Ryan Hart

Arcadebeginnen en vroeg succes

Ryan Hart werd geboren en groeide op in Zuidwest Londen. Zijn kennismaking met videogames kwam op tienjarige leeftijd in een lokale arcade bij een minicabstation, beginnend met Golden Axe. Een jaar later ontdekte hij vechtspellen zoals Street Fighter en Street Smart. Toen arcades in populariteit groeiden in het VK, werd Hart een vaste bezoeker van locaties in zijn omgeving, waar hij zijn vaardigheden aanscherpte op Street Fighter II en andere titels. Tijdens een deel van zijn tienerjaren was Hart dakloos. Nadat zijn familie naar Croydon verhuisde, bezocht hij regelmatig arcades en bouwde hij een lokale reputatie op onder klasgenoten en andere bezoekers.

Hart nam in 1994 voor het eerst deel aan een toernooi voor Street Fighter II Turbo in de London Trocadero, een evenement gesponsord door Kiss FM. Hoewel hij hier en bij het National King of Fighter '95 Championship niet succesvol was, begon hij naar centraal Londen te reizen om met ervaren spelers te spelen. Daar maakte hij kennis met de Tekken-serie. Zijn eerste competitieve succes kwam bij het Tekken 2 UK National Tournament, waar hij vierde werd met het personage King.

Een grote doorbraak kwam op 22 december 1996 toen Hart het National King of Fighters '96 Championship won door Motohide Nishio in de grote finale te verslaan. Deze overwinning vestigde zijn naam binnen de King of Fighters-gemeenschap. Al snel boekte hij succes in andere games, waaronder het winnen van negen opeenvolgende Virtua Fighter 3-kampioenschappen in de Namco Wonderpark in Londen over drie dagen in juni 1997. Later dat jaar werd hij de Britse nationaal kampioen in Tekken 3, waarbij hij de Japanse speler Sho Hiraki versloeg. Hij verscheen ook in een vier-spelers demonstratie op de GameMaster TV-show, waar hij tegen Sho speelde.

Wereldtitels en internationale erkenning

Harts competitieve reikwijdte breidde zich in 1998 wereldwijd uit. Na het winnen van het Ehrgeiz UK-kampioenschap reisde hij naar Japan voor de wereldfinale. Terwijl hij daar was, nam hij deel aan en won hij het King of Fighters '98 World Tournament in de Amusement Machine Show in Tokyo Big Sight. Hij werd ook eerste in drie Tekken 3-toernooien in de Shinjuku Playmax-arcade en tweede in een Virtua Fighter 3-toernooi in de Ikebukuro Gigo-arcade. Na zijn terugkeer in het VK verzekerde hij zich van zijn tweede wereldtitel door het 1999 Official Namco Tekken 3 World Championship te winnen, een van de laatste gezamenlijke evenementen van Sony en Namco.

De vroege jaren 2000 zagen Hart Europese toernooien domineren. Na de sluiting van Namco Wonderpark bezocht hij regelmatig Play 2 Win en Casino arcade in Londen, waarbij hij zijn focus verlegde naar Tekken Tag Tournament en Virtua Fighter 4 Evolution. Hij won het Fuce Championship voor Tekken Tag Tournament in Amsterdam in oktober 2000, waarbij hij Sandro Aousdji versloeg. In 2001 werd hij derde op het Electric Cancel 3-toernooi in de Verenigde Staten vanwege een defecte controller, maar won later een first-to-26 demonstratiewedstrijd tegen de Amerikaanse kampioen JOP. Hij bleef in 2002 en 2003 evenementen winnen in heel Europa in games zoals Capcom vs. SNK 2, Virtua Fighter 4 Evolution en Tekken 4.

In 2003 reisde Hart naar Californië voor Evolution 2003. Hij werd tweede in Tekken Tag Tournament, waarbij hij in de grote finale verloor van Kim Bong Min. Voor die wedstrijd daagde hij de Koreaanse kampioen Kim Bong Min uit en versloeg hem in een first-to-26 demonstratiewedstrijd met 26-21. Dit maakte Hart de eerste Europese speler die een Koreaanse kampioen versloeg in een Tekken-game. Op hetzelfde evenement werd hij derde in Virtua Fighter 4 Evolution. Later won hij het Warriors Unite Pre-Absolution 2004-evenement in december 2003, waarbij hij de Japanse speler Jun versloeg in de grote finale van Virtua Fighter 4 Evolution.

Evolution-kampioen en dominante jaren

Harts meest significante toernooioverwinning tot nu toe kwam op Evolution 2004, waar hij het Tekken Tag Tournament-kampioenschap won door Unconkable te verslaan voor zijn derde wereldtitel. Op datzelfde evenement werd hij vierde in Virtua Fighter 4 Evolution en vijfde in Tekken 4. Hij bleef een kracht op Evolution, met een tweede plaats in Tekken Tag Tournament op Evolution 2005 na een opmerkelijke forfait in de winnaarsbracket-wedstrijd.

Het jaar 2006 was een van Harts meest dominante. Hij bleef bijna volledig ongeslagen over zeven verschillende games, waarbij hij slechts een handvol evenementen verloor. Hij won toernooien in Street Fighter III Third Strike, Street Fighter Alpha 3, Hyper Street Fighter II, Tekken Tag Tournament, Tekken 5, The King of Fighters 2002 en Virtua Fighter 4 Evolution. Hij en zijn teamgenoten werden ook de eerste Europese Street Fighter III-spelers die zich kwalificeerden voor Japan's Super Battle Opera door de Europese kwalificatie in Frankrijk te winnen, hoewel zijn team in de finale verloor onder een handicap. Hij kwalificeerde zich apart voor Tekken 5 op hetzelfde evenement door de kwalificatie in Stuttgart te winnen.

Een hoogtepunt kwam in 2008 toen Hart Evolution 2007 won voor Tekken 5 Dark Resurrection, waarbij hij Paco Vilaró versloeg in de grote finale. Dit was zijn vierde wereldkampioenschap. Datzelfde jaar vond een belangrijk moment in de Europese Street Fighter III-geschiedenis plaats tijdens het Battle of Destiny-evenement. Tegenover de Amerikaanse speler Justin Wong pareerde Hart, met zijn personage Yun zonder gezondheid, elke slag van Wongs superaanval terwijl hij van de grond opstond om de ronde te winnen. Hart werd de tweede persoon ooit die Wongs Chun-Li super pareerde tijdens een hoofdwedstrijd.

Aanpassen aan nieuwe tijdperken en games

De console-release van Street Fighter IV in 2009 bracht vechtspellen terug in de mainstream, en Hart paste zich snel aan. Hij won meerdere vroege toernooien voor de game, waaronder DreamHack Zweden 2009, het Capcom SFIV National Championship en het Capcom SFIV European Championship. Hij bleef ook succesvol in Tekken 6 en zijn klassieke favoriet, Street Fighter III Third Strike, waarbij hij evenementen won zoals Max Damagermany en Super VS Battle 2009 in die game.

Harts carrière wordt gekenmerkt door lange duur en het vermogen om op het hoogste niveau te concurreren over meerdere gameseries en generaties. Hij heeft verklaard dat Evolution, Street Fighter III Third Strike en The King of Fighters '98 zijn favoriete vechtspellen aller tijden zijn. Zijn succes in Street Fighter IV droeg direct bij aan verschillende Guinness World Records die hij later verdiende, waaronder voor de meeste internationale competitieoverwinningen en de langste winstreeks in de game.

Buiten toernooispelen om heeft Hart in veel gebieden van de industrie gewerkt. Tijdens de neergang van de Britse arcades in de vroege jaren 2000 hielp hij de gemeenschap in stand te houden door toernooien te organiseren in zijn eigen huis, in de Casino arcade en de London Trocadero. Het succes hiervan leidde tot een wekelijkse ranking battle in de Casino arcade. Zijn rollen hebben zich uitgebreid tot teammanager, caster, interviewer, consultant, vertaler, model, coach en contentcreator.

Carrière buiten competitie

Ryan Hart heeft vele jaren gewerkt binnen de traditionele videogame-industrie, met posities bij bedrijven waaronder Sammy Europe, Sega Europe en Nintendo of Europe. Deze professionele ervaring, gecombineerd met zijn competitieve carrière, geeft hem een breed begrip van het vechtspellandschap vanuit meerdere hoeken.

Zijn bijdragen zijn formeel erkend met vier Guinness World Records. Deze records benadrukken niet alleen zijn toernooioverwinningen, maar ook zijn wereldwijde invloed en consistentie. Ze zijn voor de meeste internationale Street Fighter-competitieoverwinningen, de meest bereisde vechtspelkampioen, de langste winstreeks op Street Fighter IV en de meeste opeenvolgende tegenstanders verslagen op Street Fighter V.

Van een dakloze tiener in Londense arcades tot een wereldkampioen en industrieprofessional, Harts reis weerspiegelt de groei van competitieve vechtspellen zelf. Zijn werk als organisator tijdens magere tijden hielp de Europese gemeenschap te behouden, en zijn overwinningen op 's werelds grootste podia tegen spelers uit Japan, Korea en de Verenigde Staten vestigden een erfenis van excellentie voor Europese deelnemers.