Counter-Strike: Condition Zero

Een ontwikkelingssaga over vier studio's

De ontwikkeling van Counter-Strike: Condition Zero is een kroniek van valse starts, verschuivende visies en zakelijke geschillen. Het begon in april 2001 toen Valve, dat single-player missies aan Counter-Strike wilde toevoegen, Rogue Entertainment contracteerde. Rogue begon aan een crunchperiode om een demo voor E3 2001 voor te bereiden. Ongeveer een maand later vertrok producer Jim Molinets echter, wat Valve alarmeerde. Valve trok het project in vanwege zorgen over de financiële stabiliteit van Rogue. Boze Rogue-medewerkers lekten vroege screenshots, die als verouderd werden bekritiseerd, en de studio, die twee grote projecten had verloren, werd al snel overgenomen en opgeheven.

Valves interne team, onder leiding van Erik Johnson, zette het werk voort met als doel een release in het najaar van 2001. De publieke interesse groeide door een gebrek aan informatie, waarbij websites zoals CS-Nation te horen kregen dat het spel op E3 2001 zou zijn, hoewel het nooit verscheen. In mei 2001 nam Gearbox Software, dat net andere projecten had afgerond, contact op met Valve en nam de primaire ontwikkeling over. Zij gooiden het meeste werk van Rogue weg en begonnen opnieuw, waarbij ze prominente community-mapontwerpers zoals David Johnston en Christopher Auty, en texture-artiest Mike Neumann rekruteerden. Een belangrijke aanwinst was Markus Klinge, de maker van de originele Podbot, om een officiële bot te ontwikkelen.

De Gearbox- en Ritual-iteraties

De versie van Gearbox, die eind augustus 2001 werd onthuld, was aanvankelijk gepland voor een release in het eerste kwartaal van 2002. Het single-player ontwerp leende inspiratie van consolegames zoals Tony Hawk's Pro Skater, met doelen die geld beloonden voor upgrades. Het ontwerp bevatte meer dan 16 maps verdeeld over vier campagnes. In november 2001 was het aantal maps gegroeid tot tussen de 20 en 30 over vijf campagnes, en in december was het feature-compleet met 25 maps in zes campagnes. In februari 2002 werd een vertraging naar het tweede kwartaal van 2002 aangekondigd om de AI te verfijnen. Tijdens de Game Developers Conference in maart 2002 besloot Valve de single-player te verschuiven naar een meer traditionele lineaire ervaring, een nieuwe visie die op E3 2002 werd getoond. In juli 2002 stopte Gearbox met de ontwikkeling, met als reden een focus op toekomstige technologie, en Valve nam het over.

Valve wees het project vervolgens in augustus 2002 toe aan Ritual Entertainment, kort nadat Ritual de pc-port van The Lord of the Rings: The Two Towers had verloren. Valve gaf duidelijke richtlijnen voor een single-player campagne die Half-Life en Counter-Strike combineerde. Ritual ontwierp het spel volledig opnieuw terwijl het sommige inhoud van Gearbox gebruikte. Zij planden ook een verbeterde multiplayer met geüpgradede modellen en nieuwe maps. Valve contracteerde apart Turtle Rock Studios, met Michael Booth aan het hoofd, om een nieuwe multiplayer bot te ontwikkelen. De betrokkenheid van Ritual werd op 6 december 2002 openbaar gemaakt, met een show op het CPL Winter Tournament op 20 december. Tegen E3 2003 was hun versie bijna compleet met 19 single-player missies en 10 nieuwe multiplayer maps. Hoewel het voor 98 procent compleet werd verklaard, wekten interne Valve-tests kwaliteitszorgen op. In juni 2003 kreeg Ritual te maken met ontslagen na het afronden van Star Trek: Elite Force II, en in juli publiceerden Europese tijdschriften middelmatige recensies op basis van vroege kopieën. Onbekend bij Ritual had Valve al besloten tot een nieuwe herziening.

De laatste herziening en release door Turtle Rock

In juni 2003 gaf Valve Turtle Rock Studios de taak om Condition Zero volledig opnieuw te ontwerpen, onder de indruk van hun goed ontvangen bot-AI. Het ontwerp van Turtle Rock leende inspiratie van sportgames, waarbij flexibele, arcade-achtige missies werden gecreëerd. Het werk van Ritual Entertainment werd hergebruikt als een bonusspel getiteld Counter-Strike: Condition Zero Deleted Scenes. De versie van Turtle Rock werd op 8 oktober 2003 onthuld, met plannen om op 10 oktober 'gold' te gaan voor een release op 18 november op Steam en in de winkel.

De datum van 18 november werd niet gehaald. Jess Cliffe van Valve verwees naar afrondingswerk aan internationale versies, maar deze vertraging werd onderdeel van de rechtszaak van Valve tegen uitgever Vivendi Universal Games, waarbij Valve beweerde dat Vivendi de release opzettelijk vertraagde om concurrentie in de feestdagen te vermijden. Ondanks de onzekerheid hield Valve op 16 december 2003 een lanceringsevenement voor het spel in San Francisco. Vivendi bevestigde uiteindelijk een releasedatum van 23 maart 2004 op 25 februari 2004, en het spel verscheen bijna drie jaar na de eerste aankondiging.

Kern gameplay en modi

Condition Zero gebruikt de GoldSrc-engine en behoudt de kern gameplay van Counter-Strike: rondegebaseerde, teamgerichte wedstrijden tussen Counter-Terrorists en Terrorists waarbij spelers wapens kopen met in-game geld. De multiplayer-modus bevat geüpdatete karaktermodellen, textures en maps. De in-game economie volgt specifieke beloningen: het uitschakelen van een vijand levert $300 op, Terrorists verdienen $2750 voor een succesvolle bomontploffing, en Counter-Terrorists krijgen $2000 per speler voor het redden van alle gijzelaars of het uitschakelen van het vijandelijke team, met een maximum geldbedrag van $16000.

De single-player modus Tour of Duty bevat korte wedstrijden met specifieke doelen. Spelers beginnen met een mes, een pistool en startgeld, met een respijtperiode van vijf seconden om uitrusting te kopen voordat een ronde begint. Ze komen niet terug na hun dood. De wedstrijd gaat door tot het doel is volbracht of de tijd om is. Het winnen van een doel levert een reputatiepunt op om de attributen van een bot te upgraden. De AI-bots kunnen tactieken veranderen, reageren op geluid en routes wisselen.

Condition Zero: Deleted Scenes is een aparte, lineaire single-player campagne van 12 missies, elk beginnend met een briefing en gesitueerd op wereldwijde locaties. Het introduceert uitrusting die afwezig is in standaard Counter-Strike, waaronder een digitale camera, een walkietalkie, een snijbrander, op afstand bestuurbare bommen en een fiberoptische camera. Spelers krijgen specifieke uitrusting voor doelen zoals bomontmanteling of gijzelaarsredding.

Kritische ontvangst en blijvende updates

Condition Zero ontving gemengde of gemiddelde recensies, met een Metacritic-score van 65 op basis van 33 critici. Recensenten merkten consequent op dat het spel verouderd aanvoelde na zijn lange ontwikkeling, overschaduwd door meer geavanceerde hedendaagse shooters. De ontwikkelingschaos was een veelvoorkomend onderwerp. Tom Bramwell van Eurogamer merkte op dat vroege versies werden bekritiseerd als onafgewerkt en onorigineel, terwijl de uiteindelijke Turtle Rock-versie dichter bij de klassieke sfeer lag maar weinig nieuwe ideeën bracht. Bob Colayco van GameSpot bevestigde dat de verlengde cyclus het spel verouderd had laten lijken. Steve Butts van IGN stelde dat hoewel het offline-uitdagingen en betere bot-AI introduceerde, het significante nieuwe inhoud buiten single-player modi miste.

Universele lof was gericht op de bot-AI. Recensenten benadrukten dat bots tactische beslissingen namen, communiceerden en menselijke fouten maakten zoals slecht getimede granaten of paniekschieten. Critici waardeerden ook de nieuwe maps en grafische aanpassingen. De consensus was dat Condition Zero een competent maar conservatief update was die te laat arriveerde om de franchise te veranderen.

Na de release bood Valve talrijke updates, waaronder nieuwe karakter- en wapenmodellen, extra maps, een nieuw radarsysteem en wijzigingen aan gijzelaarsredding. Jaren later, op 21 februari 2013, werd een bètaversie uitgebracht voor Linux en Mac OS X, met volledige ondersteuning vanaf 7 maart 2013, wat de levensduur van het spel op moderne systemen verzekerde.