Super Smash Bros.

Isang Iba't Ibang Uri Ng Manlalaban

Ang ubod ng Super Smash Bros. ay isang radikal na paglihis mula sa tradisyonal na fighting games tulad ng Street Fighter at Tekken. Sa halip na unti-unting bawasan ang health bar ng kalaban, ang layunin ay patalsikin sila nang tuluyan mula sa entablado. Ang bawat character ay may damage percentage na tumataas kapag sila ay natamaan. Mas mataas ang percentage, mas malayo ang kanilang lilipad mula sa mga atake, na nagpapadali sa paglunsad sa kanila sa kawalan. Maaaring subukang makabawi ang mga character sa pamamagitan ng paggamit ng kanilang mga jumps at special moves para makabalik sa entablado, na nagdaragdag ng isang kritikal na layer ng aerial strategy at platforming skill na hindi makikita sa ibang mga manlalaban. Ipinapatupad din ng laro ang blocking, dodging, at grabbing mechanics para sa defensive at offensive play.

Ang mga kontrol ay pinasimple sa buong cast. Ang bawat character ay gumagamit ng parehong mga pangunahing button combination para sa kanilang mga atake, na inaalis ang pangangailangang kabisaduhin ang mga kumplikadong command input. Ang disenyong pilosopiyang ito ay nagpapaging kaagad na accessible ang laro. Ang mga entablado mismo ay mga dynamic na arena na ginawa sa 3D ngunit nilalaro sa isang 2D plane, hindi simpleng flat na platform. Ang mga ito ay kinasihan ng iba't ibang Nintendo franchise tulad ng Metroid at Star Fox at nagtatampok ng mga gumagalaw na bahagi, mga panganib, at mga dramatikong pagbabago sa buong layout, na ginagawang isang pangunahing estratehikong salik ang napiling kapaligiran sa bawat laban.

Mga Item, Mode, At Multiplayer

Iba't ibang armas at power-up ang lumilitaw nang random sa panahon ng mga laban, na bumabagsak sa entablado bilang mga item mula sa mga Nintendo franchise. Kabilang dito ang mga Koopa shell, hammers, at Poké Balls, na maaaring gamitin para magdulot ng pinsala, makabawi ng kalusugan, o lumikha ng iba pang mga epekto. Nag-aalok ang laro ng istrukturang single-player at magulong multiplayer na karanasan. Ang pangunahing single-player mode, na kilala sa huli bilang Classic Mode, ay nag-uutos sa mga manlalaro na talunin ang isang nakapirming serye ng mga computer opponent na may limitadong bilang ng mga buhay sa loob ng isang time limit. Maaaring ayusin ng mga manlalaro ang kahirapan at bilang ng buhay. Kung sila ay matalo, maaari silang magpatuloy sa halaga ng pangkalahatang puntos. Kabilang din sa mode na ito ang mga minigame na Break the Targets at Board the Platforms, na sumusubok sa tiyak na paggalaw at kakayahan sa atake ng isang character. Pinapayagan ng Training Mode ang walang limitasyong pagsasanay laban sa mga computer opponent.

Ang multiplayer ay ang tumatak na katangian ng laro, na sumusuporta sa hanggang apat na manlalaro nang sabay-sabay. Ang mga laban ay maaaring itakda bilang stock matches, kung saan ang bawat manlalaro ay may takdang bilang ng mga buhay, o timed matches, kung saan ang manlalaro na may pinakamaraming knockouts kapag nag-expire na ang oras ang mananalo. Maaaring maglaban ang mga manlalaro sa free-for-all o team format. Isang panalo ang idinedeklara kapag nag-expire na ang oras o nawalan na ng buhay ang lahat ng manlalaro sa isang koponan. Kung magtapos sa patas ang isang timed match, mag-uudyok ito ng isang sudden death round kung saan ang lahat ng manlalaban ay magsisimula na may 300% damage, na tinitiyak ang isang mabilis at mapagpasyang huling banggaan. Kabilang din sa laro ang suporta para sa Nintendo 64 Rumble Pak para sa enhanced feedback.

Ang Nintendo All-Star Cast At Presentasyon

Itinatag ng Super Smash Bros. ang signature crossover appeal ng serye sa pamamagitan ng pagtatampok ng labindalawang playable character mula sa mga pangunahing Nintendo franchise tulad ng Mario, The Legend of Zelda, Star Fox, Yoshi, Donkey Kong, Metroid, F-Zero, Mother, Kirby at Pokémon. Walong character ang available mula sa simula, na may apat pang idinagdag na maaaring i-unlock sa pamamagitan ng pagtugon sa mga tiyak na in-game na pamantayan. Ang bawat manlalaban ay may simbolo mula sa kanilang home series na lumilitaw sa likod ng kanilang damage meter at isang moveset na kinasihan ng kanilang orihinal na mga laro, tulad ng mga charged blasters ni Samus at arsenal ng dungeon items ni Link.

Ang orihinal na promotional art at instruction manual ay naglarawan sa mga character bilang comic book-style na mga laruan na nagiging buhay upang maglaban, isang estilistikong pagpipilian na pinalitan sa huli ng mga tropeo at in-game 3D model sa mga sequel. Sa panahon ng pag-unlad, maraming mga planong character ang tinanggal, kabilang sina Marth, King Dedede, Bowser, at Mewtwo, na lahat ay idinagdag sa mga sumunod na laro. Ang Clefairy ay isinasaalang-alang din bilang isang alternatibo sa Jigglypuff.

Pag-Unlad At Mga Malikhaing Pinagmulan

Ang laro ay kinonsepto ni Masahiro Sakurai ng HAL Laboratory, na interesado sa paggawa ng isang four-player fighting game. Siya ay unang bumuo ng isang prototype noong Setyembre 1997 na tinatawag na Dragon King: The Fighting Game gamit ang mga generic placeholder character model. Sa pag-unawa na maraming fighting games ang hindi mabenta, hinanap ni Sakurai ang isang orihinal na konsepto. Ang kanyang pangunahing ideya ay isama ang mga kilalang Nintendo character. Sa pag-alam na maaaring hindi siya bigyan ng pahintulot kung hihingi muna siya, binuo niya ang prototype nang palihim nang hindi ipinaalam sa Nintendo, at ipinakita lamang ito nang ito ay well-balanced. Ang prototype na ito ay nagtatampok nina Mario, Donkey Kong, Samus at Fox.

Matapos ipakita ang pinakintab na prototype sa Nintendo sa katapusan ng 1997, ang proyekto ay naaprubahan. Ang pamagat na Super Smash Bros. ay iminungkahi ni Satoru Iwata, na sumali upang tumulong sa proyekto. Iminungkahi ni Iwata ang Bros. upang ipahiwatig na ang mga character ay mga magkaibigan na nag-aayos ng isang maliit na hindi pagkakaunawaan, hindi simpleng naglalaban. Ang soundtrack, na kinompose ni Hirokazu Ando, ay nagtatampok ng bagong inayos na musika at ilang mga piyesa na kinuha nang direkta mula sa kanilang pinagmulang Nintendo franchise. Isang kumpletong soundtrack ang inilabas sa CD sa Japan noong 2000.

Promosyon Sa Paglulunsad At Event

Upang i-promote ang paglulunsad ng laro sa Hilagang Amerika, nag-organisa ang Nintendo of America ng isang event na tinatawag na Slamfest '99 sa MGM Grand Adventures theme park sa Las Vegas noong Abril 24, 1999. Ang event ay nagtatampok ng isang totoong-buhay na wrestling match sa pagitan ng mga kostumed performer na nakabihis bilang sina Mario, Yoshi, Pikachu, at Donkey Kong. Ang mga kostumeng ito ay muling ginamit mula sa television commercial ng laro, na itinakda sa kanta ng The Turtles na Happy Together. Ang event ay mayroon ding mga istasyon para sa mga dumalo upang i-preview ang laro. Kapansin-pansin, ang wrestling match ay live-streamed sa web sa pamamagitan ng RealPlayer at available na panooring muli sa loob ng mga buwan pagkatapos nito sa pamamagitan ng isang downloadable file mula sa opisyal na website ng event.

Pagtanggap Ng Kritiko At Komersyal

Sa paglabas, ang Super Smash Bros. ay nakatanggap ng pangkalahatang paborableng mga review. Malawak na pinuri ng mga kritiko ang imbentibo at accessible nitong multiplayer mode, musika, orihinal na istilo ng paglalaban, at simpleng learning curve. Tinawag ito ng IGN na isang mahusay na pagpipilian para sa isang karapat-dapat na multiplayer smash 'em up at binigyan ito ng Editors' Choice award para sa Best Fighting Game. Napansin ng GameSpot na ang laro ay lubhang simple matutunan at madaling masterin, na ang tunay nitong alindog ay lumalabas sa four-player mode. In-rate ito ng Famitsu ng 31 mula sa 40.

Ang ilang pagpuna ay idinirekta sa limitadong karanasan sa single-player at mga alok ng battle stage. Natagpuan ng IGN ang single-player na nakakasawa, at napansin ng GameSpot na hindi ito magtatagal ng mahabang panahon. Sa kabila nito, ang nobelang konsepto ay malawak na nakita bilang isang pangunahing lakas. Ang laro ay isang napakalaking komersyal na tagumpay, na nagbenta ng mahigit limang milyong kopya sa buong mundo noong 2001, na may 2.93 milyong naibenta sa Estados Unidos at 1.97 milyon sa Japan. Ito ay naging isang Nintendo 64 Player's Choice title at isang finalist para sa Console Action Game of the Year at Console Fighting Game of the Year sa 3rd Annual Interactive Achievement Awards, na nagpapatunay sa kahalagahan nito at direktang humantong sa matagumpay na sequel, Super Smash Bros. Melee.