2021 League of Legends World Championship

Impact pandemie en gastheerschap

De COVID-19-pandemie veranderde het geplande format voor het Wereldkampioenschap 2021 aanzienlijk. Riot Games had aanvankelijk een tournee door meerdere steden in China aangekondigd, met stops in Shanghai, Qingdao, Wuhan en Chengdu, en de finale gepland in Shenzhen. Vanwege reiscomplicaties als gevolg van de pandemie in het Chinese vasteland werd het hele evenement echter verplaatst naar Reykjavik, IJsland, dat eerder dat jaar ook de Mid-Season Invitational 2021 had gehost.

Als direct gevolg van de pandemie werd het toernooi gehouden zonder live publiek in de Laugardalshöll arena. Bovendien konden twee gekwalificeerde teams van de Vietnam Championship Series (VCS) opnieuw niet deelnemen aan het evenement vanwege reisbeperkingen, wat het tweede opeenvolgende jaar markeerde dat de regio afwezig was op Worlds. Deze afwezigheid had direct invloed op het kwalificatieformat, zoals later wordt uitgelegd.

Kwalificatie en formatwijzigingen

Tweeëntwintig teams uit elf wereldwijde regio's kwalificeerden zich voor het toernooi op basis van hun plaatsing in regionale circuits. De topregio's, Zuid-Korea's LCK en China's LPL, kregen elk een extra plek, wat in totaal vier vertegenwoordigers per regio opleverde voor de hoofdgroepsfase. Vanwege Vietnam's onvermogen om teams in te zetten, kreeg het derde team van Europa's LEC direct toegang tot de groepsfase in plaats van te moeten strijden in de play-in fase.

Het kwalificatieformat voor Noord-Amerika's LCS veranderde naar een systeem van één seizoen per jaar, waarbij de plaatsing werd bepaald door het cumulatieve scorebord van het hele seizoen en de resultaten van hun kampioenschapsserie. De top vier regio's van de Mid-Season Invitational 2021, specifiek de LPL, LCK, LEC en PCS, hadden hun zomerkampioenen geplaatst in Pot 1 voor de loting van de hoofdgroepsfase.

De structuur van de play-in fase

Het toernooi begon met een play-in fase van 5 tot 9 oktober. Tien teams werden geloot in twee groepen van vijf voor een enkele round-robin waarin alle wedstrijden best-of-one waren. Als teams eindigden met hetzelfde winst-verlies record, werden tiebreaker-wedstrijden gespeeld. Opmerkelijk is dat een gelijke stand tussen twee teams niet werd opgelost door het onderlinge resultaat, hoewel het team dat die eerdere wedstrijd won wel zijdekeuze kreeg voor de tiebreaker.

Het beste team uit elke groep kwalificeerde zich automatisch voor het hoofdtoernooi. De teams op de tweede, derde en vierde plaats uit elke groep gingen door naar de play-in knockouts, waarbij het team op de tweede plaats een bye kreeg naar de tweede wedstrijd. De play-in knockouts gebruikten een king-of-the-hill format met twee takken. De teams op de derde en vierde plaats uit dezelfde groep troffen elkaar in Wedstrijd 1. De winnaar speelde vervolgens tegen het team op de tweede plaats uit de *andere* groep in Wedstrijd 2. Al deze knockout-wedstrijden waren best-of-five, en de twee winnaars van Wedstrijd 2 gingen door naar de groepsfase van het hoofdtoernooi.

Groepsfase en knockout-loting

De hoofdgroepsfase liep van 11 tot 18 oktober. Zestien teams werden geloot in vier groepen van vier op basis van plaatsing, met een strikte regel die voorkwam dat teams uit dezelfde regio bij elkaar werden geplaatst. Het format was een dubbele round-robin van best-of-one wedstrijden. Tiebreakers werden gebruikt als teams identieke winst-verlies en onderlinge records hadden, waarbij de plaatsing werd bepaald door de gecombineerde tijden van de gewonnen games van de teams als meer dan twee teams gelijk stonden.

De top twee teams uit elke groep gingen door naar de knockout-fase. De knockout-fase, een single-elimination bracket gehouden van 22 oktober tot 6 november, bestond uit alle best-of-five wedstrijden. In de kwartfinale-loting werd elk groepswinnaar geloot tegen een nummer twee uit een andere groep. Teams uit dezelfde initiële groep werden aan tegenovergestelde kanten van het bracket geplaatst, zodat ze elkaar alleen nog in de finale konden treffen. Voor zijdekeuze koos de groepswinnaar de kant voor de eerste game van een serie, en de verliezer van elke vorige game koos de kant voor de volgende.

De weg naar de finale en de kampioen

De knockout-fase culmineerde in een zeer verwachte finale tussen de titelverdediger, DWG KIA uit Zuid-Korea's LCK, en de Chinese LPL-vertegenwoordigers, Edward Gaming. DWG KIA ging de finale in als favoriet, nadat ze een groot deel van het internationale toernooi van dat jaar hadden gedomineerd.

De grote finale was een gespannen, heen-en-weer gaande serie die de volle vijf games duurde. In een dramatische conclusie wist Edward Gaming de titelverdediger te verslaan met een 3-2 overwinning. Deze overwinning bezorgde Edward Gaming hun allereerste Summoner's Cup en een prijs van $489.500. De overwinning markeerde een grote triomf voor de LPL-regio, die de greep van de LCK op het kampioenschap doorbrak.

Muziek en evenementdetails

Het officiële themalied voor het Wereldkampioenschap 2021 was Burn It All Down, uitgevoerd door PVRIS. Het evenement bevatte verschillende officiële remixversies van het nummer, geproduceerd door artiesten waaronder Denzel Curry, CIFIKA, Besomorph en Wang Yibo van Uniq. De muzikale presentatie, een vast onderdeel van het Wereldkampioenschap, hielp de hype op te bouwen voor het hoogtepunt van het toernooi, dat wereldwijd werd uitgezonden.

Het toernooi volgde een consistent schema, waarbij de play-in groepsfase begon om 11:00 UTC, de hoofdgroepsfase ook om 11:00 UTC begon en alle knockout-fase wedstrijden om 12:00 UTC begonnen. Deze consistentie zorgde voor een betrouwbare kijkervaring voor het wereldwijde publiek dat de afsluiting van het League of Legends esports-seizoen 2021 volgde.

Erfenis en context

Het Wereldkampioenschap 2021 sloot een seizoen af dat sterk werd gevormd door voortdurende wereldwijde omstandigheden. Het toonde de aanpassingsvermogen van de esportsindustrie aan, door een massaal internationaal evenement succesvol te verplaatsen en uit te voeren onder pandemiebeperkingen. De overwinning van Edward Gaming tegen de regerend kampioen bood een memorabel verhaal van een underdogtriomf, wat de LPL verder bevestigde als een toonaangevende regio.

Het evenement zette de reputatie van het Wereldkampioenschap voort als een van 's werelds meest bekeken esportstoernooien. Door een hoog niveau van competitie en productie te handhaven zonder live publiek, zette het een precedent voor hybride en remote uitzendmodellen die toekomstige evenementen zouden beïnvloeden.