2021 League of Legends World Championship

Wpływ pandemii i organizacja

Pandemia COVID-19 znacząco zmieniła planowany format Mistrzostw Świata 2021. Riot Games początkowo ogłosiło wielomiejską trasę po Chinach, z przystankami w Szanghaju, Qingdao, Wuhan i Chengdu, a finały zaplanowane w Shenzhen. Jednak z powodu komplikacji podróżowych wynikających z pandemii w Chinach kontynentalnych, całe wydarzenie przeniesiono do Reykjavíku na Islandii, gdzie wcześniej w tym samym roku odbył się też Mid-Season Invitational 2021.

Bezpośrednim skutkiem pandemii było rozegranie turnieju bez publiczności na żywo w hali Laugardalshöll. Ponadto, dwie zakwalifikowane drużyny z Vietnam Championship Series (VCS) po raz kolejny nie mogły wziąć udziału w wydarzeniu z powodu ograniczeń podróży, co oznaczało drugi rok z rzędu bez reprezentacji tego regionu na Worlds. Ta nieobecność bezpośrednio wpłynęła na format kwalifikacji, co wyjaśniono później.

Kwalifikacje i zmiany formatu

Dwadzieścia dwie drużyny z jedenastu globalnych regionów zakwalifikowały się do turnieju na podstawie miejsc w regionalnych rozgrywkach. Czołowe regiony, południowokoreański LCK i chiński LPL, otrzymały po dodatkowe miejsce, co dało im po czterech reprezentantów w głównej fazie grupowej. Z powodu niemożności wystawienia drużyn przez Wietnam, trzeci zespół z europejskiego LEC otrzymał bezpośredni awans do fazy grupowej zamiast rywalizować w fazie play-in.

Format kwalifikacji dla północnoamerykańskiego LCS zmienił się na system jednego sezonu rocznie, z rozstawieniem decydowanym przez łączną tabelę z całego sezonu i wyniki z ich serii mistrzowskiej. Cztery najlepsze regiony z Mid-Season Invitational 2021, konkretnie LPL, LCK, LEC i PCS, miały swoich letnich mistrzów rozstawionych w Pulie 1 podczas losowania grup głównego etapu.

Struktura fazy play-in

Turniej rozpoczął się fazą play-in od 5 do 9 października. Dziesięć drużyn rozlosowano do dwóch grup po pięć w pojedynczej rundzie każdy z każdym, gdzie wszystkie mecze były rozgrywane w formacie best-of-one. Jeśli drużyny zakończyły z identycznym bilansem zwycięstw i porażek, rozgrywano mecze tiebreak. Warto zauważyć, że remis dwustronny nie był rozstrzygany wynikiem bezpośredniego spotkania, choć drużyna, która wygrała wcześniejszy mecz, otrzymywała wybór strony w tiebreaku.

Najlepsza drużyna z każdej grupy automatycznie kwalifikowała się do Main Event. Drużyny z drugiego, trzeciego i czwartego miejsca z każdej grupy awansowały do play-offów play-in, przy czym drużyna z drugiego miejsca otrzymywała wolny los do drugiego meczu. Play-offy play-in wykorzystywały format king-of-the-hill z dwoma gałęziami. Drużyny z trzeciego i czwartego miejsca z tej samej grupy mierzyły się w Meczu 1. Zwycięzca grał następnie z drużyną z drugiego miejsca z *innej* grupy w Meczu 2. Wszystkie te mecze play-off były best-of-five, a dwóch zwycięzców Meczu 2 awansowało do fazy grupowej głównego wydarzenia.

Faza grupowa i losowanie play-off

Główna faza grupowa trwała od 11 do 18 października. Szesnaście drużyn rozlosowano do czterech grup po cztery na podstawie rozstawienia, z surową zasadą uniemożliwiającą umieszczenie drużyn z tego samego regionu razem. Format stanowiła podwójna runda każdy z każdym w meczach best-of-one. Tiebreaki stosowano, jeśli drużyny miały identyczny bilans zwycięstw i porażek oraz wyniki bezpośrednich spotkań, a o miejscu decydował łączny czas zwycięskich gier drużyn, jeśli więcej niż dwie drużyny były remisowane.

Dwie najlepsze drużyny z każdej grupy awansowały do fazy pucharowej. Faza pucharowa, pojedynczy turniej eliminacyjny rozgrywany od 22 października do 6 listopada, składała się z meczów best-of-five. Podczas losowania ćwierćfinałów, każda drużyna z pierwszego miejsca z grup była losowana przeciwko drużynie z drugiego miejsca z innej grupy. Drużyny z tej samej początkowej grupy były umieszczane po przeciwnych stronach drabinki, co gwarantowało, że mogły się spotkać ponownie dopiero w finale. Przy wyborze strony, drużyna z pierwszego miejsca wybierała stronę na pierwszą grę serii, a przegrany każdej poprzedniej gry wybierał stronę na następną.

Droga do finału i mistrz

Faza pucharowa zakończyła się wyczekiwanym finałem między obrońcami tytułu, DWG KIA z południowokoreańskiego LCK, a reprezentantami chińskiego LPL, Edward Gaming. DWG KIA wchodzili jako faworyci, dominując w większości międzynarodowych rozgrywek roku.

Wielki finał był napiętą, pełną zwrotów akcji serią, która rozegrała się w pełnych pięciu grach. W dramatycznym zakończeniu, Edward Gaming zdołał pokonać obrońców tytułu wynikiem 3-2. To zwycięstwo zapewniło Edward Gaming pierwszy w historii Puchar Przywoływacza i nagrodę w wysokości 489 500 $. Zwycięstwo oznaczało wielki triumf dla regionu LPL, kończąc panowanie LCK nad mistrzostwem.

Muzyka i szczegóły wydarzenia

Oficjalną piosenką przewodnią Mistrzostw Świata 2021 był Burn It All Down w wykonaniu PVRIS. Wydarzenie zawierało kilka oficjalnych remiksów utworu stworzonych przez artystów, w tym Denzel Curry, CIFIKA, Besomorph i Wang Yibo z Uniq. Prezentacja muzyczna, stały element Mistrzostw Świata, pomogła zbudować napięcie przed kulminacją turnieju, która była transmitowana na całym świecie.

Turniej odbywał się według stałego harmonogramu: faza grupowa play-in rozpoczynała się o 11:00 UTC, główna faza grupowa również o 11:00 UTC, a wszystkie mecze fazy pucharowej zaczynały się o 12:00 UTC. Ta spójność pozwoliła na niezawodne doświadczenie dla globalnej widowni śledzącej zakończenie sezonu esportowego League of Legends 2021.

Dziedzictwo i kontekst

Mistrzostwa Świata 2021 zakończyły sezon w dużym stopniu ukształtowany przez trwające globalne okoliczności. Pokazały zdolność adaptacji branży esportowej, z powodzeniem przenosząc i przeprowadzając masowe międzynarodowe wydarzenie w warunkach pandemicznych. Zwycięstwo Edward Gaming nad panującymi mistrzami dostarczyło pamiętnej narracji o triumfie outsidera, dalej potwierdzając LPL jako wiodący region.

Wydarzenie podtrzymało reputację Mistrzostw Świata jako jednego z najchętniej oglądanych turniejów esportowych na świecie. Utrzymując wysoki poziom rywalizacji i produkcji bez publiczności na żywo, ustanowiło precedens dla hybrydowych i zdalnych modeli transmisji, które wpłynęły na przyszłe wydarzenia.