FIFA: Road to World Cup 98
FIFA: Road to World Cup 98 is het vijfde deel in de voetbalsimulatiereeks van EA Sports, uitgebracht in 1997. Het wordt herinnerd om zijn uitgebreide inhoud en 3D-gameplay, die hielpen de reputatie van de franchise te herstellen. De uitgebreide licentieovereenkomsten en innovatieve functies van het spel stelden een nieuwe standaard voor sportvideogames.

| Ontwikkelaar | EA Canada |
|---|---|
| Uitgever | EA Sports |
| Uitgavejaar | 1997 |
| Platformen | Windows, PlayStation, Nintendo 64, Sega Saturn, Sega Mega Drive, Super Nintendo Entertainment System (SNES) |
| Coveratleten | David Beckham (VK), Roy Lassiter (VS/Mexico/Brazilië), David Ginola (Frankrijk), Raúl (Spanje/Portugal), Paolo Maldini (Italië), Andreas Möller (Duitsland) |
| Kernfunctie | Road to World Cup-modus met 172 nationale teams |
| Soundtrack | Bevat 'Song 2' van Blur en nummers van The Crystal Method |
| Motion Capture | David Ginola |
| Prijzen | PC Sports Game of the Year bij de eerste Interactive Achievement Awards (D.I.C.E. Awards) |
| Commercieel succes | Bestseller in het VK; verdiende een 'Gouden' prijs op Milia 1999 voor EU-inkomsten boven de 37 miljoen euro |
Ongekende omvang en diepgang
FIFA: Road to World Cup 98 bood een schaal van inhoud die in zijn tijd ongekend was. De centrale Road to World Cup-modus bevatte elk van de 172 bij FIFA geregistreerde nationale teams die deelnamen aan de kwalificatie voor het toernooi van 1998. Dit betekende dat spelers elk land, van wereldmachten tot minnows, door een volledige kwalificatiecampagne konden leiden. Brazilië en Frankrijk, als respectievelijk titelhouder en gastheer, waren ook aanwezig ondanks hun automatische kwalificatie. Dit niveau van volledigheid werd pas ruim een decennium later weer gezien in de FIFA-reeks, in het WK-spel van 2010.
Naast het internationale spel bevatte FIFA 98 11 nationale competities met in totaal 189 clubteams. Deze clubs hadden accurate selecties, en voor nationale teams waren er zelfs reservespelers beschikbaar voor oproep tijdens de kwalificatiemodi. Het spel was het eerste in de reeks dat spelers individuele gezichten gaf, voorbijgaand aan generieke modellen. Het introduceerde ook de eerste in-game editor van de reeks, waarmee spelers teams en tenues konden aanpassen, en voegde een snelle vijf-tegen-vijf indoor-modus toe. Deze combinatie van breedte en aanpasbaarheid bood een speeldiepte die revolutionair was voor een sporttitel.
Gameplay-evolutie en technische verfijningen
Het spel was gebouwd op de bestaande FIFA 97-engine maar introduceerde significante verbeteringen als het tweede volledige 3D-deel van de reeks op vijfde-generatie consoles. Zestien stadions werden gemodelleerd en de kunstmatige intelligentie werd verbeterd. De animatie werd geprezen om zijn vloeiendheid en het scala aan realistische bewegingen, waaronder kopstoten, hoge volleys en sliding tackles. Een cruciale correctie werd aangebracht in de buitenspelregel. In eerdere games werd een speler in een buitenspelpositie bestraft, zelfs als de bal achterwaarts werd gespeeld. FIFA 98 corrigeerde dit en gaf een vrije trap alleen als de pass voorwaarts werd gemaakt richting de buitenspelstaande speler.
Commentaar werd verzorgd door het duo John Motson en Andy Gray, met Des Lynam die de introductie van het spel presenteerde. Terwijl critici de gedetailleerde spelermodellen en verscheidenheid aan acties prezen, richtten veel kritieken zich op zwaktes in de AI, vooral voor keepers, en occasionele dalingen in de framerate tijdens wedstrijden. Dit werden genoemd als gebieden waar het spel nog ruimte voor verbetering had.
Een baanbrekende gelicentieerde soundtrack
FIFA: Road to World Cup 98 introduceerde een volledig gelicentieerde soundtrack, een primeur voor de reeks die de identiteit van sportgames beïnvloedde. Het thema was het nummer 'Song 2' van Blur, dat synoniem werd met het spel. De soundtrack bevatte veel elektronische muziek van The Crystal Method, waaronder 'Keep Hope Alive', 'Busy Child' van hun album 'Vegas', hun debuutsingle 'Now Is the Time' en een origineel nummer genaamd 'More'. Een nummer getiteld 'Hugga Bear' van het project Electric Skychurch maakte de selectie compleet.
Deze overstap van generieke, interne muziek naar gecureerde hedendaagse nummers creëerde een onderscheidende en energieke sfeer. Het verbond het spel direct met de muziekcultuur van de late jaren 1990 en vestigde een sjabloon voor het gebruik van populaire muziek om de totale ervaring te verbeteren, een praktijk die standaard werd in latere sporttitels.
Kritisch succes en platformspecifieke prestaties
Het spel werd ontvangen als een sterke terugkeer naar vorm na FIFA 97. Het dominante vergelijkingspunt voor critici was Konami's International Superstar Soccer 64. De consensus was dat ISS 64 een voordeel behield in de vloeiendheid van de gameplay, maar dat de legitieme kracht van FIFA 98 lag in zijn uitputtende licentieovereenkomsten voor spelers, teams en competities. Critici stelden dat deze officiële authenticiteit een grote trekker was voor voetbalfans, overtuigend genoeg om aan te bevelen beide titels te bezitten. Eén publicatie, GamePro, week af van de meerderheidsopvatting en stelde dat FIFA 98 ISS 64 gemakkelijk overtrof in totale gameplay.
De ontvangst varieerde aanzienlijk tussen platforms. De Nintendo 64-versie werd geprezen voor het effectieve gebruik van de hardware van de console. Recensenten zeiden dat de PlayStation-versie het beste voetbalspel was dat op dat systeem beschikbaar was, en prezen het hoge tempo, de graphics en een vlotte nieuwe passcursor. De Sega Saturn-versie was echter een opvallende uitzondering. Het leed onder technische problemen zoals vertraagd commentaar, kapotte spelermodellen, vlakke stadions en een trage framerate die niet aanwezig waren in andere versies. Een tijdschriftrecensie was bijzonder hard en vroeg zich af waarom iemand het zou kopen wanneer er al een superieur voetbalspel op de Saturn was.
Commercieel succes en blijvende erfenis
FIFA: Road to World Cup 98 was een groot commercieel succes. Het was twee opeenvolgende maanden een bestseller in het Verenigd Koninkrijk. Op het Milia-festival van 1999 in Cannes verdiende het spel een Gouden prijs voor het genereren van inkomsten boven de 37 miljoen euro in de Europese Unie tijdens het voorgaande jaar. Het won ook de PC Sports Game of the Year award bij de allereerste Interactive Achievement Awards, nu bekend als de D.I.C.E. Awards.
Het spel markeerde het einde van een tijdperk, als de laatste FIFA-release voor de 16-bit Sega Mega Drive en Super Nintendo Entertainment System, evenals de Sega Saturn. Zijn reputatie is gegroeid in de loop der tijd. Op zijn 20e verjaardag in 2017 werd gesteld dat FIFA 98 beschouwd zou moeten worden als een van de beste sportvideogames. Het argument richtte zich op zijn diepte van inhoud, het volledige aanbod van nationale teams, meerdere competities, aanpasgereedschappen en gevarieerde spelmodi. In een industrie die vaak wordt gedefinieerd door incrementele jaarlijkse updates, vertegenwoordigde het pakket aan functies van FIFA 98 een grote stap voorwaarts in waarde en volledigheid, en stelde het de verwachtingen van spelers voor de komende jaren.
Ontwikkeling en motion capture
De ontwikkeling van FIFA: Road to World Cup 98 werd geleid door EA Canada, voortbouwend op de technologische basis van FIFA 97. Een belangrijke bijdrager aan de verbeterde animaties van het spel was de Franse international David Ginola, die diende als de motion capture-acteur voor het project. Zijn bewegingen hielpen bij het creëren van realistischere spelermodellen en acties op het veld.
De visuele presentatie van het spel was een stap voorwaarts, waarbij de spelermodellen specifieke lof kregen voor hun detail. De opname van individuele gezichten voor spelers, een primeur in de reeks, vereiste aanzienlijke artistieke inspanning om de grote selectie van echte atleten te onderscheiden. Deze aandacht voor authenticiteit strekte zich uit tot de tenues en emblemen van de honderden gelicentieerde teams, wat de claim van het spel als de meest officieel complete voetbalsimulatie van zijn tijd bevestigde.
FAQ
Wat was de hoofdspelmodus in FIFA: Road to World Cup 98?
De hoofdmodus was de Road to World Cup, die alle 172 FIFA nationale teams bevatte die deelnamen aan de kwalificatie voor het WK 1998. Dit omvatte teams die automatisch kwalificeerden, zoals gastland Frankrijk en titelhouder Brazilië.
Welk bekend nummer was het thema voor FIFA 98?
De themamuziek voor het spel was 'Song 2' van de Britse band Blur. De soundtrack bevatte ook nummers van The Crystal Method en Electric Skychurch.
Was FIFA 98 het eerste spel met echte spelersgezichten?
Binnen de FIFA-reeks was FIFA: Road to World Cup 98 het eerste spel dat individuele gezichten voor spelers bevatte, wat een nieuwe laag realisme toevoegde aan de teams en selecties.
Hoe vergeleken critici FIFA 98 met International Superstar Soccer 64?
De meeste critici vonden dat International Superstar Soccer 64 soepelere, meer vloeiende gameplay had. Ze prezen FIFA 98 echter voor zijn uitgebreide licentieovereenkomsten voor teams en spelers, en beschouwden dit als een overtuigende reden voor voetbalfans om beide games te bezitten. Eén publicatie, GamePro, stelde dat FIFA 98 ISS 64 overtrof in totale gameplay.
Welke prijs won FIFA: Road to World Cup 98?
Het spel won de prijs voor PC Sports Game of the Year bij de eerste Interactive Achievement Awards, die nu bekend staan als de D.I.C.E. Awards.
Bron: Engelse Wikipedia (CC BY-SA), vertaald en herschreven door de redactie van Redington Cybersport.





