REDINGTONCYBERSPORTSubskrybuj
CS2LoLValorantDota 2CoDEA FCRocket LeagueiGamingWiki
Turnieje

MLBB M7 World Championship

MLBB M7 World Championship to siódma edycja najważniejszego globalnego turnieju w Mobile Legends: Bang Bang. Rozegrana w styczniu 2026 roku w Dżakarcie w Indonezji, zapisała się w historii rekordową oglądalnością oraz zdobyciem przez Filipiny szóstego z rzędu tytułu mistrza świata.

MLBB M7 World Championship
Zdjęcie: youtube.com
GraMobile Legends: Bang Bang
DeweloperMoonton
Pierwsza edycjastyczeń 2026
Finał25 stycznia 2026
LokalizacjaDżakarta, Indonezja
MistrzAurora Gaming Philippines
WicemistrzAlter Ego Esports
MVP finałuDylan 'Light' Catipon
Szczyt oglądalnościPonad 5,68 miliona
FormatDzikie karty, system szwajcarski, podwójna eliminacja

Przegląd i kontekst turnieju

Mistrzostwa świata M7 odbyły się w dniach od 3 do 25 stycznia 2026 roku w Dżakarcie w Indonezji. Był to drugi raz, gdy miasto i kraj gościły serię M, po turnieju M4 w 2023 roku. Wydarzenie zaplanowano później niż zwykle z powodu Igrzysk Azji Południowo-Wschodniej 2025 w Tajlandii, gdzie MLBB był dyscypliną esportową. Do turnieju zakwalifikowało się łącznie 22 drużyny z lig regionalnych z całego świata. Istotnym wątkiem była nieobecność broniących tytułu mistrzów, ONIC Philippines, którzy nie zakwalifikowali się po odpadnięciu w fazie play-off MPL Philippines Sezon 16. Był to drugi raz z rzędu w historii turnieju, że aktualny mistrz nie wrócił, by bronić tytułu.

System kwalifikacji i reprezentacja regionalna

System kwalifikacji do M7 przydzielał miejsca na podstawie siły regionów. Krajowe ligi Filipin, Indonezji i Malezji otrzymały po dwa bezpośrednie miejsca w głównej fazie szwajcarskiej. Inne regiony również otrzymały dwa miejsca, ale z inną ścieżką. Turcja, Wietnam, Chiny, region Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej oraz region Europy Wschodniej i Azji Centralnej miały po jednym miejscu bezpośrednim i jedno miejsce, które trzeba było wywalczyć w fazie dzikich kart. Ameryka Łacińska i Kambodża otrzymały po jednym bezpośrednim miejscu.

Faza dzikich kart obejmowała osiem drużyn i oznaczała powrót Japonii do turnieju po raz pierwszy od M2. W dzikich kartach rywalizowały także Mongolia i region Mekongu. Warto zauważyć, że nie przydzielono miejsca dla regionu Ameryki Północnej. Ta struktura oznaczała, że czternaście drużyn zakwalifikowało się bezpośrednio do fazy szwajcarskiej, a dwa kolejne miejsca miały zostać obsadzone przez zwycięzców dzikich kart.

Sytuacja przed turniejem i rankingi mocy

Przed turniejem Moonton ujawnił tablicę rankingową, na której wyróżniono najlepsze drużyny z uczestniczących regionów. W Indonezji prowadzili ONIC Esports, bazując na swojej historii jako wicemistrzowie M5 i mistrzowie MSC 2023, a za nimi plasowali się Bigetron by Vitality. Na Filipinach przodowała Aurora Gaming, a na drugim miejscu sklasyfikowano mistrzów MSC 2025, Team Liquid PH. W Malezji na szczycie znajdowali się Selangor Red Giants (SRG.OG), a za nimi CG Esports.

Inni regionalni liderzy to Team Spirit w regionie EECA, Team Falcons w MENA, YBINGAME w Chinach, Galaxy Legends w Kambodży oraz remis między Influence Rage a Alpha 7 Esports w LATAM. Czołowymi drużynami z Mjanmy były Team 7 i Yangon Galacticos. W Turcji Aurora Türkiye, wskazana jako siostrzana drużyna Aurora Gaming Philippines, została uznana za najsilniejszy zespół regionu. Kilku znanych uczestników poprzednich mistrzostw świata M6 było nieobecnych, w tym finaliści Team Liquid Indonesia, którzy odpadli w krajowych play-offach, oraz drużyny takie jak S2G Esports i Ulfhednar.

Format turnieju i etapy

Mistrzostwa M7 obejmowały format trójetapowy. Rozpoczęły się fazą dzikich kart, gdzie osiem drużyn podzielono na dwie grupy po cztery. Każda grupa rozegrała pojedynczy mecz każdy z każdym w formacie best-of-three. Dwie najlepsze drużyny z każdej grupy awansowały następnie do rozstawionych, pojedynczych play-offów best-of-five, gdzie zwycięzcy każdego meczu play-off kwalifikowali się do głównej fazy grupowej. Był to pierwszy raz od wprowadzenia dzikich kart w M5, że z tej fazy awansowały dwie drużyny.

Faza grupowa wykorzystywała system szwajcarski, który powrócił po swoim wprowadzeniu w M6. Pierwsza i druga runda były pojedynczymi meczami, podczas gdy kolejne rundy były seriami best-of-three. System miał zakwalifikować osiem drużyn do fazy pucharowej na podstawie ich bilansów meczowych, przy czym pierwsi kwalifikujący pojawili się po trzeciej rundzie. Osiem finalnych drużyn zostało następnie losowo rozlosowanych do podwójnej drabinki eliminacyjnej. Ćwierćfinały górnej drabinki rozegrano jako serie best-of-three, format przeniesiony z M6. Wszystkie pozostałe mecze pucharowe, w tym dolna drabinka, były seriami best-of-five, z wyjątkiem Wielkiego Finału, który był serią best-of-seven.

Miejsca rozgrywek, losowanie i sponsorzy

Turniej odbywał się w dwóch miejscach w Dżakarcie. Faza dzikich kart, faza grupowa i pierwsza runda fazy pucharowej były gospodarzem w XO Hall, znanym również jako MPL Arena. Pozostałe mecze pucharowe przeniosły się do Gelora Bung Karno Tennis Indoor Stadium (Tennis Indoor Senayan), które było wcześniej używane w późniejszych fazach mistrzostw M4. Indonesia Arena była początkowo brana pod uwagę na późniejsze etapy, ale była niedostępna z powodu wcześniejszej rezerwacji.

Ceremonia losowania fazy dzikich kart odbyła się 12 grudnia 2025 roku. Prowadziła ją indonezyjska komentatorka Rachael Melati 'Aeterna' Nalapraya, która ogłosiła również wprowadzenie do gry nowego MLBB M7 Pass. Losowanie przeprowadzili przedstawiciele sponsorów Realme i Visa Inc. Zaangażowanie Visy jako sponsora głównego i oficjalnego partnera płatniczego oznaczało jej debiut w ekosystemie esportowym MLBB.

Najważniejsze momenty fazy dzikich kart i szwajcarskiej

Faza dzikich kart wyłoniła dwóch dramatycznych kwalifikantów do głównej fazy szwajcarskiej. W meczach crossover mongolski Team Zone dokonał odwrotu po prowadzeniu 2–0 przeciwko chińskim wicemistrzom, aby się zakwalifikować. Tymczasem turecki Boostgate Esports wygrał pełną zwrotów akcji serię best-of-five przeciwko zwycięzcom dzikiej karty z Mid-Season Cup, Virtus.pro, i również awansował. Pierwszy kwalifikant miał zmierzyć się z birmańskim Yangon Galacticos w fazie szwajcarskiej, a drugi miał zagrać z indonezyjskim ONIC Esports.

W fazie szwajcarskiej mecze w drabince były rozgrywane w formacie best-of-one lub best-of-three. Indonezyjscy wicemistrzowie Alter Ego Esports zakwalifikowali się do fazy pucharowej po wygranej 2–0 nad birmańskim Yangon Galacticos. Dołączyli do nich malezyjscy Selangor Red Giants, którzy zapewnili sobie niespodziewane zwycięstwo 2-1 nad faworyzowanym Team Liquid PH z Filipin.

Faza pucharowa i Wielki Finał

Faza pucharowa przebiegała według formatu podwójnej drabinki eliminacyjnej, przeniesionej z M6. Ćwierćfinały górnej drabinki pozostały serią best-of-three, jedyną best-of-three w całej fazie pucharowej, przy czym wszystkie kolejne rundy były best-of-five. Etap zakończył się Wielkim Finałem z udziałem drużyn z Filipin i Indonezji, co oznaczało trzeci z rzędu finał z takim regionalnym zestawieniem.

W Wielkim Finale Aurora Gaming Philippines zmierzyła się z Alter Ego Esports. Aurora Gaming zaprezentowała dominującą grę, pokonując Alter Ego 4-0 i zdobywając mistrzostwo. To zwycięstwo zapewniło Filipinom szósty z rzędu tytuł mistrza świata w MLBB. Roamer drużyny, Dylan 'Light' Catipon, został nagrodzony tytułem Najbardziej Wartościowego Gracza Finałów za swój występ.

Rekordowa oglądalność i dziedzictwo

Wielki Finał M7 osiągnął szczytową oglądalność na żywo przekraczającą 5,68 miliona widzów. Ustanowiło to nowy rekord wszech czasów dla najchętniej oglądanego turnieju esportu mobilnego w historii, bijąc poprzedni rekord należący do Free Fire World Series 2021 w Singapurze. Wydarzenie potwierdziło pozycję serii M na czele esportu mobilnego pod względem zaangażowania globalnej publiczności.

Turniej kontynuował także narrację o dominacji Filipin w esporcie MLBB, ponieważ zwycięstwo Aurora Gaming przedłużyło passę tytułów tego kraju do sześciu. Nieobecność broniącego tytułu mistrza oraz silne występy regionów takich jak Mongolia i Turcja w dzikich kartach podkreśliły ewoluujący i konkurencyjny globalny krajobraz Mobile Legends.

FAQ

Kto wygrał MLBB M7 World Championship?

Mistrzostwo świata M7 wygrała Aurora Gaming Philippines, pokonując w Wielkim Finale Alter Ego Esports 4-0 i zapewniając Filipinom szósty z rzędu tytuł mistrza świata.

Kiedy i gdzie odbyło się M7?

Mistrzostwa świata M7 odbyły się w dniach od 3 do 25 stycznia 2026 roku w Dżakarcie w Indonezji. Mecze rozgrywano w XO Hall (MPL Arena) oraz w Gelora Bung Karno Tennis Indoor Stadium.

Z której drużyny pochodził MVP finału?

MVP finału został Dylan 'Light' Catipon, roamer mistrzowskiej drużyny Aurora Gaming Philippines.

Dlaczego M7 odbyło się później niż zwykle?

Turniej zaplanowano na styczeń 2026 roku, później niż zwykle, z powodu Igrzysk Azji Południowo-Wschodniej 2025 w Tajlandii, gdzie MLBB był rozgrywany jako dyscyplina esportowa.

Czy broniący tytułu ONIC Philippines wystąpił na M7?

Nie, broniący tytułu mistrzowie ONIC Philippines nie zakwalifikowali się na M7 po odpadnięciu w dolnej drabince play-off MPL Philippines Sezon 16. Był to drugi raz z rzędu, że aktualny mistrz nie wrócił, by bronić tytułu.

Źródło: Angielska Wikipedia (CC BY-SA), przetłumaczone i opracowane przez zespół Redington Cybersport.

Więcej turniejów i lig