Nintendo World Championships

Pionierskie mistrzostwa z 1990 roku

Pierwsze Nintendo World Championships w 1990 roku było przełomowym wydarzeniem w grach kompetetywnych. Pomysł marketingowców Steve'a Grossmana i Jaya Colemana z agencji Nintendo, EMCI, zakładał objazdowy turniej po 29 miastach Stanów Zjednoczonych, który rozpoczął się w budynku Automobile Building na Fair Park w Dallas w Teksasie. Gracze z trzech grup wiekowych, 11 lat i mniej, 12–17 oraz 18 i więcej, rywalizowali przez trzy dni na każdym przystanku. Dwóch najlepszych zdobywców punktów zostawało mistrzami miasta, wygrywając puchar, 250 $ i wycieczkę na finały światowe w Universal Studios Hollywood w Los Angeles.

Finały światowe odbyły się w grudniu 1990 roku w teatrze Star Trek w Universal Studios. Uczestnicy grali na specjalnym kartridżu Nintendo World Championships 1990, który zawierał zmodyfikowane wersje gier Super Mario Bros, Rad Racer i Tetris. Celem było osiągnięcie najwyższego łącznego wyniku we wszystkich trzech grach w całkowitym limicie czasowym 6 minut i 21 sekund. Koronowano trzech mistrzów grup wiekowych: Jeffa Hansena (poniżej 11 lat), Thora Aackerlunda (12–17) i Roberta Whitemana (18 i więcej). Chociaż nie ogłoszono oficjalnie jednego zwycięzcy, nieformalna dogrywka po ceremonii zakończyła się pierwszym miejscem Aackerlunda, drugim Hansena i trzecim Whitemana.

Nagrody dla mistrzów z 1990 roku były znaczne, w tym obligacja oszczędnościowa USA o wartości 10 000 $, kabriolet Geo Metro z 1990 roku, 40-calowy telewizor projekcyjny oraz złoty puchar z Mario. Zdobywcy drugiego miejsca otrzymali obligację oszczędnościową o wartości 1000 $ i srebrny puchar. Wydarzenie, sponsorowane przez Pepsi, Reebok i Nabisco, zdobyło liczne nagrody marketingowe i ustanowiło wzór dla wielkoskalowych konkursów gier wideo.

Legendarny kartridż z 1990 roku

Kartridż Nintendo World Championships 1990 Game Pak to jeden z najsłynniejszych i najcenniejszych przedmiotów kolekcjonerskich związanych z grami wideo. Został wyprodukowany wyłącznie na potrzeby konkursu. Około 90 standardowych szarych kartridży wręczono finalistom po zakończeniu mistrzostw. Najwyższy znany numerowany egzemplarz to #353. Kolejne dwadzieścia sześć złotych kartridży, przypominających wyglądem złote kartridże z The Legend of Zelda, przyznano jako nagrody w oddzielnym konkursie prowadzonym przez magazyn Nintendo Power.

Obie wersje kartridża mają odsłonięty zestaw przełączników DIP służących do ustawienia czasu, jaki gracz ma na ukończenie trzech gier, pozwalając na ustawienia zarówno krótszych, jak i dłuższych niż oficjalne 6 minut i 21 sekund. Ekstremalna rzadkość kartridża i jego rola w historycznym wydarzeniu sprawiły, że jest to najcenniejszy kartridż NES, jaki kiedykolwiek wydano, a kolekcjonerzy płacą za pojedynczy egzemplarz sumy sześciocyfrowe.

Początki i poprzednicy

Nintendo World Championships miało bezpośredniego poprzednika. Nintendo Challenge Championship odbyło się w Kanadzie w latach 1989 i 1990, zbiegając się ze 100. rocznicą Nintendo. Była to pierwsza coroczna ogólnokrajowa seria konkursów gier wideo Nintendo. Następnie Nintendo przejęło pełną dystrybucję i marketing od swoich partnerów i przemianowało swoje konkursy na Nintendo World Championships na potrzeby większej trasy po Stanach Zjednoczonych w 1990 roku.

Po wydarzeniu z 1990 roku Nintendo sponsorowało podobne konkursy, w tym Nintendo Campus Challenge w latach 1991 i 1992 oraz Nintendo PowerFest '94. Wydarzenia te kontynuowały tradycję specjalnych kartridży i ogólnokrajowych tras, ale pod innymi nazwami, co czyni NWC z 1990 roku najbardziej znanym i fundamentalnym w tej wczesnej serii.

25-letnia przerwa i powrót w 2015 roku

Nintendo przywróciło nazwę Nintendo World Championships w 2015 roku z okazji 25. rocznicy pierwotnego wydarzenia, jako część relacji firmy z E3. Kwalifikacje rozpoczęły się w ośmiu lokalizacjach Best Buy w Stanach Zjednoczonych, gdzie uczestnicy rywalizowali o najwyższy wynik w trybie specjalnym gry Ultimate NES Remix. Ośmiu zwycięzców z lokalizacji dołączyło do ośmiu graczy zaproszonych przez Nintendo, w tym sześciu speedrunnerów i dwóch celebrytów, tworząc szesnastu finalistów.

Konkurs w Los Angeles wykorzystywał format turnieju pucharowego z drabinką repasażową o nazwie Underground. Wydarzenie było transmitowane online i obejmowało szeroki wybór gier z historii Nintendo. Znani konkurenci, którzy nie dotarli do finału, to Trihex, Arin Hanson i The Mexican Runner. Ostatnia runda była konkursem w wówczas jeszcze nie wydanej grze Super Mario Maker na Wii U, w którą grali finaliści John Numbers i Narcissa Wright.

Finał w Super Mario Maker obejmował niestandardowe poziomy opisane jako piekielne i sadystyczne. W pierwszych dwóch poziomach gracze byli na przemian zawiązywani oczu, podczas gdy drugi grał. Najszybszy gracz zdobywał 5-sekundową przewagę na ostatni poziom, gdzie ścigali się jednocześnie do mety. Zwycięzcą został John Numbers. Shigeru Miyamoto z Nintendo pojawił się niespodziewanie, aby wręczyć puchar i podpisać systemy New Nintendo 3DS XL dla obu finalistów. Później wyemitowano zmontowany godzinny program telewizyjny na Disney XD.

Mistrzostwa w 2017 roku

Nintendo ogłosiło powrót mistrzostw w sierpniu 2017 roku. Kwalifikacje odbyły się w wybranych lokalizacjach Best Buy w ośmiu miastach USA. Mistrz z 2015 roku, John Numbers, ponownie pomyślnie się zakwalifikował. Do szesnastu zakwalifikowanych dołączyło ośmiu zaproszonych konkurentów, w tym aktorka Bayley i aktor Asa Butterfield, tworząc pulę uczestników.

Główne wydarzenie odbyło się 7 października 2017 roku w Grand Ballroom Manhattan Center. Było transmitowane przez YouTube i Twitch oraz jednocześnie nadawane na Disney XD. Format ponownie obejmował drabinkę repasażową Underground, która, jak zauważono, była bardziej wyrozumiała niż w 2015 roku, dając wielu uczestnikom szansę na awans. Konkurencja obejmowała rozgrywkę w najnowszych i retro grach Nintendo. Ogólnym zwycięzcą został Thomas Gonda, który pokonał broniącego tytułu Johna Numbersa w wyzwaniu opartym na wówczas jeszcze nie wydanej grze Super Mario Odyssey.

Dziedzictwo i wpływ kulturowy

Nintendo World Championships zajmują fundamentalne miejsce w historii esportu. Wydarzenie z 1990 roku jest powszechnie uważane za jeden z pierwszych dużych zorganizowanych konkursów gier wideo. Jego struktura, od kwalifikacji miejskich po wielki finał krajowy ze sponsoringiem korporacyjnym, ustanowiła wczesny standard. W bezpośrednich następstwach mistrz Thor Aackerlund został rzecznikiem gier wideo dla firmy Camerica Corporation, konkurenta Nintendo, podczas gdy Jeff Hansen reprezentował Stany Zjednoczone w międzynarodowych meczach przeciwko japońskiemu mistrzowi Yuichiemu Suyamie.

Mistrzostwa pozostawiły również trwały ślad w kulturze Nintendo. Odrodzenia w latach 2015 i 2017 wykorzystały nostalgię, jednocześnie wprowadzając koncept nowemu pokoleniu. Uczestnik Joshua Ovenshire powiedział, że wydarzenie powinno być stałym elementem każdego E3, a bycie jego częścią jest jak bycie częścią historii Nintendo. W 2014 roku Nintendo wydało Nintendo World Championships Remix w ramach NES Remix 2, wykorzystując internetowe tablice wyników do amatorskiej rywalizacji. W 2024 roku koncept ten rozszerzył się na pełną wersję detaliczną z grą Nintendo World Championships: NES Edition na Switcha, pozwalając graczom na całym świecie angażować się w ducha mistrzostw.