Faker

Vroege leven en weg naar de pro's

Faker werd geboren op 7 mei 1996 in Seoul en bracht zijn vroege jaren door in het Gangseo District van de stad, onder de hoede van zijn grootouders en zijn vader, Lee Kyung-joon. Omschreven als een introvert kind, daagde hij zichzelf uit met puzzels zoals de Rubik's Cube en leerde hij zichzelf vreemde talen. Zijn eerste game-ervaring betrof arcadespellen zoals Tekken en King of Fighters, voordat hij overstapte naar pc-games zoals Maplestory en Warcraft III.

League of Legends debuteerde in 2011 in Zuid-Korea en Faker omarmde het snel. Zijn hoge vaardigheidsniveau leidde tot lange wachttijden in ongerankte wedstrijden, waardoor hij begon met het spelen van de competitieve gerankte modus. Terwijl hij Mapo High School bezocht, dezelfde school als zijn toekomstige rivaal Kim Deft, vroeg Faker zijn vader om toestemming om te stoppen met school om professioneel esports te gaan beoefenen. Zijn vader stemde een maand later in, wat de weg vrijmaakte voor zijn carrière.

Rookiejaar en directe sterrendom

Faker begon zijn professionele carrière in 2013 nadat hij was opgemerkt door SK Telecom T1 2. Hij maakte zijn televisiedebuut op 6 april 2013, waarbij hij een solo kill behaalde tegen de Zuid-Koreaanse All-Star mid laner Kang Ambition. In zijn eerste toernooi, OGN Champions Korea 2013 Spring, was hij verantwoordelijk voor 31,6 procent van de kills van zijn team en eindigde hij als de op twee na beste speler.

Zijn reputatie werd bevestigd tijdens de OGN Champions Korea 2013 Summer finale tegen KT Rolster Bullets. In een beroemd moment werd Faker in een hinderlaag gelokt door Yoo Ryu, maar voerde hij een omkering uit om zijn tegenstander te doden, een actie die nog steeds wordt beschouwd als een van de beroemdste in de geschiedenis van League of Legends. Dit leidde tot een reverse sweep-overwinning en de eerste grote titel voor Faker. Maanden later won hij het Season 3 World Championship, waarbij zijn team het Chinese Royal Club in een eenzijdige finale versloeg.

Een dynastie bouwen: 2014 tot 2017

Na zijn rookiesucces bleven Faker en SKT ongeslagen en wonnen ze de OGN Champions Winter 2013-2014 titel. Het team kreeg in 2014 echter een tegenslag te verwerken en kwalificeerde zich niet voor het World Championship na een verlies waarbij Faker in drie opeenvolgende games de eerste kill weg gaf. Nieuwe ligaregels dwongen SKT om zijn twee squads in 2015 samen te voegen tot één roster.

Het seizoen 2015 introduceerde een nieuwe dynamiek toen Faker de mid-lane positie deelde met teamgenoot Lee Easyhoon. Nadat hij op de bank was gezet na een verlies in de seizoensopener, keerde Faker terug om een pentakill te behalen en de serie te winnen. Hij uitte zijn ontevredenheid toen Easyhoon startte en de LCK Spring finale won, en zwoer hem te overtreffen. In de finale van het 2015 Mid-Season Invitational werd Faker ingebracht terwijl zijn team met 1-2 achterstond. Ze wonnen game vier, maar in game vijf werd zijn ongeslagen LeBlanc pick gecounterd, wat leidde tot een verlies. Hij heroverde de startplek om de LCK Summer titel te winnen en vervolgens zijn tweede World Championship, wat hij vierde door een rauwe broccoli op het podium te eten.

In 2016 won Faker het IEM World Championship, nog een LCK titel en zijn eerste MSI titel, waar hij tot MVP werd benoemd. Op 11 juli 2016 werd hij de eerste LCK-speler die 1.000 kills bereikte. Hij won vervolgens zijn derde World Championship in een nipte 3-2 serie en verdiende de toernooi MVP-award. Tegen het einde van het jaar werd hij vaak de Michael Jordan van de esports genoemd. In 2017 voegde hij nog een LCK titel en een tweede opeenvolgende MSI-overwinning toe. Hij bereikte zijn vierde World Championship finale, maar leed een vernietigende 0-3 nederlaag, een verlies dat hem zo van streek maakte dat hij troost nodig had van teamgenoten.

Tegenslag overwinnen en historische drie-peat

Het seizoen 2018 was een worsteling. SKT kwalificeerde zich niet voor het World Championship en Faker werd tijdens de summer split op de bank gezet ten gunste van Choi Pirean. Een rosterrebuild ging vooraf aan het seizoen 2019, waarin Faker nog twee LCK-titels won. Op het 2019 Mid-Season Invitational verloor zijn team in de halve finales, maar later dat jaar won hij Rift Rivals en werd hij de eerste speler die alle grote door Riot georganiseerde internationale toernooien won.

Nadat de organisatie in 2020 was gerebrand naar T1, verlengde Faker zijn contract voor drie jaar. Binnenlands succes zette zich voort met LCK-titels in 2020, 2022 en twee andere tussen 2018 en 2022, maar internationale trofeeën bleven buiten bereik. Dit veranderde beslissend in 2023. Faker leidde T1 naar de overwinning op het World Championship, verdedigde vervolgens de titel in 2024 en opnieuw in 2025. Deze drie-peat is een primeur in de geschiedenis van het toernooi.

Individuele records en onderscheidingen

Fakers statistische records in de LCK zijn enorm. Hij was de eerste speler die 1.000, 2.000 en 3.000 kills bereikte, de eerste die 5.000 assists behaalde en de eerste die 700 wedstrijden won. Zijn tien LCK-kampioenschapstitels zijn een ligarecord. Op het wereldtoneel staan zijn zes World Championship-overwinningen alleen.

Zijn prijzenkast bevat twee World Championship MVP-awards, één MSI MVP en twee LCK Player of the Year-awards. Externe erkenning omvat de Best Esports Athlete en PC Player of the Year bij The Game Awards, PC Player of the Decade bij de 2025 Esports Awards, en een plek op de Time 100 Most Influential People in Sports-lijst in 2026. Hij werd in 2019 opgenomen in de ESL Esports Hall of Fame en werd in mei 2024 aangekondigd als de eerste inductee voor de LoL Esports Hall of Legends.

Nationale ploeg en persoonlijke details

Faker heeft Zuid-Korea vertegenwoordigd op de Aziatische Spelen, waar hij een zilveren medaille won in 2018 en een gouden medaille in 2022. Hij is een 39e generatie afstammeling van de Gyeongju Lee clan en is een verre oom van zijn voormalige T1-teamgenoot, Lee Gumayusi.

Het zakelijke en culturele icoon

Naast competitie is Faker een belangrijke marketing- en mediafiguur voor esports. Hij verschijnt in reclames voor grote merken en in televisiepraatprogramma's. In 2020 breidde hij zijn rol binnen T1 uit door mede-eigenaar en executive van T1 Entertainment & Sports te worden. Zijn jaarsalaris werd door de Olympische Spelen in 2020 geschat op bijna vijf miljoen Amerikaanse dollar.

Zijn beslissing om zijn hele carrière bij één organisatie te blijven, zelfs na aanbiedingen van Chinese bedrijven die in 2015 naar verluidt bijna één miljoen Amerikaanse dollar bedroegen, is een bepalend aspect van zijn verhaal. Zijn invloed heeft de perceptie van esportatleten wereldwijd gevormd en een maatstaf gesteld voor carrièrelangdurigheid, loyaliteit en competitieve excellentie.