Nintendo Campus Challenge
Nintendo Campus Challenge to seria akademickich turniejów gier wideo sponsorowanych przez Nintendo na początku lat 90. Konkurs przeniósł rywalizację gamingową bezpośrednio na kampusy uniwersyteckie w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, dając studentom szansę na wygranie stypendiów, samochodów i tytułu mistrza.

| Pierwsza edycja | 1991 |
|---|---|
| Ostatnia edycja | 1992 |
| Organizator | Nintendo of America |
| Platforma | NES (1991), SNES (1992) |
| Ważne gry | Super Mario Bros. 3, Pin Bot, Dr. Mario (1991); Super Mario World, F-Zero, Pilotwings (1992) |
| Mistrz 1991 | Steve Lucas |
| Mistrz USA 1992 | Jeff Hanson |
| Mistrz świata 1992 | Jeff Hanson |
| Główna nagroda (1992) | 10 000 dolarów |
| Format | Kwalifikacje na kampusach, finały krajowe |
Challenge z 1991 roku i jego gry
Pierwsza edycja Nintendo Campus Challenge w 1991 roku była objazdowym konkursem, który przez rok, zaczynając w listopadzie 1990, odwiedził 58 kampusów uniwersyteckich i lokalizacji wakacyjnych. Na każdym przystanku wydarzenie było zorganizowane w trzech strefach. Główna scena prezentowała sam konkurs na dwunastu różnych stanowiskach gry. Druga strefa miała standardowe konsole Nintendo Entertainment System z różnymi grami do swobodnej rozgrywki, a trzecia strefa była przeznaczona dla konsoli Game Boy. Taka konfiguracja pozwalała uczestnikom grać w konkurs tyle razy, ile chcieli, a najwyższy wynik na koniec dnia był ogłaszany jako lokalny zwycięzca.
Zawodnicy mieli sześć minut i dwadzieścia jeden sekund na ukończenie specjalnego wyzwania złożonego z trzech gier na Nintendo Entertainment System. Sekwencja zaczynała się od Super Mario Bros. 3, gdzie celem było zebranie 25 monet. Gracze następnie przechodzili do wersji Pin Bot, mając na celu zdobycie 100 000 punktów. Ostatnim segmentem była gra w Dr. Mario, grana do wyczerpania czasu. Łączny wynik był obliczany przy użyciu konkretnego wzoru: liczba monet z Super Mario Bros. 3 była mnożona przez 10, surowy wynik z Pin Bot był dodawany, a następnie wynik z Dr. Mario był mnożony przez 100 i dodawany do całości.
Lokalni zwycięzcy otrzymywali bilety lotnicze w obie strony na finały krajowe w Walt Disney World w Orlando na Florydzie, które odbywały się w weekend noworoczny w styczniu 1992 roku. Wszyscy zawodnicy grali w pierwszej rundzie, po której następowała druga runda z udziałem tylko sześciu graczy z najwyższymi wynikami. Mistrzostwo zostało rozstrzygnięte w bezpośrednim pojedynku między dwoma najlepszymi finalistami, Steve'em Lucasem i Mattem Sekelsky. Steve Lucas wygrał z końcowym wynikiem 2 394 130 punktów, zostając, jak reklamowano, szkolnym prymusem gier wideo.
Rzadki kartridż konkursowy z 1991 roku
Oprogramowanie dla konkursu z 1991 roku było specjalnym kartridżem. Znany jest tylko jeden oryginalny egzemplarz. Odkrył go kolekcjoner gier wideo Rob Walters na wyprzedaży garażowej w Nowym Jorku w 2006 roku. Kartridż został sprzedany innemu kolekcjonerowi, JJ Hendricksowi, za 14 000 dolarów w lipcu 2009. Po zaledwie trzech miesiącach Hendricks odsprzedał grę na eBayu za 20 100 dolarów, podkreślając jej wysoką wartość dla kolekcjonerów.
Ten kartridż nie był używany wyłącznie dla amerykańskiego Campus Challenge. Napędzał on również francuską trasę Nintendo Super Tour w 1992 roku oraz osobny konkurs w Skandynawii tego samego roku, co wskazuje na ponowne wykorzystanie specjalistycznego sprzętu przez Nintendo do międzynarodowych promocji. Kompozycja gry została ostatecznie ustalona po zmianach w stosunku do pierwotnych planów. Wczesne reklamy wymieniały Rad Racer jako jedną z trzech gier, ale została ona zastąpiona przez Pin Bot w finalnym kartridżu. Było to prawdopodobnie spowodowane tym, że Rad Racer był użyty we wcześniejszym kartridżu Nintendo World Championships, a kartridż Campus Challenge z 1991 roku używał innego układu mapującego niż kartridż z tamtego wydarzenia.
Challenge z 1992 roku na Super Nintendo
Nintendo powróciło z nowym Campus Challenge w 1992 roku, tym razem wykorzystując nowszą 16-bitową konsolę Super Nintendo Entertainment System. Trasa była nieco mniejsza, odwiedzając 35 kampusów uniwersyteckich w całych Stanach Zjednoczonych, w tym Central Michigan University, Arizona State University i Texas A&M University. Format konkursu został zaktualizowany pod nowy sprzęt, ale zachował podobną strukturę trzech gier.
Gry to Super Mario World, gdzie gracze musieli zebrać 50 monet, F Zero, które wymagało ukończenia dwóch okrążeń na torze, oraz Pilotwings, gdzie celem było udane wylądowanie na dwóch celach. Wzór punktacji został zmieniony dla nowych gier. Końcowy wynik był sumą wyniku z Super Mario World, wyniku z F Zero pomnożonego przez 100 oraz wyniku z Pilotwings pomnożonego przez 10 000.
Nagrody za wydarzenia na kampusach w 1992 roku były jasno określone. Zwycięzca w każdej lokalizacji otrzymywał pakiet konsoli Super NES, który zawierał gry Super Mario World, F Zero i Pilotwings. Nagrody pocieszenia w wysokości 100, 75 i 50 dolarów były przyznawane odpowiednio zawodnikom na drugim, trzecim i czwartym miejscu. Ogólny mistrz Stanów Zjednoczonych wygrał główną nagrodę w wysokości 10 000 dolarów. Ponadto wszyscy zwycięzcy z kampusów byli wpisywani do losowania dodatkowych nagród po 5000 dolarów każda.
Sprzęt i promocja dla trasy z 1992 roku
Kartridż konkursowy z 1992 roku był technicznym cudem o nietypowym fizycznym designie. Płytka drukowana wewnątrz obudowy kartridża była zamontowana równolegle do samej konsoli SNES, w przeciwieństwie do standardowych kartridży. Zawierała cztery układy ROM, prawdopodobnie trzy dla każdej gry plus dodatkowy, aby je połączyć. Kluczowo, zawierała również układ DSP 1, specjalny chip używany do obsługi zaawansowanych obliczeń w grach takich jak komercyjna wersja Pilotwings. Kartridż miał również zestaw ośmiu przełączników, prawdopodobnie używanych przez techników do dostosowania ustawień gry, oraz gniazdo telefoniczne, prawdopodobnie używane do przesyłania wyników do centralnego serwera Nintendo w celu wyłonienia zwycięzcy głównej nagrody.
Oprócz konfiguracji konkursowej, Nintendo wysyłało kopie poglądowe nadchodzących gier na wydarzenia kampusowe. Te zapowiedzi obejmowały Contra III: The Alien Wars, Rival Turf, The Legend of Zelda: A Link to the Past, The Addams Family i Super Scope 6. Służyło to promocji szerszej biblioteki SNES wśród publiczności studenckiej podczas wydarzeń konkursowych.
Wyprodukowano tylko garstkę tych kartridży z 1992 roku. Doniesienia wskazują, że istniały trzy, ale tylko dwa są znane kolekcjonerom. Jeden został znaleziony przez tego samego Roba Waltersa na tej samej nowojorskiej wyprzedaży garażowej co kartridż z 1991 roku i jest własnością kolekcjonera Ricka Brunsa. Drugi znany kartridż został odkryty na strychu byłego pracownika firmy, która realizowała projekty kontraktowe dla Nintendo, do której Nintendo wysłało kartridż wraz z konsolami i innymi grami.
Mistrzostwa Świata 1992
Nintendo Campus Challenge z 1992 roku nie ograniczał się do Stanów Zjednoczonych. Podobne konkursy odbywały się w Europie i Japonii w tym samym roku. Zwycięzcą konkursu w USA był Jeff Hanson. Jego zwycięstwo dało mu prawo reprezentowania Stanów Zjednoczonych w meczu o mistrzostwo świata.
To globalne finale postawiło Hansona przeciwko zwycięzcy japońskiego Campus Challenge, Yuichiemu Suyamie. Mecz odbył się na targach Consumer Electronics Show w 1993 roku, ważnym wydarzeniu branżowym. Jeff Hanson pokonał Yuichiego Suyamę w tym pojedynku, oficjalnie zostając Mistrzem Świata Nintendo Campus Challenge. To wydarzenie oznaczało wczesną, sformalizowaną instancję międzynarodowej rywalizacji esportowej organizowanej przez głównego producenta konsol.
Dziedzictwo i rzadkość
Nintendo Campus Challenge zajmuje szczególne miejsce w historii gier jako jedna z pierwszych większych korporacyjnych prób przeniesienia esportów bezpośrednio do publiczności akademickiej. Budował na modelu Nintendo World Championships, adaptując go do środowiska uniwersyteckiego z nagrodami takimi jak stypendia i samochody skierowanymi bezpośrednio do studentów, jak podkreślano we współczesnych reklamach w magazynach gamingowych.
Dziś wydarzenia są być może najlepiej znane z niezwykłej rzadkości i wartości swoich kartridży konkursowych. Te specjalne kartridże do gier, nigdy nie sprzedawane komercyjnie i używane tylko w turniejach promocyjnych, są jednymi z najbardziej poszukiwanych i cennych przedmiotów kolekcjonerskich w hobby gier wideo. Ich odkrycie na wyprzedażach garażowych i na strychach brzmi jak opowieść o poszukiwaniu skarbów, z cenami na aukcjach sięgającymi znacznie ponad 20 000 dolarów.
Challenge reprezentuje również wczesny plan dla przyszłych konkursów gamingowych. Obejmował ustrukturyzowany system kwalifikacji w wielu miejscach, krajowe wydarzenie finałowe w głównym miejscu docelowym, a nawet międzynarodowe mistrzostwa. Służył jako bezpośredni prekursor innych wydarzeń Nintendo, takich jak Nintendo PowerFest '94, i pozostaje ciepło wspominanym elementem kultury gamingowej lat 90., który łączył firmę bezpośrednio z jej fanami w wieku studenckim.
FAQ
Czym było Nintendo Campus Challenge?
Był to konkurs gier wideo sponsorowany przez Nintendo w latach 1991 i 1992, odbywający się na kampusach uniwersyteckich w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Studenci rywalizowali w specjalnych wyzwaniach wielogrowych na NES i SNES o nagrody takie jak stypendia, gotówka, samochody i konsole.
Kto wygrał Nintendo Campus Challenge w 1991 roku?
Steve Lucas wygrał krajowe finały w 1991 roku w Walt Disney World w styczniu 1992, pokonując Matta Sekelskiego w bezpośrednim pojedynku z końcowym wynikiem 2 394 130 punktów, zostając mistrzem kraju.
W jakie gry grano w konkursie z 1992 roku?
Konkurs z 1992 roku na Super Nintendo obejmował trzy minigry: Super Mario World, gdzie gracze zbierali 50 monet, F Zero polegające na ukończeniu dwóch okrążeń oraz Pilotwings polegające na lądowaniu na dwóch celach. Wzór punktacji mnożył wynik z F Zero przez 100, a wynik z Pilotwings przez 10 000.
Jak rzadkie są kartridże Campus Challenge?
Są niezwykle rzadkie. Znany jest tylko jeden oryginalny kartridż z 1991 roku, który został sprzedany za ponad 20 000 dolarów. Dla wersji z 1992 roku podobno wyprodukowano tylko trzy kartridże, z których dwa są znane dziś, jeden znaleziony na wyprzedaży garażowej, a drugi na strychu byłego wykonawcy.
Czy był mistrz świata?
Tak. Po wygraniu konkursu w USA w 1992 roku, Jeff Hanson zmierzył się i pokonał mistrza Japonii z 1992 roku, Yuichiego Suyamę, na targach Consumer Electronics Show w 1993 roku. To zwycięstwo uczyniło Jeffa Hansona oficjalnym Mistrzem Świata Nintendo Campus Challenge.
Źródło: Angielska Wikipedia (CC BY-SA), przetłumaczone i opracowane przez zespół Redington Cybersport.





