Championship Gaming Series

Początki i wizja założycielska

Championship Gaming Series narodziła się z wizji Davida Hilla, byłego prezesa Fox Sports, który przeniósł się do DirecTV w 2005 roku. Po odkryciu rywalizacji gamingowej przez swoich wnuków, Hill dostrzegł jej potencjał i chciał, aby DirecTV zabezpieczyło prawa transmisyjne do nowej ligi, unikając przyszłych wojen licytacyjnych. Zabezpieczył ponad 50 milionów dolarów finansowania od News Corporation na pięcioletni plan uruchomienia przedsięwzięcia.

Aby zbudować ligę, CGS dążyła do wyłączności z zawodnikami i starała się rekrutować znane postaci ze sceny esportowej. Podczas gdy początkowe plany wymagały całkowitej wyłączności, opinie właścicieli drużyn doprowadziły do kompromisu w postaci Ograniczonej Wyłączności. Pozwalało to drużynom na udział w innych wydarzeniach za zgodą, pod warunkiem noszenia strojów CGS i promowania ligi. Koncept został przetestowany z odcinkiem pilotażowym, Championship Gaming Invitational, w 2006 roku, zanim oficjalne uruchomienie ogłoszono na Consumer Electronics Show w 2007 roku.

Wybór gier i wczesne przywództwo

Wybór odpowiednich gier był kluczowym krokiem dla nowej ligi. CGS starała się zabezpieczyć wyłączne prawa transmisyjne poprzez współpracę z wydawcami i priorytetowo traktowała tytuły z nowoczesną grafiką. Na swój pierwszy sezon wybrała grę bijatyki Dead or Alive 4, symulator piłki nożnej FIFA 2007 oraz grę wyścigową Project Gotham Racing 3.

Włączenie Counter-Strike było przedmiotem debaty z powodu obaw, że jego szybka, pełna przemocy akcja może dezorientować telewidzów. Jednak liga ostatecznie włączyła go, aby dodać sobie legitymizacji, wybierając nowszy Counter-Strike: Source ze względu na bardziej współczesną oprawę wizualną. Niedługo po ogłoszeniu startu nastąpiła zmiana przywództwa, gdy David Hill wrócił do Fox. Zastąpił go na stanowiskach CEO i komisarza Andy Reif, który miał doświadczenie z AVP Pro Beach Volleyball Tour i Paramount Pictures.

Sezon inauguracyjny i draft

Pierwszy sezon CGS w 2007 roku obejmował sześć franczyz z siedzibą w głównych amerykańskich miastach: Nowy Jork, Los Angeles, Dallas, Carolina, Chicago i San Francisco. Te nazwy miast były używane na wzór tradycyjnych sportów, ale zawodnicy nie przeprowadzali się. Dwie ugruntowane drużyny, CompLexity i Team 3D, zostały wykupione przez DirecTV i przemianowane na Los Angeles CompLexity i New York 3D. Pozostałe cztery drużyny były prowadzone przez menedżerów generalnych z istniejących organizacji Counter-Strike.

Przełomowy draft odbył się w Playboy Mansion w San Francisco w czerwcu 2007 roku. Każda drużyna wybrała dziesięciu zawodników: sześcioosobowy skład Counter-Strike, jednego mężczyznę i jedną kobietę do Dead or Alive 4, jednego zawodnika Project Gotham Racing 3 i jednego zawodnika FIFA 07. Pierwszym ogólnym wyborem była zawodniczka Dead or Alive 4 Vanessa Arteaga, wybrana przez San Francisco. Sześćdziesięciu wybranych zawodników otrzymało pensję w wysokości 30 000 dolarów, aby mieszkać w korporacyjnych apartamentach w Marina del Rey przez dwa miesiące, podczas gdy kręcili sezon na scenie dźwiękowej w Los Angeles.

Transmisja i ekspansja

CGS była zbudowana dla telewizji. Początkowo planowana jako nagrywana wcześniej, pierwszy sezon został zamiast tego nakręcony na żywo od 9 lipca 2007 roku, z dwugodzinnymi odcinkami emitowanymi dwa razy w tygodniu na DirecTV. Mecze odbywały się na scenie dźwiękowej w Manhattan Beach przed publicznością liczącą około 200 osób. Komentarz zapewniali znani osobnicy esportowi, jak Paul 'ReDeYe' Chaloner i Marcus 'djWHEAT' Graham, a prowadzącymi byli m.in. Tommy Tallarico.

Liga zgłosiła oglądalność na poziomie 50 milionów dla swojego pierwszego sezonu, przy czym 90 procent widzów pochodziło z Azji. Chicago Chimera wygrała inauguracyjne Mistrzostwa Świata w grudniu 2007 roku. Na swój drugi sezon w 2008 roku CGS rozszerzyła się, dodając drużyny w Kuala Lumpur i Dubaju. Zaktualizowała też listę gier, zmieniając FIFA 07 na FIFA 08 i zastępując Project Gotham Racing 3 grą Forza Motorsport 2. Draft 2008 odbył się na South by Southwest w Austin, a liga zgłosiła 2 miliony widzów na DirecTV. Birmingham Salvos z Wielkiej Brytanii wygrał Finał Świata 2008 w czerwcu.

Format rozgrywek i punktacja

CGS działała w systemie łączenia i draftu. Przed każdym sezonem na całym świecie odbywały się otwarte obozy skautingowe, a menedżerowie generalni draftowali zawodników z powstałej puli. W 2008 roku drużyny mogły chronić zawodników w dwóch z pięciu dyscyplin gier, a wszyscy inni wchodzili do draftu.

System punktacji drużynowej agregował punkty we wszystkich grach. W Dead or Alive 4 każda wygrana runda dawała jeden punkt. Forza Motorsport 2 przyznawała cztery punkty za pierwsze miejsce, dwa za drugie i jeden za trzecie. W FIFA każdy zdobyty gol w ośmiominutowej minigrze liczył się jako jeden punkt do sumy drużyny. W Counter-Strike: Source drużyny zdobywały jeden punkt za każdą wygraną rundę w meczu do 18 rund. Nie przyznawano punktów bonusowych za zwycięstwo w poszczególnej dyscyplinie, podkreślając konsekwentną wydajność we wszystkich konkurencjach.

Wyzwania finansowe i zamknięcie

Ambitny rozwój CGS pochłonął znaczną część początkowej inwestycji DirecTV w wysokości 50 milionów dolarów. Gdy globalna gospodarka zmierzała ku poważnej recesji pod koniec 2008 roku, model finansowy stał się nie do utrzymania. W listopadzie 2008 roku liga ogłosiła, że zostanie zamknięta. Komisarz Andy Reif został zastąpiony przez Dale'a Hopkinsa w sierpniu, ale zmiana nie mogła zapobiec zamknięciu.

Wpływ i dziedzictwo

Nagły wzrost i upadek CGS miał w tamtym czasie duży wpływ na rywalizację gamingową. Jej wysokie pensje i wymagania wyłączności stworzyły efekt falowy. Dla gier takich jak Counter-Strike: Source wielu najlepszych zawodników przestało rywalizować po upadku ligi, tworząc przepaść między sceną profesjonalną i amatorską. Organizacje amatorskie czuły presję, aby oferować nie do utrzymania pensje na poziomie CGS, aby przyciągnąć talent.

W Ameryce Północnej przyczyniło się to do kultury, w której zawodnicy priorytetowo traktowali indywidualną opłacalność, tworząc drużyny dla łatwych zwycięstw i selektywnie uczestnicząc w wydarzeniach. Konkurujące organizacje, których flagową grą była gra w CGS, również ucierpiały, ponieważ ich elitarny talent był związany z ligą, pozostawiając drużyny drugiej ligi z mniej ekscytującą rywalizacją i mniejszymi nagrodami. Ponadto bardzo publiczne problemy CGS wpłynęły na postrzeganie przez zewnętrznych inwestorów, sprawiając, że esport w telewizji wydawał się ryzykowny i nieprzygotowany, co było wówczas ciosem dla szerszych aspiracji mainstreamowych branży.