Kazunoko

Od entuzjasty salonów gier do mistrza kraju

Droga Kazunoko do rywalizacji esportowej rozpoczęła się w lokalnych japońskich salonach gier, gdzie zabrał go przyjaciel i odkrył on emocje związane z grami fightingowymi. W dokumencie 100 Yen z 2012 roku opisał prostą radość z wygrywania i rywalizacji polegającej na prawidłowym odczytywaniu ruchów przeciwnika. Mimo rosnącej pasji początkowo traktował granie jako przyjemne hobby, pracując w różnych dorywczych zawodach, by płacić czynsz, w późnych latach nastoletnich i wczesnych dwudziestych. Do 2010 roku był gotów porzucić gry fightingowe, by rozpocząć standardową karierę.

Jego plany całkowicie się zmieniły w 2011 roku. W tym roku Kazunoko wygrał turniej 2v2 Super Battle Opera 2011 w Street Fighter IV, pokonując drużyny, w których grał m.in. Daigo Umehara. Zaledwie dwa miesiące później pojechał do Kanady i wygrał Canada Cup, pokonując czołowych graczy takich jak Tokido, Infiltration, Mago i Momochi. Te kolejne zwycięstwa na poziomie krajowym sprawiły, że poważnie zaczął rozważać ścieżkę profesjonalną, choć pozostał skromny. W dokumencie powiedział, że nie uważa się jeszcze za dobrego i wyraził obawy dotyczące ryzyka porażki w społeczności, która była dla niego bardzo ważna.

Przełomowy rok 2015

Rok 2015 stanowi szczyt kariery Kazunoko, naznaczony sukcesami w dwóch głównych grach. W Ultra Street Fighter IV osiągnął serię wyników. Wygrał turnieje takie jak Community Effort Orlando (CEO), Tokaigi i Game Party Japan. Zajął drugie miejsce na imprezach w tym SXSW Gaming Expo, Shadowloo Showdown 6 i Canada Cup Master Series. Inne znaczące lokaty to czwarte miejsce na South East Asia Major i Final Round 18 oraz dziewiąte miejsce na EVO 2015.

Jego koronnym osiągnięciem był Capcom Cup 2015. Przeszedł przez całą drabinkę turniejową bez porażki, odnosząc zwycięstwa nad Gustavo '801 Strider' Romero, Benjaminem 'Problem X' Simonem, Du 'NuckleDu' Dangiem i Lee 'Infiltration' Seon-woo. Następnie dwukrotnie zmierzył się z Daigo Umeharą, wygrywając wielki finał wynikiem 3-2 i zostając mistrzem Capcom Cup.

Jednocześnie Kazunoko był niemal niepokonany w Guilty Gear Xrd -SIGN-. Przez cały 2015 rok wygrał długą serię turniejów singlowych. Jego zwycięstwa obejmowały Canada Cup Master Series, Vancouver Street Battle, Shadowloo Showdown 6, Final Round 18, NorCal Regionals, Double Elimination, Stunfest, CEO, SoCal Regionals i Canada Cup 2015. Zajął także drugie miejsce na South East Asia Major 2015 i CEOtaku. Jego największe drużynowe zwycięstwo w tej grze miało miejsce na Arc Revolution Cup, gdzie połączył siły z Machabo i Dogurą, by wygrać turniej 3v3.

Dominacja w Dragon Ball FighterZ

Kazunoko po raz kolejny udowodnił swoją zdolność adaptacji wraz z premierą Dragon Ball FighterZ. Od 2018 do 2019 roku zdominował inauguracyjny cykl World Tour tej gry. Wygrał cztery z siedmiu oficjalnych imprez, w tym CEO 2018, SEA Major 2018, Japan Saga 2018 i CouchWarriors Crossup Major 2018. Ta dominująca passa zakończyła się, gdy został pierwszym mistrzem świata Dragon Ball FighterZ, wygrywając finały Red Bull Final Summoning w 2019 roku. Kontynuował sukcesy w tej grze, wygrywając National Championship Japan Playoffs w 2020 roku i zajmując siódme miejsce na EVO 2019.

Kariera konsekwencji w różnych tytułach

Poza latami mistrzowskimi Kazunoko utrzymywał wysoki poziom gry w wielu tytułach i epokach. W Street Fighter V zajął trzecie miejsce zarówno na Capcom Cup 2016, jak i EVO 2017, oraz dziewiąte na EVO 2016. Nadal odnosił sukcesy w późniejszych iteracjach Guilty Gear. W Guilty Gear Xrd -REVELATOR- zajął drugie miejsce na CEO 2016 i piąte na EVO 2016. W Guilty Gear Xrd -REVELATOR 2- wygrał Stunfest 2018, zajął trzecie miejsce na Evo Japan 2018 i piąte na EVO 2017. W lutym 2022 roku awansował do Top 8 na finałach ArcRevo dla Japonii i Korei w Guilty Gear -Strive-, zdobywając japońską licencję zawodnika esportowego.

Jego wyniki w innych tytułach dalej świadczą o jego szerokich umiejętnościach. Wygrał turniej CEOTaku w Guilty Gear XX Accent Core. Zajął także drugie miejsce na turnieju Persona 4 Arena na Canada Cup w 2012 roku oraz zdobył siódme miejsce w Street Fighter X Tekken na EVO tego samego lata, podczas swojej pierwszej wizyty na scenie finałów EVO. W Super Street Fighter IV zajął trzecie miejsce na Canada Cup 2013 i 13. na EVO 2013.

Przynależność drużynowa i ścieżka zawodowa

Zawodowa droga Kazunoko obejmowała reprezentowanie kilku organizacji. Dołączył do Zeveron w lipcu 2015 roku, ale drużyna zbankrutowała w kolejnych miesiącach i nie wypłaciła mu pieniędzy, w wyniku czego został wolnym agentem. Później spędził czas w drużynie Burning Core, zanim zakończył z nimi kontrakt. W maju 2024 roku dołączył do japońskiej organizacji Crazy Raccoon, w której obecnie rywalizuje. Reprezentuje także PUNK WORKSHOP.

Jego łączne zarobki z kariery, wynoszące 241 329,11 $ z 70 turniejów, odzwierciedlają utrzymujący się sukces jego podejścia wielogrowego. Jego zwycięstwa za pierwsze miejsce stanowią 49,72 procent całkowitej sumy nagród, co podkreśla jego umiejętność wygrywania, gdy liczy się najbardziej. Jest sklasyfikowany na 1501. miejscu na świecie pod względem najwyższych łącznych zarobków i na 23. wśród graczy z Japonii.

Dziedzictwo i styl gry

Kazunoko jest uznawany za jeden z największych talentów w grach fightingowych, biegły w wielu tytułach. Jego kariera to historia gracza, który mógł osiągnąć najwyższy poziom w każdej grze fightingowej, na której się skupił, od wczesnych dni w salonach gier po zostanie wielokrotnym mistrzem świata. Jest znany ze specyficznych wyborów postaci, grając Holy Order Sol w Guilty Gear XX Accent Core Plus R, Yuna w Street Fighter IV, Cammy w Street Fighter V, Yamchę w Dragon Ball FighterZ i Ravena w Guilty Gear Xrd: Revelator.

Jego sukcesy w różnych seriach, od wygrania Capcom Cup, przez zdominowanie Dragon Ball FighterZ World Tour, po zebranie licznych tytułów w Guilty Gear, definiują to, za co jest zapamiętany. Przekształcił się z wahającego się pracownika dorywczego w profesjonalistę, który walczył dla swojej rodziny i zapewnił sobie miejsce w historii rywalizacji w grach fightingowych.