweerstand beïnvloedt. Zware klassen hebben verminderde torsoschade maar een lager uithoudingsvermogen, terwijl Lichte klassen standaard schademultiplicatoren hebben en langer kunnen sprinten.

Squadgebaseerde coördinatie en communicatie

Teamwerk is gestructureerd via het squadsysteem, waar maximaal zes spelers een eenheid kunnen vormen, met een maximum van negen squads per team. Elke squad heeft een leider die directe orders kan ontvangen van de commandant van het team en op zijn beurt aanvals- of verdedigingsorders kan geven aan zijn squadleden. Cruciaal is dat squadleden direct kunnen spawnen op hun squadleider, mits de leider in leven is en hun team ten minste één vlag controleert. Dit mechanisme stelt squads in staat om samenhang te behouden en aanhoudende druk op doelen uit te oefenen. Communicatie binnen squads wordt vergemakkelijkt door een geïntegreerd voice over IP-systeem, waardoor realtime tactische coördinatie mogelijk is zonder afhankelijk te zijn van externe software. Squadleiders hebben ook een direct VoIP-kanaal naar de teamcommandant om ondersteuningsmiddelen zoals artillerieaanvallen aan te vragen.

De strategische commandofunctie

Elk team heeft één exclusieve commandantpositie, meestal beschikbaar voor hogergeplaatste spelers. De commandant opereert vanuit een bovenaanzichtinterface in realtime-strategiestijl die een volledig overzicht van het slagveld biedt. Vanuit dit scherm beheert de commandant krachtige strategische middelen om de wedstrijd te beïnvloeden. Dit omvat het lanceren van artillerieaanvallen op vijandelijke posities, het inzetten van onbemande luchtvaartuigen voor verkenning en het bestellen van voertuig- of voorraaddroppings voor hun teams. De commandant kan met alle squadleiders communiceren via VoIP of tekstorders om de strategie van het hele team te coördineren. Een commandant kan aftreden of worden verwijderd door een succesvolle muiterijstemming van zijn team. Hoewel commandanten geen punten verdienen met standaardacties zoals kills, wordt hun eindscore verdubbeld als hun team de ronde wint, wat succesvol strategisch leiderschap beloont. Deze rol zou later terugkeren in Battlefield 2142 en Battlefield 4.

Voertuigoorlogvoering en tegenwicht

Battlefield 2 zet de kenmerkende voertuiggevechten van de serie voort, met een breed scala aan grond- en luchtvoertuigen gebaseerd op echte militaire hardware. In tegenstelling tot eerdere titels heeft het slechts één toegewijd vaartuig, de rigid-inflatable boat, hoewel verschillende gepantserde personeelsdragers amfibisch zijn. De game gebruikt een bewust tegenwichtsysteem waarbij elk voertuigtype specifieke sterktes en kwetsbaarheden heeft, wat een dynamiek creëert die lijkt op steen-papier-schaar. Mobiele luchtafweervoertuigen zijn bijvoorbeeld effectief tegen helikopters maar kwetsbaar voor gevechtstanks. Dit systeem strekt zich uit tot stationaire verdedigingen zoals machinegeweer- en luchtafweerinstallaties. De beschikbaarheid van voertuigen op een kaart hangt af van de grootte en de controlepunten die een team bezit. Het enige marineschip dat voorkomt is de niet-bestuurbare USS Essex, die fungeert als vliegdekschip met spawnpunten en defensieve Phalanx-torens.

Progressie, vrijspelingen en de BattleRecorder

Spelersprogressie wordt wereldwijd bijgehouden op gerankte servers. Door punten te verzamelen van kills, genezing, reparaties en objectiefspel verdienen spelers promoties in rang. Elke promotie naar een in aanmerking komende rang geeft de mogelijkheid om een van de zeven speciale wapens vrij te spelen, één voor elke infanterieklasse. Deze vrij te spelen wapens kunnen dan permanent worden gebruikt in plaats van de standaard klassebewapening. Spelers kunnen ook onderscheidingen verdienen in de vorm van linten, badges en medailles voor specifieke prestaties in het spel, waarbij medailles het moeilijkst te behalen zijn. De game bevatte ook een ingebouwd BattleRecorder-hulpmiddel dat wedstrijdgegevens opsloeg in kleine bestanden voor later herhaling binnen de gameclient. Dit stelde spelers in staat om veldslagen vanuit elke camerahoek te bekijken, de afspeelsnelheid te veranderen en zelfs beeldmateriaal naar AVI-formaat te exporteren, wat de creatie van community-machinima vergemakkelijkte.

De Special Forces-uitbreiding en latere geschiedenis

De eerste uitbreiding, Battlefield 2: Special Forces, werd uitgebracht op 21 november 2005. Het verschoof de focus naar infanteriegerichte gevechten en introduceerde acht nieuwe kaarten, zes nieuwe speelbare facties waaronder speciale eenheden, en tien nieuwe voertuigen zoals de AH-64 Apache en Mi-35 Hind, hoewel het alle straaljagers verwijderde. De belangrijkste toevoegingen waren tactische gadgets die de gameplay veranderden, zoals nachtkijkers, kabelbanen voor verticale verplaatsing, klimhaken en niet-dodelijke uitrusting zoals traangas en gasmaskers. Het voegde ook acht nieuwe handvuurwapens toe. De officiële multiplayerservice van de game eindigde op 30 juni 2014, met het sluiten van de GameSpy-masterservers. De gemeenschap hield het spel echter in leven via door fans gerunde servers en modificaties. In 2017 gaf Electronic Arts verwijderingsverzoeken aan een dergelijke groep, het Revive Network, wegens inbreuk op het auteursrecht met betrekking tot hun aangepaste versies van het spel.