Ryan Hart

Początki w salonach gier i wczesne sukcesy

Ryan Hart urodził się i dorastał w południowo zachodnim Londynie. Z grami wideo zetknął się w wieku dziesięciu lat w lokalnym salonie gier przy stacji taksówek, zaczynając od Golden Axe. Rok później odkrył gry walki, takie jak Street Fighter i Street Smart. Gdy salony gier zyskiwały popularność w całej Wielkiej Brytanii, Hart stał się stałym bywalcem miejsc w okolicy, szlifując swoje umiejętności w Street Fighter II i innych tytułach. Przez część nastoletnich lat Hart był bezdomny. Po tym, jak jego rodzina przeprowadziła się do Croydon, często odwiedzał salony gier i zaczął budować lokalną reputację wśród kolegów z klasy i innych bywalców.

Hart wziął udział w swoim pierwszym turnieju w 1994 roku w Street Fighter II Turbo w londyńskim Trocadero, wydarzeniu sponsorowanym przez Kiss FM. Choć nie odniósł sukcesu ani w tym, ani w Narodowych Mistrzostwach The King of Fighter '95, zaczął podróżować do centrum Londynu, aby grać z bardziej doświadczonymi zawodnikami. Tam został wprowadzony do serii Tekken. Jego pierwszy sukces turniejowy przyszedł podczas brytyjskiego turnieju narodowego w Tekken 2, gdzie zajął czwarte miejsce, używając postaci King.

Przełom nastąpił 22 grudnia 1996 roku, kiedy Hart wygrał Narodowe Mistrzostwa The King of Fighters '96, pokonując w wielkim finale Motohide Nishio. To zwycięstwo ugruntowało jego imię w społeczności The King of Fighters. Wkrótce odniósł sukcesy w innych grach, wygrywając między innymi dziewięć z rzędu mistrzostw w Virtua Fighter 3 w londyńskim Namco Wonderpark w ciągu trzech dni w czerwcu 1997 roku. Później tego samego roku został mistrzem narodowym Wielkiej Brytanii w Tekken 3, pokonując japońskiego gracza Sho Hiraki. Wystąpił także w czteroosobowym pokazie w programie telewizyjnym GameMaster, rywalizując z Sho.

Tytuły światowe i międzynarodowe uznanie

Zasięg turniejowy Harta rozszerzył się globalnie w 1998 roku. Po wygraniu brytyjskich mistrzostw Ehrgeiz udał się do Japonii na finały światowe. Podczas pobytu tam wziął udział i wygrał Światowy Turniej The King of Fighters '98, rozgrywany na Amusement Machine Show w Tokyo Big Sight. Zajął także pierwsze miejsce w trzech turniejach Tekken 3 w salonie gier Shinjuku Playmax i drugie miejsce w turnieju Virtua Fighter 3 w salonie Ikebukuro Gigo. Po powrocie do Wielkiej Brytanii zapewnił sobie drugi tytuł mistrza świata, wygrywając Oficjalne Mistrzostwa Świata Namco Tekken 3 w 1999 roku, jedno z ostatnich wspólnych wydarzeń Sony i Namco.

Wczesne lata 2000. przyniosły dominację Harta w europejskich turniejach. Po zamknięciu Namco Wonderpark często bywał w salonach Play 2 Win i Casino w Londynie, przenosząc uwagę na Tekken Tag Tournament i Virtua Fighter 4 Evolution. W październiku 2000 roku wygrał Mistrzostwa Fuce w Tekken Tag Tournament w Amsterdamie, pokonując Sandro Aousdji. W 2001 roku zajął trzecie miejsce na turnieju Electric Cancel 3 w Stanach Zjednoczonych z powodu wadliwego kontrolera, ale później wygrał pokazowy mecz do 26 zwycięstw z amerykańskim mistrzem JOP. Kontynuował wygrywanie wydarzeń w całej Europie w latach 2002 i 2003 w grach takich jak Capcom vs. SNK 2, Virtua Fighter 4 Evolution i Tekken 4.

W 2003 roku Hart udał się do Kalifornii na Evolution 2003. Zajął drugie miejsce w Tekken Tag Tournament, przegrywając w wielkim finale z Kim Bong Min. Przed tym meczem wyzwał i pokonał koreańskiego mistrza Kim Bong Min w pokazowym meczu do 26 zwycięstw, wygrywając 26-21. To sprawiło, że Hart został pierwszym europejskim graczem, który pokonał koreańskiego mistrza w grze z serii Tekken. Na tym samym wydarzeniu zajął trzecie miejsce w Virtua Fighter 4 Evolution. Później wygrał wydarzenie Warriors Unite Pre-Absolution 2004 w grudniu 2003 roku, pokonując japońskiego gracza Jun w wielkim finale Virtua Fighter 4 Evolution.

Mistrz Evolution i lata dominacji

Najważniejsze do tej pory zwycięstwo turniejowe Harta miało miejsce na Evolution 2004, gdzie wygrał mistrzostwo w Tekken Tag Tournament, pokonując Unconkable i zdobywając swój trzeci tytuł mistrza świata. Na tym samym wydarzeniu zajął czwarte miejsce w Virtua Fighter 4 Evolution i piąte w Tekken 4. Nadal był siłą na Evolution, zdobywając drugie miejsce w Tekken Tag Tournament na Evolution 2005 po dziwnej dyskwalifikacji w meczu górnej drabinki.

Rok 2006 był jednym z najbardziej dominujących dla Harta. Pozostał prawie całkowicie niepokonany w siedmiu różnych grach, przegrywając tylko w garstce wydarzeń. Wygrał turnieje w Street Fighter III Third Strike, Street Fighter Alpha 3, Hyper Street Fighter II, Tekken Tag Tournament, Tekken 5, The King of Fighters 2002 i Virtua Fighter 4 Evolution. On i jego drużyna zostali także pierwszymi europejskimi graczami Street Fighter III, którzy zakwalifikowali się do japońskiego Super Battle Opera, wygrywając europejskie kwalifikacje we Francji, choć jego drużyna przegrała w finale z handicapem. Osobno zakwalifikował się do Tekken 5 na tym samym wydarzeniu, wygrywając kwalifikacje w Stuttgarcie.

Koronnym osiągnięciem był rok 2008, kiedy Hart wygrał Evolution 2007 w Tekken 5 Dark Resurrection, pokonując w wielkim finale Paco Vilaró. To było jego czwarte mistrzostwo świata. Tego samego roku, podczas wydarzenia Battle of Destiny, miał miejsce ważny moment w historii europejskiego Street Fighter III. Mierząc się z amerykańskim graczem Justinem Wongiem, Hart, mając postać Yun bez zdrowia, sparował każde uderzenie super ataku Wonga, podnosząc się z ziemi, aby wygrać rundę. Hart został drugą osobą w historii, która sparowała super atak Chun-Li Wonga podczas meczu na głównej scenie.

Adaptacja do nowych er i gier

Konsolowa premiera Street Fighter IV w 2009 roku przywróciła gry walki do głównego nurtu, a Hart szybko się zaadaptował. Wygrał wiele wczesnych turniejów w tej grze, w tym DreamHack Sweden 2009, Capcom SFIV National Championship i Capcom SFIV European Championship. Kontynuował także sukcesy w Tekken 6 i swojej ulubionej klasyce, Street Fighter III Third Strike, wygrywając w tej grze wydarzenia takie jak Max Damagermany i Super VS Battle 2009.

Kariera Harta cechuje się długowiecznością i umiejętnością rywalizacji na najwyższym poziomie w wielu seriach gier i generacjach. Stwierdził, że Evolution, Street Fighter III Third Strike i The King of Fighters '98 to jego ulubione gry walki wszech czasów. Jego sukcesy w Street Fighter IV przyczyniły się bezpośrednio do kilku rekordów Guinnessa, które później zdobył, w tym za najwięcej międzynarodowych zwycięstw turniejowych i najdłuższą serię zwycięstw w tej grze.

Poza grą turniejową Hart pracował w wielu obszarach branży. Podczas upadku salonów gier w Wielkiej Brytanii na początku lat 2000. pomógł utrzymać społeczność, organizując turnieje we własnym domu, w salonie Casino i londyńskim Trocadero. Sukces tych inicjatyw doprowadził do cotygodniowych rankingowych pojedynków w salonie Casino. Jego role rozszerzyły się na menedżera drużyny, komentatora, prowadzącego wywiady, konsultanta, tłumacza, modela, trenera i twórcę treści.

Kariera poza rywalizacją

Ryan Hart spędził wiele lat pracując w tradycyjnym przemyśle gier wideo, zajmując stanowiska w firmach takich jak Sammy Europe, Sega Europe i Nintendo of Europe. To doświadczenie zawodowe, połączone z karierą turniejową, daje mu szerokie zrozumienie krajobrazu gier walki z wielu perspektyw.

Jego wkład został formalnie uznany czterema rekordami Guinnessa. Rekordy te podkreślają nie tylko jego zwycięstwa turniejowe, ale także globalny wpływ i konsekwencję. Dotyczą one największej liczby międzynarodowych zwycięstw w zawodach Street Fighter, bycia najbardziej podróżującym mistrzem gier walki, najdłuższej serii zwycięstw w Street Fighter IV oraz pokonania największej liczby kolejnych przeciwników w Street Fighter V.

Od bezdomnego nastolatka w londyńskich salonach gier do mistrza świata i profesjonalisty branżowego, droga Harta odzwierciedla rozwój samych rywalizacyjnych gier walki. Jego praca jako organizatora w trudnych czasach pomogła zachować europejską społeczność, a jego zwycięstwa na największych światowych arenach przeciwko graczom z Japonii, Korei i Stanów Zjednoczonych stworzyły dziedzictwo doskonałości dla europejskich zawodników.