ELEAGUE Major 2017

Tło i znaczenie

ELEAGUE Major 2017 był dziesiątą edycją najbardziej prestiżowej serii turniejów w Counter-Strike: Global Offensive. Przed turniejem SK Gaming byli dwukrotnymi broniącymi mistrzów, po wygraniu obu Majorów w 2016 roku. Turniej był godny uwagi jako pierwszy Major zorganizowany przez ELEAGUE, profesjonalną ligę esportową należącą do Turner Broadcasting. Był to także trzeci z rzędu Major z pulą nagród w wysokości miliona dolarów, co potwierdziło status wydarzenia jako najwyższego poziomu rywalizacji w CS:GO.

Astralis przybył na Majora z reputacją drużyny konsekwentnie awansującej do fazy pucharowej, ale bez mistrzostw. Duński zespół został wyeliminowany w ćwierćfinałach lub półfinałach w pięciu poprzednich Majorach. Ich przeciwnicy w finale, Virtus.pro, byli doświadczonymi weteranami z jednym tytułem Majora z 2014 roku. Scena była gotowa na starcie między drużyną szukającą przełomu a drugą, dążącą do odzyskania dawnej chwały.

Format turnieju i innowacje

W Majorze wzięło udział szesnaście drużyn. Osiem drużyn, znanych jako Legendy, zakwalifikowało się bezpośrednio z poprzedniego Majora, ESL One Cologne 2016. Pozostałe osiem miejsc zajęli Challengerzy, którzy awansowali przez osobne kwalifikacje offline. Istotną innowacją w tym Majorze było wprowadzenie systemu szwajcarskiego w fazie grupowej, zastępując starszy format GSL używany w poprzednich wydarzeniach.

W grupowej fazie systemu szwajcarskiego drużyny grały do momentu osiągnięcia trzech zwycięstw lub trzech porażek. Po każdej rundzie drużyny były dobierane przeciwko przeciwnikom z identycznym bilansem zwycięstw i porażek. Ten format miał na celu stworzenie bardziej zrównoważonych meczów i zmniejszenie szans na wczesną eliminację najlepszych drużyn. Osiem najlepszych drużyn z tego etapu awansowało do pojedynczej drabinki pucharowej, gdzie wszystkie mecze rozgrywano w formacie best-of-three.

Proces wyboru map był szczegółowy. W meczach best-of-one w fazie grupowej drużyny na przemian banowały mapy, aż pięć zostało usuniętych, a jedna z dwóch pozostałych map była wybierana losowo. W seriach pucharowych best-of-three każda drużyna początkowo banowała jedną mapę, a następnie wybierała po jednej mapie na pierwsze dwie gry. Drużyny następnie banowały po jednej mapie, a jedyna pozostała mapa służyła jako decydująca, gdyby seria doszła do trzeciej mapy.

Kwalifikacje i zmiany w składach

Droga do Majora rozpoczęła się od czterech regionalnych Minorów w Azji, Europie, WNP i obu Amerykach. Dwie najlepsze drużyny z każdego Minora, wraz z ośmioma najsłabszymi drużynami z ESL One Cologne 2016, rywalizowały w 16-drużynowych kwalifikacjach głównych. Te kwalifikacje również wykorzystywały system szwajcarski z meczami best-of-one. Pierwszymi drużynami, które zapewniły sobie trzy zwycięstwa i awans, były GODSENT i FaZe Clan, a następnie mousesports, OpTic Gaming i Team Dignitas. Ostatnie trzy miejsca przypadły Team EnVyUs, G2 Esports i HellRaisers.

Tuż przed Majorem doszło do znaczących zmian w składach. Cały skład i trener Team Dignitas rozstali się z organizacją za obopólną zgodą i szybko zostali podpisani przez duński klub piłkarski F.C. Copenhagen oraz Nordisk Film, zmieniając nazwę na North. W innej wymianie, gracze Robin 'flusha' Rönnquist i Jesper 'JW' Wecksell przenieśli się z Fnatic do GODSENT, początkowo zabierając ze sobą status Legendy Fnatic. Jednak późniejsza wymiana, która odesłała Freddy'ego 'KRiMZ' Johanssona z powrotem do Fnatic, a Jonasa 'Lekr0' Olofssona do GODSENT, przywróciła automatyczne zaproszenie Legendy dla Fnatic.

Wyniki fazy grupowej

Rozstawienie w pierwszej rundzie fazy grupowej zostało określone na podstawie poprzednich wyników. Cztery najlepsze drużyny z Cologne 2016 były pierwszymi rozstawionymi, drużyny z miejsc 5-8 były drugimi rozstawionymi, najlepsze drużyny z kwalifikacji głównych były trzecimi rozstawionymi, a pozostałe kwalifikujące się drużyny były czwartymi rozstawionymi. W pierwszej rundzie pierwsze rozstawione grały z losowo wybraną czwartą rozstawioną, a drugie rozstawione grały z losowo wybraną trzecią rozstawioną.

Dwie drużyny, Natus Vincere i Virtus.pro, osiągnęły idealny wynik 3-0 i awansowały. Ścieżka Virtus.pro obejmowała zwycięstwa nad OpTic Gaming, G2 Esports i Gambit Gaming. Trzy drużyny, Gambit Gaming, Fnatic i SK Gaming, awansowały z wynikiem 3-1. Ostatnie trzy miejsca w fazie pucharowej zajęły drużyny z wynikiem 3-2: Astralis, FaZe Clan i nowo utworzone North. Był to pierwszy raz, gdy gracze flusha i JW nie awansowali do fazy pucharowej Majora, ponieważ ich drużyna GODSENT przegrała z North w piątej rundzie i zajęła 9. miejsce.

Drabinka pucharowa i ćwierćfinały

Drabinka pucharowa była częściowo rozstawiona, a częściowo losowana. Dwa najlepsze rozstawienia, Natus Vincere i Virtus.pro, zostały losowo sparowane z przeciwnikami z puli drużyn z wynikiem 3-2. Natus Vincere wylosował Astralis, a Virtus.pro wylosował North. Z puli drużyn z wynikiem 3-1, Gambit i Fnatic zostali losowo dobrani do gry przeciwko sobie. Pozostałe dwie drużyny, SK Gaming i FaZe Clan, zostały następnie sparowane, aby dokończyć pary ćwierćfinałowe.

Ćwierćfinały były transmitowane przez zespół znanych komentatorów. James Bardolph i ddk komentowali mecz, w którym Astralis pokonał Natus Vincere. Anders Blume i Semmler komentowali zwycięstwo Fnatic nad Gambit Gaming. Sadokist i HenryG relacjonowali zwycięstwo Virtus.pro przeciwko North. Blume i Semmler komentowali również mecz, w którym broniący tytułu mistrzowskiego, SK Gaming, uważany za najlepszą drużynę świata w 2016 roku, wyeliminował FaZe Clan.

Półfinały i wielki finał

Półfinały przedstawiły dwie narracje o wysokiej stawce. W pierwszym Astralis zmierzył się z trzykrotnym zwycięzcą Majora, Fnatic, w transmisji Sadokista i HenryG. Astralis wygrał, docierając w końcu do finału Majora po dziewięciu poprzednich występach w fazie pucharowej. Drugi półfinał, komentowany przez Jamesa Bardolpha i ddk, był trzecim z rzędu spotkaniem na Majorze między Virtus.pro a SK Gaming. SK wąsko wygrał dwie poprzednie serie, ale tym razem Virtus.pro zwyciężył, kończąc starania SK o trzeci z rzędu tytuł i awansując do swojego pierwszego finału od 2014 roku.

Wielki finał, komentowany przez Andersa Blume'a i Semmlera, był pełnym napięcia best-of-three. Virtus.pro wygrał pierwszą mapę, Nuke, 16-12, z Snaxem i byalim na czele z 24 zabójstwami każdy. Astralis wyrównał stan serii na Overpassie, wygrywając 16-14 po prowadzeniu 13-14. Xyp9x był kluczowy z 28 zabójstwami. Ostatnią mapą był Train, bastion Virtus.pro. Po mocnym polskim początku, Astralis rozpoczął comeback, wyrównując wynik na 14 rund, przejmując prowadzenie 15-14 i wygrywając ostatnią rundę, zwyciężając 16-14. Gracz Astralis, Kjaerbye, poprowadził z 29 zabójstwami na Trainie i został nazwany Najbardziej Wartościowym Graczem Majora, stając się najmłodszym, który zdobył tę nagrodę.

Zespół transmisyjny i dziedzictwo

ELEAGUE zachowało większość swoich talentów transmisyjnych z wcześniejszych sezonów. Gospodarzami byli Sue 'Smix' Lee i Chris Puckett. Analizatorami byli Richard Lewis, Jason 'moses' O'Toole i Duncan 'Thorin' Shields. Skład komentatorów był obszerny, obejmując Jamesa Bardolpha, Andersa Blume'a, Henry'ego 'HenryG' Greera, Daniela 'ddk' Kapadię, Auguste'a 'Semmlera' Massonnata i Matthew 'Sadokista' Trivetta. Obserwatorzy i personel produkcyjny, jak Kevin 'kVIN_S' Swift i producent Jason 'Alchemist' Baker, zapewnili płynną relację. Wszystkie strumienie były transmitowane na Twitchu w różnych językach.

Dziedzictwo wydarzenia obejmowało późniejszy, transmitowany w telewizji rewanż w 2017 roku. Nazwany Clash for Cash, przedstawiał Astralis i Virtus.pro grające o pulę nagród w wysokości 250 000 dolarów, którą również wygrał Astralis. W bezpośrednich rankingach światowych HLTV opublikowanych po Majorze, Astralis został drużyną numer jeden. Turniej utrzymał również format systemu szwajcarskiego w przyszłych Majorach, zmieniając sposób prowadzenia faz grupowych najbardziej prestiżowych wydarzeń CS:GO.